Πώς αξιολογούν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τις σχέσεις κυβέρνησης - τρόικας

Πώς αξιολογούν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τις σχέσεις κυβέρνησης - τρόικας

Γράφει ο Φαίδωνας Παλαιολόγος

Θυμάστε το παλιό ανέκδοτο «η μέρα έρχεται το τζώνυ γουόκερ φεύγει;». Μας το θύμισε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ όταν κλήθηκε να σχολιάσει το «αλαλούμ» στις σχέσεις κυβέρνησης - τρόικας αλλά και το γαϊτανάκι που έχει στηθεί μεταξύ βουλευτών της συμπολίτευσης κατά της... κυβέρνησης με αφορμή τα οικονομικά μέτρα, τους πλειστηριασμούς και ότι άλλο ήθελε προκύψει.

Στελέχη του οικονομικού επιτελείου του ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να αξιολογήσουν δύο «κινήσεις» οι οποίες κατά τη γνώμη τους αλληλοσυμπληρώνονται.

Η πρώτη αφορά την αποχώρηση της τρόικας, «Οι τροϊκανοί δεν βιάζονται» είναι η πρώτη εκτίμηση, αφού όπως επισημαίνουν «είναι δύσκολο να μας πείσουν ότι διαφωνούν για ποσά του 1 δισ. ή των 500 εκατομμυρίων», αφού είναι πολύ πιθανό να συμφωνήσουν (αν δεν το έχουν ήδη κάνει), για το φόρο ακινήτων.

Όσοι μάλιστα παρακολουθούν επί χρόνια το πως κινείται η τρόικα και κυρίως το ΔΝΤ, δεν κρύβουν ότι «ίσως να περιμένουν κάτι μεγαλύτερο». Και αυτό το «κάτι» σύμφωνα με την άποψη τους δεν μπορεί να είναι άλλο από το πότε και με ποιους όρους θα σχηματισθεί κυβέρνηση στη Γερμανία.

«Είναι ο κρίσιμος παράγοντας» εκτιμούν αφού από εκείνη τη στιγμή θα καταστούν σαφείς οι προθέσεις της κ. Μέρκελ, και θα εντυπωθεί ο «νέος ευρωπαϊκός χάρτης» δηλαδή θα συνεχισθεί η μέχρι σήμερα τακτική της Γερμανίας ή θα υπάρξει έστω και μια μικρή «στροφή» στα όσα μέχρι σήμερα ισχύουν; 

Η δεύτερη «κίνηση» αφορά την τακτική της κυβέρνησης. «Ο πρωθυπουργός επιδιώκει να δείξει ότι διαπραγματεύεται σκληρά όμως η προσπάθεια δεν αποδίδει» λένε όσοι παρακολουθούν στενά στην πορεία της οικονομίας. Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι το επίμαχο ζήτημα είναι το νέο ασφαλιστικό, όπως και το δημοσιονομικό ή και το χρηματοδοτικό έλλειμμα. Και εκεί δείχνει ότι ακολουθεί το γνωστό «πάμε και όπου βγει».

«Η οικονομία δεν είναι μέγεθος που προσφέρεται για μάχες εντυπωσιασμού» διατείνονται στις συζητήσεις και δεν συμμερίζονται την άποψη ότι «ο πρωθυπουργός προσπαθεί να κερδίσει χρόνο».

Το αδιέξοδο είναι πλέον «καθεστώς» στην οικονομία, αφού όσο ο χρόνος περνά τόσο η κατάσταση θα δραματοποιείται και πλέον θα είναι μη αναστρέψιμη. Το «πλεόνασμα» εκ των πραγμάτων «δεν πείθει πλέον κανένα, και η κυβέρνηση χτίσει πάνω σε αμμόλοφους» λένε οικονομικά στελέχη και διερωτώνται: με «αγκάθια» τις αμυντικές βιομηχανίες, την υστέρηση στις επιστροφές φόρων και τις ανύπαρκτες δημόσιες επενδύσεις, αρα «τι μπορεί να ελπίζει ο πρωθυπουργός;».

Στελέχη του κόμματος διαβλέπουν ότι επί της ουσίας η κυβέρνηση έχει «παραδοθεί στις αλχημείες και ελπίζει ότι θα διασωθεί με πολιτικούς όρους». Όμως και αυτό το σενάριο εγκυμονεί κινδύνους, αφού μια πολιτική λύση στο ελληνικό πρόβλημα θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου σε ολόκληρη την Ευρώπη, καθιστώντας τη χώρα «μαύρο πρόβατο» για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις. 

Και εδώ πλέον «μπαίνει» η πολιτική διάσταση του θέματος. Ο πρωθυπουργός εκτιμούν «είναι σε προφανή αδυναμία να διαπραγματευτεί ένα νέο σχέδιο, άρα η λύση είναι πολιτική και αυτή μόνο με εκλογές μπορεί να επιτευχθεί». Και σαν επίλογο επισημαίνουν ότι «όσο καθυστερεί τόσο μειώνει δραματικά τον πολιτικό της χρόνο».

Και πλέον το αίτημα των εκλογών καθίσταται διαρκές...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο