Σενάρια αποσταθεροποίησης από τον Άρη Σπηλιωτόπουλο

Σενάρια αποσταθεροποίησης από τον Άρη Σπηλιωτόπουλο

Έντονη ήταν η αντίδραση του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Άρη Σπηλιωτόπουλου στα όσα διακινούνται περί αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης από ξένα ή εσωτερικά κέντρα. Σε άρθρο του στην προσωπική του ιστοσελίδα απορρίπτει τα συγκεκριμένα σενάρια και κάνει αναφορά στους λόγους που κατά τον ίδιο «κλυδωνίζεται» η κυβερνητική πλειοψηφία στη Βουλή

Όπως επισημαίνει μεταξύ άλλων, «όσο δεν τερματίζονται οι εκκρεμότητες με την τρόικα τόσο φουντώνουν τα σενάρια που προκαλούν αστάθεια στο πολιτικό σύστημα και αυξάνουν τις πιθανότητες πολιτικού ατυχήματος. Ακούω το τελευταίο διάστημα διάφορους να μιλούν και πολλούς να επιχειρούν να τους ερμηνεύσουν. Και εκεί έρχονται τα προσφιλή συνομωσιολογικά σενάρια αποσταθεροποίησης προερχόμενα από κέντρα εσωτερικού και εξωτερικού».

Εν συνεχεία, ο κ. Σπηλιωτόπουλος παραθέτει τους λόγους που ευθύνονται κατά τη γνώμη του για τους «κλυδωνισμούς» της κυβερνητικής πλειοψηφίας, κάνοντας αναφορά στην αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ καθώς όπως τονίζει η «πλειοψηφία της κυβέρνησης δεν είναι άνετη και το 155 αποδείχτηκε αρκετά ευάλωτο αφού και με την αποχώρηση της Θεοδώρας Τζάκρη τα σενάρια φούντωσαν αντί να κοπάσουν».

Παράλληλα αναφέρει ως λόγο τα εσωκομματικά του ΠΑΣΟΚ και σημειώνει ότι « δεν δίνουν την εικόνα ενός εταίρου με ομοιογένεια που σίγουρα εξασφαλίζει την απαιτούμενη συνοχή της κυβέρνησης».

Παραθέτει επίσης ως λόγο και την «αδυναμία της κυβέρνησης» όπως σημειώνει «για λήψη επιπρόσθετων μέτρων τη στιγμή που πιέζεται λανθασμένα και ιδεοληπτικά από την τρόικα». Όπως επισημαίνει ο κ. Σπηλιωτόπουλος «εάν υποχωρήσει η κυβέρνηση δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα βρει πρόθυμους βουλευτές να αναιρέσουν τον εαυτό τους και να ψηφίσουν ενάντια σε μια κοινωνία που έχει ξεπεράσει τα όρια της προ πολλού. Εάν δεν ενδώσει στις πιέσεις της τρόικας τότε θα υπάρξει εμπλοκή, με ότι αυτό σημαίνει και συνεπώς την πολιτική αστάθεια θα την προκαλέσουν οι δανειστές που τόσο κόπτονται για την πολιτική σταθερότητα».

Εξαπολύει εξάλλου επίθεση στο οικονομικό επιτελείο, λέγοντας ότι «βάλλει ενάντια στον πραγματικό κοινωνικό ιστό και πυλώνα της κυβέρνησης που είναι η μεσαία τάξη», ενώ όπως τονίζει «στα  προηγούμενα έρχεται να προστεθεί και ο φόβος εξαιτίας της συρρίκνωσης των ατομικών δικαιωμάτων και της απώλειας της αξιοπρέπειας με λίστες ντροπής, δημόσιες διαπομπεύσεις και ατελείωτους ελέγχους».

Αναλυτικά το άρθρο του Άρη Σπηλιωτόπουλου: 

Όλοι ελπίζουμε και ευχόμαστε οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα να καταλήξουν το συντομότερο δυνατό σε αίσιο τέλος. Πρώτον, γιατί η παράταση των διαπραγματεύσεων δημιουργεί αγωνία και κόπωση στην αγορά και επιβαρύνει την ταλαιπωρημένη πραγματική οικονομία.

Δεύτερον, γιατί χρειαζόμαστε άμεσα και ξεκάθαρα να προχωρήσουμε στα ουσιαστικά μέτρα που απαιτούνται και έχουν καθυστερήσει όπως οι διαρθρωτικές αλλαγές και οι αποκρατικοποιήσεις. Όλοι συνομολογούν ότι αν οι όποιες εμπλοκές με την τρόικα ήταν απόρροια των καθυστερήσεων στους παραπάνω τομείς, θα ήταν δικαιολογημένες. Αλλά, δυστυχώς, οι εμπλοκές οφείλονται σε ιδεοληπτικές εμμονές και εξαρτήσεις, τις οποίες το πολιτικό σύστημα ούτε αντέχει, ούτε επιθυμεί, ούτε πιστεύει.

Και εδώ έρχεται ο τρίτος και πιο κρίσιμος παράγοντας. Όσο δεν τερματίζονται οι εκκρεμότητες με την τρόικα τόσο φουντώνουν τα σενάρια που προκαλούν αστάθεια στο πολιτικό σύστημα και αυξάνουν τις πιθανότητες πολιτικού ατυχήματος. Ακούω το τελευταίο διάστημα διάφορους να μιλούν και πολλούς να επιχειρούν να τους ερμηνεύσουν. Και εκεί έρχονται τα προσφιλή συνομωσιολογικά σενάρια αποσταθεροποίησης προερχόμενα από κέντρα εσωτερικού και εξωτερικού.

Νομίζω ότι καλύτερα να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ποιος κλυδωνίζει τη σταθερότητα της Κυβέρνησης;

1. Δυστυχώς μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ, που ο καθένας μπορεί να ερμηνεύσει διαφορετικά το πως και γιατί έγινε, η πλειοψηφία της κυβέρνησης δεν είναι άνετη και το 155 αποδείχτηκε αρκετά ευάλωτο αφού και με την αποχώρηση της κας Τζάκρη τα σενάρια φούντωσαν αντί να κοπάσουν.

2. Τα εσωκομματικά προβλήματα στο ΠΑΣΟΚ δεν δίνουν την εικόνα ενός εταίρου με ομοιογένεια που σίγουρα εξασφαλίζει την απαιτούμενη συνοχή της Κυβέρνησης. Το ερώτημα ποιος θα είναι ο επόμενος που θα αποχωρήσει από το κόμμα δυστυχώς δεν επηρεάζει μόνο το ΠΑΣΟΚ αλλά ολόκληρη την κυβερνητική πλειοψηφία.

3. Η αδυναμία της Κυβέρνησης για λήψη επιπρόσθετων μέτρων τη στιγμή που πιέζεται λανθασμένα και ιδεοληπτικά από την τρόικα. Αν υποχωρήσει η κυβέρνηση δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα βρει πρόθυμους βουλευτές να αναιρέσουν τον εαυτό τους και να ψηφίσουν ενάντια σε μια κοινωνία που έχει ξεπεράσει τα όρια της προ πολλού. Εάν δεν ενδώσει στις πιέσεις της τρόικας τότε θα υπάρξει εμπλοκή, με ότι αυτό σημαίνει και συνεπώς την πολιτική αστάθεια θα την προκαλέσουν οι δανειστές που τόσο κόπτονται για την πολιτική σταθερότητα...

4. Σε όλα αυτά έρχεται και το οικονομικό επιτελείο που βάλλει ενάντια στον πραγματικό κοινωνικό ιστό και πυλώνα της κυβέρνησης που είναι η μεσαία τάξη, η οποία βλέπει να διαψεύδεται ιδεολογικά και ουσιαστικά, καθώς βλέπει ότι η ιδιοκτησία έχει τεθεί υπό διωγμό με διπλό φόρο επί των ακινήτων. Και σκέφτεται «Τι άλλο έχω να χάσω;»

5. Στα προηγούμενα έρχεται να προστεθεί και ο φόβος εξαιτίας της συρρίκνωσης των ατομικών δικαιωμάτων και της απώλειας της αξιοπρέπειας με λίστες ντροπής, δημόσιες διαπομπεύσεις και ατελείωτους ελέγχους.
Αυτά και πολλά άλλα αυτονόητα κλονίζουν την πολιτική σταθερότητα που εάν ο αριθμός της πλειοψηφίας ήταν μεγαλύτερος θα άντεχε περισσότερο στα διάφορα σενάρια.

Τώρα το αν κάποιο εξωθεσμικό κέντρο θέλει αποσταθεροποίηση, αυτό το αφήνω στους γνώστες γιατί εμένα μου φτάνουν όσα παραπάνω κατονόμασα…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο