Το «σχέδιο Β» βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας για τους πλειστηριασμούς

Το «σχέδιο Β» βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας για τους πλειστηριασμούς

Γράφει η Τιτίκα Ανουσάκη

Το τέλος Δεκεμβρίου, οπότε λήγει και ισχύ της προστασίας των ακινήτων από τους πλειστηριασμούς, πλησιάζει και με δεδομένο την αμετακίνητη όπως φαίνεται στάση της τρόικας στο θέμα βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας έχουν έτοιμο ένα «Σχέδιο Β» με στόχο την πλήρη προστασία της πρώτης κατοικίας και των πραγματικά αδύναμων πολιτών. 

Το σχέδιο για τη συνέχιση της αναστολής των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας έχει επεξεργασθεί νομικά ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Προκόπης Παυλόπουλος και μοναδικό στόχο έχει να μην θιγεί η πρώτη κατοικία. 

Ήδη χθες ο βουλευτής της ΝΔ Νικήτας Κακλαμάνης προανήγγειλε τη νομοθετική αυτή πρωτοβουλία εκ μέρους της κοινοβουλευτικής ομάδας της Συγγρού σε συνέντευξή του στον Νίκο Ευαγγελάτο στον ΣΚΑΪ

Όπως τόνισε μάλιστα είναι πολλοί οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που θα υπογράψουν τη συγκεκριμένη τροπολογία.

Σύμφωνα με πληροφορίες σε περίπτωση που δεν υπάρξει τελικά κάποια κυβερνητική πρωτοβουλία για το θέμα των πλειστηριασμών θετικοί στην κατάθεση του συγκεκριμένου σχεδίου είναι οι βουλευτές της ΝΔ Αθανάσιος Νταβλούρος, Ανδρέας Κουτσούμπας και Κώστας Τζαβάρας

Πάντως τις τελευταίες μέρες αρκετοί κυβερνητικοί βουλευτές έχουν ταχθεί ανοιχτά κατά της απελευθέρωσης των πλειστηριασμών προειδοποιώντας για τις συνέπειές της. 

Ανάμεσά τους οι βουλευτές Ανδρέας Λυκουρέντζος, Γιώργος Βλάχος, Αργύρης Ντινόπουλος, Σοφία Βούλτεψη, Ηλίας Βλαχογιάννης και Βύρων Πολύδωρας

Σύμφωνα με το σχέδιο του κ. Παυλόπουλου προβλέπεται συνέχιση του σημερινού καθεστώτος προστασίας με βάση τον νόμο 3869/2010 έως και τα τέλη του 2015 και «στις περιπτώσεις που η δανείστρια τράπεζα, ύστερα από δική της πάντα πρωτοβουλία -αφού μπορεί να προκρίνει άλλες λύσεις, π.χ. ρύθμιση του κάθε δανείου μ' ευνοϊκότερους όρους- και με δικά της ερευνητικά μέσα αποκαλύπτει και αποδεικνύει, φυσικά με βάση τα κριτήρια που έχει προσδιορίσει ο νόμος, ότι ο δανειολήπτης έχει άλλα επαρκή οικονομικά εφόδια για την εξόφληση του δανείου του, τα οποία αυθαιρέτως και καταχρηστικώς δεν χρησιμοποιεί, τότε μπορεί να προσφεύγει στο αρμόδιο δικαστήριο (π.χ. Μονομελές Πρωτοδικείο).  Και να ζητήσει την άδεια αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος αυτών και μόνο των περιουσιακών στοιχείων.  Όχι όμως κατά της πρώτης κατοικίας».

Αυτό που προτείνεται δηλαδή είναι αντί να απελευθερωθούν οι πλειστηριασμοί και κάθε δανειολήπτης να προσφεύγει στη Δικαιοσύνη για να αποδείξει ότι εμπίπτει στα κριτήρια που θα έχουν οριστεί ώστε να μην γίνεται εκτελεστή η πράξη, θα συμβαίνει το αντίστροφο:  

Η τράπεζα με δικά της μέσα θα προσφεύγει στη Δικαιοσύνη για να αποδείξει τις περιπτώσεις αυτές των δανειοληπτών που μπορούν να εξοφλήσουν το δάνειο τους αλλά δεν το πράττουν. Και σε αυτήν την περίπτωση πάντως θα ζητείται η  άδεια αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος αυτών και μόνο των περιουσιακών στοιχείων και όχι κατά της πρώτης κατοικίας.  

Ακολουθεί ολοκληρωμένη η πρόταση:

 «Ι.   Είναι αδιανόητο να γίνεται λόγος, υπό τις σημερινές μάλιστα συνθήκες, για άρση του μέτρου της αναστολής των πλειστηριασμών που αφορούν την πρώτη κατοικία από 1.1.2014.   Ούτε η Κυβέρνηση σκέφτεται κάτι τέτοιο. Και τούτο ιδίως για τους εξής λόγους:

Α. Πρώτον, διότι οι συνθήκες υπό τις οποίες θεσπίσθηκε αυτό το μέτρο το 2010, με το ν. 3869 και τις μεταγενέστερες παρατάσεις του, όχι μόνο δεν έχουν βελτιωθεί αλλά, όλως αντιθέτως, έχουν επιδεινωθεί.  Κυρίως οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων βρίσκονται σε τεράστια απόκλιση σε σχέση με τις πραγματικές, ενώ και τα εισοδήματα των δανειοληπτών έχουν δραματικά μειωθεί.  Αυτό αποτελεί και σημαντικό διαπραγματευτικό όπλο απέναντι στην Τρόικα, όταν μάλιστα ο αριθμός των ωφελουμένων από την αναστολή των πλειστηριασμών, με βάση τα κριτήρια του ν. 3869/2010, είναι και σήμερα πολύ μικρός.

Β. Δεύτερον, διότι η ακίνητη ιδιοκτησία, μέσα από τον εφιαλτικό συνδυασμό της κατάρρευσης της αγοράς ακινήτων και της υπερφορολόγησής της, έχει οδηγηθεί σχεδόν σε πλήρη αποδόμηση του πυρήνα της.  Κάτι που έρχεται σ' αντίθεση όχι μόνο με το Σύνταγμα αλλά και με αυτό τούτο το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αφού αγγίζει τα όρια της έμμεσης δήμευσης της ακίνητης ιδιοκτησίας.

ΙΙ. Κατά τη γνώμη μου δε η Κυβέρνηση, και ειδικώς το Υπουργείο Οικονομικών, έχουν πλήρως αποτελεσματική και κοινωνικώς δίκαιη δίοδο διαφυγής ώστε ν' αποφευχθεί στο μέλλον η καταχρηστική χρησιμοποίηση του μέτρου της αναστολής των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας από εκείνους οι οποίοι έχουν άλλα, σημαντικά, περιουσιακά μέσα εξόφλησης των δανείων προς τις τράπεζες αλλά αποφεύγουν να τα χρησιμοποιήσουν. Οι οποίοι δηλαδή δρουν καταχρηστικώς και σε βάρος εκείνων που έχουν πραγματική ανάγκη να προστατεύσουν την πρώτη κατοικία τους για να μη μείνουν κυριολεκτικά στο δρόμο.  Η δίοδος αυτή διαφυγής, μέσω νομοθετικής ρύθμισης, έχει ως εξής:

Α. Πρώτον, εν πάση περιπτώσει το καθεστώς της αναστολής των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας παρατείνεται, για όλους εκείνους που υπάγονται σ' αυτό κατά το ν. 3869/2010, και μετά την 1.1.2014.  Και μάλιστα τουλάχιστον ως το τέλος του 2015.

Β. Δεύτερον, εφόσον η δανείστρια τράπεζα, ύστερα από δική της πάντα πρωτοβουλία -αφού μπορεί να προκρίνει άλλες λύσεις, π.χ. ρύθμιση του κάθε δανείου μ' ευνοϊκότερους όρους- και με δικά της ερευνητικά μέσα αποκαλύπτει και αποδεικνύει, φυσικά με βάση τα κριτήρια που έχει προσδιορίσει ο νόμος, ότι ο δανειολήπτης έχει άλλα επαρκή οικονομικά εφόδια για την εξόφληση του δανείου του, τα οποία αυθαιρέτως και καταχρηστικώς δεν χρησιμοποιεί, τότε μπορεί να προσφεύγει στο αρμόδιο δικαστήριο (π.χ. Μονομελές Πρωτοδικείο).  Και να ζητήσει την άδεια αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος αυτών και μόνο των περιουσιακών στοιχείων.  Όχι όμως κατά της πρώτης κατοικίας.  Έτσι και η πρώτη κατοικία δεν θίγεται, ενώ η αναγκαστική εκτέλεση αποκλειστικώς κατά άλλων περιουσιακών στοιχείων γίνεται με τις εγγυήσεις της Δικαιοσύνης.
Θεωρώ ότι μια τέτοια λύση είναι και κοινωνικώς δίκαιη και αποδεκτή αλλά και σύμφωνη με το Σύνταγμα, το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.   Πέραν τούτου είναι αδύνατο ν' απορριφθεί από την Τρόικα, αφού ο στόχος που επιδιώκει εξυπηρετείται.  Το ίδιο δε ισχύει και για τις Τράπεζες.»

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο