Η ενότητα της Κεντροαριστεράς μπορεί να υπάρξει μόνο ως οπτική απάτη

Η ενότητα της Κεντροαριστεράς μπορεί να υπάρξει μόνο ως οπτική απάτη

Γράφει ο Θέμης Δαγκλής

Η κίνηση των 58 φέρνει αρκετά σε φάτα μοργκάνα. Ούτε η περίφημη μάγισσα Μόργκαν Λε Φέι, του κύκλου του Αρθρούρου και των ιπποτών της Στρογγυλής Τραπέζης δεν θα μπορούσε να επιφέρει την ενότητα του ΠΑΣΟΚ της ΔΗΜΑΡ και των διάφορων ανέστιων του χώρου ως τίποτε άλλο παρά ως έναν διπλό αντικατοπτρισμό, μια ψευδαίσθηση.

Η ενότητα της Κεντροαριστεράς, σκοπός της κίνησης των 58, μπορεί να υπάρξει ότι και αν λένε οι δημοσκοπήσεις μόνον ως οπτική απάτη. 

Του λόγου το αληθές το απέδειξε η συγκέντρωση των «58» την Δευτέρα το βράδυ στο Ακροπόλ. Πέρα από τις ηχηρές και «διακομματικές» παρουσίες ενδιαφέρον έχει να μετρήσει κανείς και τις ηχηρές απουσίες.

Κανείς από τους πολυπληθείς «ξέμπαρκους» του χώρου με ηγετικές φιλοδοξίες δεν τίμησε την εκδήλωση: Και καλά ο Λοβέρδος, που έχει επιλέξει τη συμπόρευση με τον Κουβέλη. Ο Φλωρίδης που ήταν; Η Διαμαντοπούλου, γιατί απείχε από τη μόνη πολιτική εκδήλωση όπου έδωσε το παρόν ο πολιτικός της μέντορας, ο Κώστας Σημίτης; Ο Ραγκούσης που δεν εμφανίστηκε, πως σκοπεύει να πορευτεί στο μέλλον;

Όπως σωστά επισημάνθηκε, το παρών έδωσαν κυρίως πρώην «εκσυγχρονιστές» - το Σημηταριό, που λέει και ο Πάγκαλος, διανοούμενοι που πάντα είχαν καλές σχέσεις μαζί τους, στελέχη της ΔΗΜΑΡ, που ωστόσο δεν αισθάνθηκαν και τόσο καλά με την ισχυρή παρουσία του Βενιζέλου.

Για παπανδρεϊκούς θα έψαχνε κανείς μάταια, ούτε καν ο Στέφανος Τζουμάκας, που συνηθίζει να επισκέπτεται μαζώξεις εκσυγχρονιστών για να σχολιάσει στη συνέχεια με δηλητηριώδη τρόπο τα δρώμενα δεν μπήκε στην περιέργεια να δει ποιοι θα πάνε.

Και παρά την κινητοποίηση που έκαναν τα απομεινάρια του κομματικού μηχανισμού της Ιπποκράτους, παπανδρεϊκός βουλευτής δεν υπήρχε ούτε για δείγμα στο Ακροπόλ, ματαίως θα έψαχνε κανείς τον Μανιάτη ή τον Φίλιππο Σαχινίδη. Αυτό οι επαϊόντες το ερμήνευσαν ως ένα μήνυμα.

Στην πραγματικότητα βέβαια, πρόκειται για σύμπτωμα. Ο ΓΑΠ είδε από αρχή καχύποπτα μια ιστορία που στήριζε ο Σημίτης, όπως ο Κουβέλης βλέπει με έντονη δυσπιστία οτιδήποτε κάνει ο Βενιζέλος. Οι προσωπικές αντιπάθειες και σκοπιμότητες παίζουν ίσως το σημαντικότερο ρόλο, πολιτικοί λόγοι να μην ενωθεί ο χώρος άλλωστε δεν υπάρχουν, μόνο προσωπικοί. Ο Καθένας διακρίνει για τον εαυτό του ένα ρόλο στο εγχείρημα και θεωρεί βαρίδια όλους τους άλλους.

Αυτό δεν ισχύει μόνο για τους πολιτικούς αλλά και τους διανοουμένους. Καλώς ή κακώς, όσοι βρέθηκαν στο Ακροπολ τη Δευτέρα, και όσοι δεν πήγαν έχουν παίξει ένα ρόλο στα πολιτικά πράγματα της χώρας, είτε με το ΠΑΣΟΚ, είτε στις παρυφές του ΠΑΣΟΚ, είτε φλερτάροντας με το ΠΑΣΟΚ. Γνωρίζονται πολύ καλά μεταξύ τους και αν κάτι είναι βέβαιο, αυτό είναι ότι δεν μπορούν να αντέξουν ο ένας τον άλλον. Όχι παραπάνω από δύο ώρες.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν είναι καθόλου τυχαίο ίσως, που συζητείται για την ηγεσία του σχήματος ο Γιώργος Παγουλάτος. Ο Παγουλάτος δεν προέρχεται από το χώρο αλλά είναι πρώην Οννεδίτης και διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού της ΔΑΠ. Ως τέτοιος, έχει τις λιγότερες αντιπάθειες σε όλους τους ενδιαφερόμενους.

Η πορεία προς τις ευρωεκλογές ωστόσο μπορεί να αποδειχτεί και γι' αυτόν μια φάτα μοργκάνα, Οι αντιπάθειες είναι πιο ισχυρές από τις ψευδαισθήσεις. Ο Παγουλάτος κινδυνεύει να βρεθεί στην κατάσταση, να αναζητεί το λιμάνι που δεν θα μπορεί να φτάσει ως άλλος  ιπτάμενος Ολλανδός...    

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο