Κραυγή απελπισίας και έκκληση για βοήθεια στις «πίσω» σελίδες των εφημερίδων

Κραυγή απελπισίας και έκκληση για βοήθεια στις «πίσω» σελίδες των εφημερίδων

Ρεπορτάζ: Ντίνα Καραμάνου

Ποτέ άλλοτε οι σελίδες των μικρών αγγελιών στις εφημερίδες δεν μας έκαναν να νιώσουμε τόση ντροπή.

Γραμμένες με ελάχιστες λέξεις, οι περισσότερες δεν ξεπερνούν τη μία αράδα, άνθρωποι χτυπημένοι από την κρίση κάνουν έκκληση στους συνανθρώπους προκειμένου να εξασφαλίσουν είδη πρώτης ανάγκης.

Ή, σε άλλες, ακραίες περιπτώσεις, φτάνουν στο σημείο να προσφέρουν τα όργανά τους προς πώληση.

Πολύτεκνη οικογένεια ζητά τρόφιμα και πάνες

«ΠΑΝΕΣ τρόφιμα, γάλατα, χαμομήλι, γιαούρτια, κρέμες, μπιμπερό, συμπυκνωμένα γάλατα, ζητά να της χαρίσουν πολύτεκνη οικογένεια, περιοχή Θεσσαλονικη», αναφέρει η αγγελία.

Πρόκειται για την επταμελή οικογένεια του 57χρονου Μάρκου Θωμάζου που ζει σε μια γκαρσονιέρα στη Θεσσαλονίκη.

Ο 57χρονος, η σύζυγός του και τα πέντε παιδιά τους, ηλικιας 5,4,3,2 ετών και 5μηνών αντίστοιχα, ζεσταίνονται αυτές τις ημέρες από τη μία λάμπα της ηλεκτρικής σόμπας που ο πατέρας αφήνει να ανάψει... ήδη ο λογαριασμός της ΔΕΗ έχει φτάσει τα 118 ευρώ και αδυνατούν να τον πληρώσουν.

«Ήμουν δυο χρόνια άνεργος. Μετά δούλεψα με πεντάμηνη σύμβαση στο δήμο Θεσσαλονίκης. Η σύμβαση έληξε πριν από τρεις μήνες και δεν δικαιούμαι επίδομα ανεργίας», λέει στο newpost ο κύριος Θωμάζος.

Η οικογένεια παγώνει στην μικρή γκαρσονιέρα και στο ψυγείο, όπως μας λέει ο πολύτεκνος πατέρας, έχουν αυτή τη στιγμή μισό μπουκάλι γάλα και λίγο τυρί.

«Ζητώ ρούχα και τρόφιμα για την κόρη μου»

«ΤΡΟΦΙΜΑ και ρουχισμός για κοπέλα 24 ετών ζητώ να μου χαρίσουν».

Η κυρία Κατερίνα (τα στοιχεία της είναι στη διάθεση του newpost), είναι άνεργη καρκινοπαθής με άνεργο σύζυγο και μια κόρη 24 ετών με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Όπως λέει στο newpost, τον τελευταίο καιρό φιλοξενούνται και οι τρεις στο διαμέρισμα μιας φιλικής οικογένειας. Η προηγούμενη στέγη τους ήταν τα κοντέϊνερ των σεισμοπαθών.

Εργαζόταν στο δήμο Κερατσινίου με δίμηνες συμβάσεις οι οποίες, με την κρίση, σταμάτησαν πια να ανανεώνονται. Τότε αναγκάστηκαν να αφήσουν το διαμέρισμα που νοίκιαζαν στη Δραπετσώνα και να μετοικήσουν στον οικισμό των σεισμοπλήκτων, από όπου μετά από ένα χρόνο έπρεπε να αποχωρήσουν καθώς η παραχώρηση του κοντέϊνερ ήταν προσωρινή.

«Πωλείται... νεφρό»

Ο 48χρονος Σπύρος από το νομό Ηλείας, άνεργος εδώ και ένα χρόνο και άστεγος, έβαλε μια αγγελία στην τοπική εφημερίδα «Πρωινή» μέσω της οποίας αναζητά... αγοραστή για το ένα του νεφρό.

Η ιστορία του, την οποία αποκάλυψε το newpost στις 7 Ιανουαρίου, είναι συγκλονιστική, είναι όμως η ιστορία χιλιάδων ανθρώπων.

Κατάγεται από την Ηλεία αλλά γεννήθηκε και έζησε πολλά χρόνια στην Αθήνα. Πριν από δέκα χρόνια επέστρεψε στον τόπο της καταγωγής μου. «Πατρικό σπίτι δεν υπάρχει. Εργαζόμουν ως οδηγός με δελτίο παροχής. Απολύθηκα τον περασμένο Ιανουάριο και μου έμειναν 30.000 ευρώ χρέη σε ΤΕΒΕ εφορία και ΦΠΑ. Για αυτό το λόγο δεν δικαιούμαι ούτε επίδομα ανεργίας», λέει στο newpost.

Διαζευγμένος, πατέρας ενός 8χρονου κοριτσιού, ο κ. Σπύρος (όλα τα στοιχεία του είναι στη διάθεση του newpost) ζει στο αυτοκίνητο που πρόλαβε να αγοράσει με δόσεις πριν ξεσπάσει η κρίση. Αλλά ακόμη κι αυτό είναι χρεωμένο στην τράπεζα και απειλείται με κατάσχεση.

Του επισημάναμε ότι η αγοραπωλησία οργάνων είναι παράνομη.

«Το γνωρίζω πολύ καλά. Ας έρθουν να με πιάσουν. Δεν έχω άλλη λύση».

Αυτό ου κυρίως τον τρομάζει είναι πως στην ηλικία του δεν θα καταφέρει να βρει μια δουλειά.

«Και αν κάποτε βρω δουλειά, θα παίρνω 500 ευρώ. Τι θα πρωτοπληρώσω; Τα χρέη μου, το νοίκι μου, το φαγητό μου ή τη διατροφή του παιδιού»; λέει χαρακτηριστικά.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο