Η τουρκική πολιτική κρίση δεν αποτελεί καλό νέο για την Ελλάδα

Η τουρκική πολιτική κρίση δεν αποτελεί καλό νέο για την Ελλάδα

Γράφει ο Θέμης Δαγκλής

Αυτή ήταν η χειρότερη χρονιά του. Δύο πράγματα θα θέλει να ξεχάσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από το 2013. Τα γεγονότα στο Πάρκο Γκεζί της Κωνσταντινούπολης, που κατέστρεψαν το πολιτικό Grand Design του, να συνεχίσει να κυβερνά για μια δεκαετία ακόμα την Τουρκία, ενισχύοντας τις εκτελεστικές αρμοδιότητες του προέδρου της Δημοκρατίας και μεταπηδώντας στο αξίωμα αυτό.

Και το σκάνδαλο διαφθοράς το οποίο όχι μόνο τον υποχρέωσε σε εσπευσμένο ανασχηματισμό αλλά μάλλον του κλείνει οριστικά  και το δρόμο για την προεδρία της Δημοκρατίας, στην εκλογή του Αυγούστου που θα γίνει για πρώτη φορά στην ιστορία της τουρκικής Δημοκρατίας απευθείας από το λαό.

Μέσα σε κάτι λιγότερο από 6 μήνες, ο τούρκος Πρωθυπουργός είδε να καταστρέφονται τα σχέδια του, να κρατηθεί την εξουσία και έχασε και την εναλλακτική του διέξοδο για να μείνει στο παιχνίδι. Δεν θα πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι αισθάνεται παγιδευμένος και αναζητεί τρόπο να κρατηθεί.

Ο ανασχηματισμός έδειξε, ότι αυτό το τελευταίο θα το προσπαθήσει με κάθε τρόπο. Από τους δέκα υπουργούς που μπήκαν στην κυβέρνηση, οι τρεις είναι της απολύτου εμπιστοσύνης του και έχουν θητεύσει στο πρωθυπουργικό γραφείο. Ο ένας από αυτούς, ο εξωκοινοβουλευτικός Εφκάν Άλα, ανέλαβε υπουργός Εξωτερικών.

Ο ανασχηματισμός δεν έφτασε, για να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Το δείχνουν οι διαδηλώσεις, που συνεχίζονται στις τουρκικές μεγάλες πόλεις αλλά και το χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης, που έπεσε τα Χριστούγεννα 4,5%.

Η πρώτη προτεραιότητα για τον Ερντογάν είναι να δημιουργήσει «στεγανά εξουσίας» και να οργανώσει την αντεπίθεση του - καταλαβαίνει πια, ότι τα πάντα για το πολιτικό του μέλλον παίζονται στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου. Ελέγχει ήδη τις μυστικές υπηρεσίες, τώρα μέσω του Άλ, θέλει να ελέγξει την αστυνομία.

Το ότι ο Ερντογάν κλονίζεται, δεν είναι καλός οιωνός. Σουλτάνος ή όχι, ο Τούρκος Πρωθυπουργός ήταν μια εγγύηση σταθερότητας για τη γειτονική χώρα, και η σταθερότητα στην Τουρκία σήμαινε μεγαλύτερη ασφάλεια στους γείτονες της. Με το πολιτικό σύστημα όμως – και το ίδιο το κυβερνών κόμμα - να βρίσκεται σε έναν πόλεμο για την επιβίωση, η αστάθεια επιστρέφει.

Η κατάρρευση της λίρας σε ιστορικά χαμηλά το πιστοποιεί, και πιθανόν να έχει μεσοπρόθεσμα, χειρότερες παρενέργειες από τον εμφύλιο Ερντογάν – Γκιουλέν. Το 80% του τουρκικού ελλείμματος χρηματοδοτείται από βραχυπρόθεσμες εισροές ξένων κεφαλαίων. Αν αυτοί αναζητήσουν περισσότερη σιγουριά τότε η γείτων θα βυθιστεί στην ύφεση, και αυτό είναι ένας εφιάλτης σε μια προεκλογική χρονιά.

Για την Ελλάδα, όλα αυτά δεν είναι καλά νέα. Η Τουρκία είχε αναβαθμιστεί τα τελευταία χρόνια σε έναν από τους σημαντικότερους εμπορικούς μας εταίρους, η επιδείνωση της οικονομικής της κατάστασης θα πλήξει και τις εξαγωγές και τον τουρισμό μας.

Ήδη το τραπεζικό σύστημα αρχίζει να αισθάνεται τους κλονισμούς, το 2014 αναμένεται να είναι η πιο δύσκολη χρονιά για τις τράπεζες στην Τουρκία άρα και για τη Finansbank που δεν αξιώθηκε να πουλήσει στα ψηλά η Εθνική. Η ανησυχητική προοπτική είναι πάντως, ότι το τουρκικό πολιτικό σύστημα έχει μάθει να αντιδρά στις αναταράξεις με εξαγωγή κρίσης και μπορεί ανα πάσα στιγμή να το θυμηθεί.

Ορθώς στο ΥΠΕΞ επισημαίνουν, ότι τέτοια φαινόμενα δεν έχουμε ακόμα και προσθέτουν, πως ούτε οι υπερπτήσεις, ούτε οι παραβιάσεις, είναι κάτι που δεν συνέβαινε και τις χρυσές εποχές της σταθερότητας υπό τον Ερντογάν.

Ανησυχία για το τι μέλει γενέσται πάντως, δικαιολογημένα υπάρχει....

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο