Από την παραίτηση Ανδρέα, τη διαδοχή έως τον κίνδυνο του αφανισμού

Από την παραίτηση Ανδρέα, τη διαδοχή έως τον κίνδυνο του αφανισμού

Ρεπορτάζ: Ντίνα Καραμάνου

 

Ήταν σαν σήμερα, πριν από 18 χρόνια ακριβώς, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου έβαζε την υπογραφή του στην επιστολή παραίτησής του από το αξίωμα του πρωθυπουργού.

Ήταν Δευτέρα 15 Ιανουαρίου 1996, και στο Ωνάσειο, όπου νοσηλευόταν επί 56 μέρες ο ιστορικός ηγέτης του ΠΑΣΟΚ, λίγοι ήταν ψύχραιμοι.

Κάποιοι δάκρυσαν, άλλοι πάλι -όπως έλεγαν τα «κουτσομπολιά» της εποχής- μόλις συνέρχονταν από τις έντονες διαφωνίες που είχαν προηγηθεί μεταξύ των θιασωτών και των αρνητών της ανάγκης να αποσυρθεί ο τότε πρωθυπουργός.

Οι άνθρωποι που ήταν κοντά του, πάντως, αρνούνται μέχρι και σήμερα ότι υπήρξαν τέτοιου είδους διαμάχες στους διαδρόμους του νοσοκομείου.

Τα γεγονότα περιγράφονται από αυτούς σαν μια ομαλή μετάβαση προς το μέλλον που έπρεπε να γίνει. Μόνο ο τότε γιατρός του και υπουργός των κυβερνήσων Παπανδρέου και σημερινός βουλευτής Δημήτρης Κρεμαστινός, μιλώντας στο newpost, παραδέχεται ότι «ήταν μια ιστορική στιγμή που είχε τις επιπτώσεις της και στη σημερινή ζωή του τόπου».

Όσο για τη δήλωση που παλαιότερα είχε κάνει η χήρα του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, ότι έθεσε ως.... όρο «να μην πέσει το ΠΑΣΟΚ στα χέρια του Σημίτη», ο Δημήτρης Κρεμαστινός απαντά πως «αυτά είναι κουτσομπολιά».

 

 

Η πολιτική ανάλυση και το... τεστ διαύγειας

Το πρωί της Δευτέρας 15 Ιανουαρίου 1996, μεταβαίνουν στο νοσοκομείο και συναντούν τον τότε πρωθυπουργό ο Αντώνης Λιβάνης και ο Τηλέμαχος Χυτήρης.

Του αναλύουν την κατάσταση... όσο ο πρωθυπουργός είναι ζωντανός αλλά δεν ασκεί τα καθήκοντά του κανένας δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει και η χώρα είναι ακυβέρνητη.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου τους ζητά να αποχωρήσουν και να επιστρέψουν το απόγευμα της ίδιας ημέρας.

Κάποια από τα δημοσιεύματα της εποχής λένε ότι ο γιος του, Γιώργος Παπανδρέου, είχε... προλειάνει το κλίμα, σε μια συνάντηση που είχε μαζί του και στην οποία με κόπο τον έπεισε ότι πρέπει να παραιτηθεί.

Οι δυο στενοί συνεργάτες, πράγματι, επέστρεψαν το απόγευμα στο Ωνάσειο. Ο Τηλέμαχος Χυτήρης, που είχε μαζί του και την επιστολή παραίτησης που είχε συντάξει ο Νίκος Αθανασάκης, θυμάται πως μαζί τους στο δωμάτιο ήταν ο Δημήτρης Κρεμαστινός και ένας ακόμη γιατρός από τους θεράποντες του Ανδρέα Παπανδρέου. Στο δωμάτιο βρίσκονταν και ο Άκης Τσοχατζόπουλος, ο Γιώργος Παπανδρέου και η Δήμητρα Λιάνη.

Σύμφωνα με τον κ. Χυτήρη, όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου τους ανακοίνωσε την απόφασή του να παραιτηθεί, του έδωσαν ενα λευκό χαρτί και του ζήτησαν να βάλει την υπογραφή του, προκειμένου να βεβαιωθούν για τη διαύγεια της σκέψης του.

Αφού υπέγραψε το λευκό χαρτί, έπειτα υπέγραψε και την παραίτησή του από το αξίωμα του πρωθυπουργού:

«Είναι προφανές, ότι η δική μου αδυναμία αυτής της περιόδου δεν πρέπει να γίνει τροχοπέδη για τη χώρα, την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ. Έβαλα και βάλαμε πάντα πάνω από όλα, τα συμφέροντα του τόπου και του λαού. Αυτό είναι και τώρα το καθήκον μας», έγραφε.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου ρώτησε τον Άκη Τσοχατζόπουλο αν χρειάζονται και την παραίτησή του από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ.

Τον διαβεβαίωσε πως δεν είναι απαραίτητο.

Η περιπετειώδης διαδοχή

Τρεις ήταν οι διεκδικητές της «κληρονομιάς»... της πρωθυπουργίας που εγκατέλειπε ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Ο Κώστας Σημίτης ως εκσυγχρονιστής και τότε μέλος της περιβόητης «Ομάδας των Τεσσάρων» (Θεόδωρος Πάγκαλος, Βάσω Παπανδρέου, Παρασκευάς Αυγερινός και Κώστας Σημίτης) που είχε αναπτύξει εσωκομματική αντιπολιτευτική δράση πολύ πριν αρρωστήσει ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος ως προεδρικός και αδιαμφισβήτητο «Νούμερο 2» του κόμματος μετά και το θάνατο Γιώργου Γεννηματά που σήμανε το τέλος της εσωκομματικής «τρόικας» (Άκης, Γεννηματάς, Λαλιώτης).

Ο Γεράσιμος Αρσένης ως μεταρρυθμιστής, με προηγούμενη θητεία ως «τσάρος της οικονομίας» και τους μετέπειτα «λοχαγούς» του κόμματος στο πλευρό του.

Και ο Γιάννης Χαραλαμπόπουλος, πρόσωπο που πάντοτε έχαιρε σεβασμού εντός του Κινήματος.

Η μάχη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα εξελίχθηκε σε πραγματικό θρίλερ: Τσοχατζόπουλος και Σημίτης ισοψήφισαν και άρχισαν την ακόμη πιο σκληρή μάχη για να κερδίσουν- στο δεύτερο γύρο- τις ψήφους του Γεράσιμου Αρσένη που ακολουθούσε με διαφορά στήθους.

Ο δεύτερος γύρος της εκλογής ακολούθησε ένα έντονο παρασκήνιο πολιτικής, μικροπολιτικής, εντάσεων, εσωκομματικών διαφωνιών αλλά και αμφιλεγόμενων συναλλαγών.

Η τελική μάχη ανέδειξε ως πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο