Σπηλιωτόπουλος για την αγορά των γερμανικών τανκς

Σπηλιωτόπουλος για την αγορά των γερμανικών τανκς

Φως στην αγορά των «χρυσών» Λέοπαρντ από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Άκη Τσοχατζόπουλο και της διακρατικής αγοράς των μεταχειρισμένων γερμανικών αρμάτων επιχειρεί να ρίξει ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας Σπήλιος Σπηλιωτόπουλος με άρθρο του που δημοσιεύει στο newpost.gr.

Το κόστος για την Ελλάδα που χρεοκοπούσε ήταν τεράστιο ,αλλά κανείς τότε δεν προβληματίστηκε στην κυβέρνηση Σημίτη.

Ίσως γιατί είχαν τους... λόγους τους. Ας δούμε τι αναφέρει για το όλο θέμα ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας:

Η προμήθεια των 170 αρμάτων (1,7 δις), τον Μάρτιο του 2003, εκτός των άλλων (χωρίς πυρομαχικά και δυνατότητα εργοστασιακής συντήρησης στην Ελλάδα), δεν κάλυψε και αριθμητικά τις επιχειρησιακές ανάγκες του Ελληνικού Στρατού σε άρματα μάχης τρίτης γενιάς, οι οποίες, σύμφωνα με τις εισηγήσεις των αρμόδιων επιτελών του ΓΕΣ ήταν 500 περίπου. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε από τον Οκτώβριο του 1999, είχε εγκριθεί η προμήθεια 246 αρμάτων μάχης με προαίρεση αγοράς 250 επιπλέον μελλοντικά για να καλυφθεί το σύνολο των αναγκών.

Τρισήμισι χρόνια αργότερα, προχώρησαν στην υλοποίηση μέρους μόνο του προγράμματος (170 άρματα), έναντι του ιδίου όμως τιμήματος που είχε αρχικά προϋπολογισθεί για τα 500.

Ο ανταγωνισμός μεταξύ εταιριών και κυβερνήσεων, είχε ως αποτέλεσμα να μας προσφερθεί τον Ιανουάριο του 2003 από τον Γερμανό Υπουργό Άμυνας, η προσωρινή παραχώρηση 123 αρμάτων LEOPARD 2Α4, η λεγόμενη ενδιάμεση λύση που ζητούσε το ΓΕΣ, με τη δυνατότητα μελλοντικής και οριστικής τους απόκτησης, σε τιμή ανάλογη της φθοράς τους κατά τον χρόνο της αγορά τους. Αυτό το δικαίωμα του ΓΕΣ απεμπολήθηκε τελικά χωρίς εξήγηση και τα νέα άρματα αγοράστηκαν χωρίς την επιχειρησιακά αναγκαία ενδιάμεση λύση.

Ως αποτέλεσμα, το φθινόπωρο του ιδίου έτους (2003), το ΓΕΣ προκείμενου να καλύψει τις ανάγκες του επανέρχεται ζητώντας επίσημα οικονομικά στοιχεία από το Γερμανικό δημόσιο για την απόκτηση 183 μεταχειρισμένων αρμάτων LEO 2 A4 ( 3ης γενιάς όπως και τα καινούρια LEO 2HEL), και άλλων υλικών. Οι Γερμανοί απάντησαν ότι το κόστος ανά άρμα ανέρχεται σε 1,2 εκ. Ευρώ, ενώ το ΓΕΣ στη μελέτη αποδοχής που ενέκρινε, καθόρισε ότι δεν θα πρέπει να πληρωθούν πάνω από 600.000 Ευρώ για κάθε άρμα. Σημειωτέον ότι το κάθε νέο άρμα LEO 2HEL,μας κόστισε 8.000.000 ευρώ.

Αξίζει εδώ να επισημανθεί ότι τόσο η Γερμανία όσο και οι αρκετές χώρες χρήστες δεν αγόρασαν καινούργια άρματα αλλά είτε εκσυγχρόνισαν τα άρματα LEO 2 A4 που διαθέτουν στο οπλοστάσιό τους είτε προμηθεύτηκαν μεταχειρισμένα LEO 2 A4 που εκσυγχρόνισαν στη συνέχεια με σαφώς χαμηλότερο κόστος.

Η προμήθεια των 170 αρμάτων (1,7 δις), τον Μάρτιο του 2003, εκτός των άλλων (χωρίς πυρομαχικά και δυνατότητα εργοστασιακής συντήρησης στην Ελλάδα), δεν κάλυψε και αριθμητικά τις επιχειρησιακές ανάγκες του Ελληνικού Στρατού σε άρματα μάχης τρίτης γενιάς, οι οποίες, σύμφωνα με τις εισηγήσεις των αρμόδιων επιτελών του ΓΕΣ ηταν 500 περίπου. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε απο τον Οκτώβριο του 1999, είχε εγκριθεί η προμήθεια 246 αρμάτων μάχης με προαίρεση αγοράς 250 επιπλέον μελλοντικά για να καλυφθεί το σύνολο των αναγκών. Τρισήμισι χρόνια αργότερα, προχώρησαν στην υλοποίηση μέρους μόνο του προγράμματος (170 άρματα), έναντι του ιδίου όμως τιμήματος που είχε αρχικά προϋπολογισθεί για τα 500.

Ο ανταγωνισμός μεταξύ εταιριών και κυβερνήσεων, είχε ως αποτέλεσμα να μας προσφερθεί τον Ιανουάριο του 2003 από τον Γερμανό Υπουργό Άμυνας, η προσωρινή παραχώρηση 123 αρμάτων LEOPARD 2Α4, η λεγόμενη ενδιάμεση λύση που ζητούσε το ΓΕΣ, με τη δυνατότητα μελλοντικής και οριστικής τους απόκτησης, σε τιμή ανάλογη της φθοράς τους κατά τον χρόνο της αγορά τους. Αυτό το δικαίωμα του ΓΕΣ απεμπολήθηκε τελικά χωρίς εξήγηση και τα νέα άρματα αγοράστηκαν χωρίς την επιχειρησιακά αναγκαία ενδιάμεση λύση.

Ως αποτέλεσμα, το φθινόπωρο του ίδιου έτους (2003), το ΓΕΣ προκείμενου να καλύψει τις ανάγκες του επανέρχεται ζητώντας επίσημα οικονομικά στοιχεία από το Γερμανικό δημόσιο για την απόκτηση 183 μεταχειρισμένων αρμάτων LEO 2 A4 ( 3ης γενιάς όπως και τα καινούρια LEO 2HEL), και άλλων υλικών. Οι Γερμανοί απάντησαν ότι το κόστος ανά άρμα ανέρχεται σε 1,2 εκ. Ευρώ, ενώ το ΓΕΣ στη μελέτη αποδοχής που ενέκρινε, καθόρισε ότι δεν θα πρέπει να πληρωθούν πάνω από 600.000 Ευρώ για κάθε άρμα. Σημειωτέον ότι το κάθε νέο άρμα LEO 2HEL,μας κόστισε 8.000.000 ευρω.

Αξίζει εδώ να επισημανθεί ότι τόσο η Γερμανία όσο και οι αρκετές χώρες χρήστες δεν αγόρασαν καινούργια άρματα αλλά είτε εκσυγχρόνισαν τα άρματα LEO 2 A4 που διαθέτουν στο οπλοστάσιό τους είτε προμηθεύτηκαν μεταχειρισμένα LEO 2 A4 που εκσυγχρόνισαν στη συνέχεια με σαφώς χαμηλότερο κόστος.

Τον Μαιο του 2004, συνεπείς στην αντιπολιτευτική μας γραμμή και μετά από διαπραγματεύσεις με τον Υπουργό Άμυνας της Γερμανίας και επαναδιαπραγμάτευση με την κατασκευάστρια εταιρεία των αρμάτων, συμφωνηθηκε:

α. Η επιπλέον παροχή ΑΩ (αντισταθμιστικά ωφελήματα) πιστωτικού ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ.

β. Η δωρεάν παροχή, αναγκαίων για τον Ελληνικό Στρατό, 150 αρμάτων μάχης LEO 1A5 που παραδόθηκαν αμέσως.

Επιπλέον, τον Αύγουστο του 2005, μετά από έγκριση του ΚΥΣΕΑ για την κάλυψη επιχειρησιακών αναγκών του ΓΕΣ, ο Γενικός Γραμματέας Οικονομικού Σχεδιασμού και Αμυντικών Επενδύσεων του ΥΠΕΘΑ, υπογράφει διακρατική συμφωνία για προμηθεια 183 μεταχειρισμένων αρμάτων μάχης LEO 2A4, ίδιας τεχνολογικής γενιάς με τα υπό παραγγελία καινούργια, με πλήρη εξοπλισμό εργοστασιακής συντήρησης και πυρομαχικά (που δεν είχαν προβλεφθεί για τα καινούργια) με κόστος 250 χιλιάδες ευρώ έκαστο, λίγο πιο κάτω από την αντίστοιχη αγορά 300 ίδιων αρμάτων από την Τουρκία και πολύ κάτω των 600.000 που είχε εγκρίνει το ΓΕΣ, όταν το καινούργιο LEO2 HEL μας κόστισε 8 εκατομμύρια ευρώ. Τα άρματα αυτά παρέλασαν ετοιμοπόλεμα την 28 Οκτωβρίου 2005 στην Θεσσαλονίκη, ενώ τα πυρομαχικά τους έφθασαν στην Ελλάδα πριν από αυτά.

Αυτά τα 333 άρματα μάχης (LEO 1A5 και LEO 2A4) αξιοποιούνται επιχειρησιακά μεχρι σημερα, αποτελώντας τη βάση του αρματικού δυναμικού μας. Η επιχειρησιακή τους αξία είναι προφανής, αν αναλογιστούμε τη μεγάλη καθυστέρηση παραλαβής και αξιοποίησης των πανάκριβων καινούργιων αρμάτων LEO 2HEL.

α. Η επιπλέον παροχή ΑΩ (αντισταθμιστικών ωφελημάτων) πιστωτικού ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ.

β. Η δωρεάν παροχή, αναγκαίων για τον Ελληνικό Στρατό, 150 αρμάτων μάχης LEO 1A5 που παραδόθηκαν αμέσως.

Επιπλέον, τον Αύγουστο του 2005, μετά από έγκριση του ΚΥΣΕΑ για την κάλυψη επιχειρησιακών αναγκών του ΓΕΣ, ο Γενικός Γραμματέας Οικονομικού Σχεδιασμού και Αμυντικών Επενδύσεων του ΥΠΕΘΑ, υπογράφει διακρατική συμφωνία για προμήθεια 183 μεταχειρισμένων αρμάτων μάχης LEO 2A4, ίδιας τεχνολογικής γενιάς με τα υπό παραγγελία καινούργια, με πλήρη εξοπλισμό εργοστασιακής συντήρησης και πυρομαχικά (που δεν είχαν προβλεφθεί για τα καινούργια) με κόστος 250 χιλιάδες ευρώ έκαστο, λίγο πιο κάτω από την αντίστοιχη αγορά 300 ιδίων αρμάτων από την Τουρκία και πολύ κάτω των 600.000 που είχε εγκρίνει το ΓΕΣ, όταν το καινούργιο LEO2 HEL μας κόστισε 8 εκατομμύρια ευρώ. Τα άρματα αυτά παρέλασαν ετοιμοπόλεμα την 28 Οκτωβρίου 2005 στην Θεσσαλονίκη, ενώ τα πυρομαχικά τους έφθασαν στην Ελλάδα πριν από αυτά.

Αυτά τα 333 άρματα μάχης (LEO 1A5 και LEO 2A4) αξιοποιούνται επιχειρησιακά μέχρι σήμερα, αποτελώντας τη βάση του αρματικού δυναμικού μας . Η επιχειρησιακή τους αξία είναι προφανής, αν αναλογιστούμε τη μεγάλη καθυστέρηση παραλαβής και αξιοποίησης των πανάκριβων καινούριων αρμάτων LEO 2HEL.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο