«Μαλλιά κουβάρια» η Κεντροαριστερά για τον Σβόμποντα

«Μαλλιά κουβάρια» η Κεντροαριστερά για τον Σβόμποντα

Γράφει ο Θέμης Δαγκλής 

Αν ο Σβόμποντα είχε καταλάβει πόση ζημιά θα έκανε στην υπόθεση της Κεντροαριστεράς η επίσκεψη του στην Ελλάδα, θα είχε μείνει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Μπαντ Ντόιτς να χαζεύει το Δούναβη. Γιατί μια μέρα μετά την πετυχημένη (για τα δεδομένα τους) συγκέντρωση των 58 στο Περιστέρι, που έδωσε ελπίδες σε όσους πιστεύουν στην ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, όλοι οι παράγοντες και παραγοντίσκοι του χώρου είδαν τον ερχομό του Σβόμποντα ως μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να λύσουν τις διαφορές τους.

Σημειωτέον ότι οι διαφορές αυτές ούτε με την πιο ευφάνταστη ερμηνεία δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν πολιτικές. Προσωπικές είναι και παραπέμπουν στους ομηρικούς καυγάδες των ντιζεζ για το ποιανού το όνομα θα μπει με τα μεγαλύτερα γράμματα στη μαρκίζα, ή στην ατμόσφαιρα του Μπιγκ Μπράδερ 2 όπου οι τηλεπερζόνες ξεκατινιάζονταν σε καθημερινή βάση. 

Το πράγμα ξεκίνησε στραβά από την αρχή, από τη συνάντηση με τους 58, στην οποία ο επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΕΣΚ στο Ευρωκοινοβούλιο πήγε συνοδευόμενος από την επικεφαλής των ευρωβουλευτών του ΠΑΣΟΚ, Σιλβάνα Ράπτη

Συνηθίζεται στις ευρωομάδες σε συναντήσεις της ηγεσίας με μη μέλη, να δίνει το παρών και ο εκπρόσωπος της εθνικής οργάνωσης που ανήκει στην ομάδα. Η κ. Ράπτη ήταν παρούσα άλλωστε και στη συνάντηση του Σβόμποντα με τον κ. Τσίπρα. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης το δέχτηκε ευγενικά, οι εκπρόσωποι των “58” (άσχετοι περι τα ευρωπαϊκά οι περισσότεροι) ανέβηκαν στα κεραμίδια: “Η κ. Ράπτη να περάσει έξω” ήταν η απαίτηση τους. Ο Σβόμποντα, που ενδιαφέρεται για κάθε σοσιαλδημοκρατικής απόχρωσης ψήφο ξεροκατάπιε, και ζήτησε από τη Ράπτη να αποχωρήσει. Εκείνη έγινε τούρμπο, οι 58 απέκτησαν ακόμα έναν ορκισμένο πολέμιο. 

Ο επόμενος καυγάς ήρθε μετά τη συνάντηση με τον Φώτη Κουβέλη. Εκεί ο Σβόμποντα φέρεται να είπε ότι το η ΔΗΜΑΡ θα συμμετάσχει σε εκδηλώσεις του ΕΣΚ και διαβεβαίωσε ότι η πόρτα είναι ανοιχτή για το κόμμα εφόσον εκλέξει έστω και έναν ευρωβουλευτή. Ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για το ΠΑΣΟΚ: Ο ίδιος ο Βενιζέλος απάντησε ενοχλημένος - στο Σβόμποντα -, ότι το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο ελληνικό κόμμα που ανήκει στο ΕΣΚ.

Η ΔΗΜΑΡ αρπάχτηκε από αυτό για να συντηρήσει την κόντρα, καταλογίζοντας στο ΠΑΣΟΚ “εκνευρισμό” και αφήνοντας μπηχτές για τη συμπόρευση με το Σαμαρά: “Το ποιος δικαιούται να τοποθετείται στο όνομα των σοσιαλιστικών ιδεών δεν είναι θέμα ιδιοκτησίας. Προκύπτει από τις πολιτικές που ακολουθεί». Το ΠΑΣΟΚ ανταπέδωσε καταλογίζοντας στη ΔΗΜΑΡ “νευρικό μικροκομματικό πατριωτισμό”. Ο Σβόμποντα, που πολύ θα ήθελε όλοι αυτοί να λύσουν τις διαφορές τους και να κατέβουν μαζί στις εκλογές τράβαγε τα μαλλιά του –  πρέπει να έφυγε πεπεισμένος, ότι αυτοί δεν πρόκειται ποτέ να συνεννοηθούν μεταξύ τους. 

Το αντίθετο θα ήταν έκπληξη. Γιατί αυτό που χαρακτηρίζει το χώρο δεν είναι απλώς η αντιπαλότητα ανάμεσα στα κόμματα και τα σχήματα, είναι η αντιπάθεια που αισθάνονται όλοι σχεδόν για όλους και η ιδιοκτησιακή αντίληψη, την οποία τα στελέχη της Κεντροαριστεράς φαίνεται να έχουν στο DNA τους. Τελευταία αυτό έχει αρχίσει να εκδηλώνεται και σε κάποια “ιδρυτικά” μέλη των 58 που δεν κρύβουν την ενόχληση τους για το ενδεχόμενο να γίνουν 60 (με την προσχώρηση του Ανδρέα Παπαδόπουλου και του Τατσόπουλου και προσπαθούν ήδη να τους υπονομεύσουν.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο