Ο Σαμαράς, ο Πούτιν και η γραφειοκρατία των Βρυξελλών που εμποδίζει τις επενδύσεις

Ο Σαμαράς, ο Πούτιν και η γραφειοκρατία των Βρυξελλών που εμποδίζει τις επενδύσεις

Γράφει ο Πάνος Ρασσιάς 

Το χαρτί της “Realpolitik”, έπαιξε χθες ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στη 40λεπτη συνάντηση που είχε με τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Σε αντίθεση με την εφαρμοζόμενη μέχρι σήμερα τακτική όσων μιλούσαν για «μεγάλα ανοίγματα» και συμφωνίες με τη ρωσική πλευρά, που συνήθως κατέληγαν σε επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, όπως φάνηκε από τις τοποθετήσεις των δύο αντρών αλλά και τις πληροφορίες που βγήκαν από τη συνάντηση, ο κ. Σαμαράς κάθισε απέναντι στον κ. Πούτιν με σοβαρότητα και ρεαλισμό, θέτοντας συγκεκριμένα ζητήματα. 

Καταρχήν ψηλά στην ατζέντα ήταν το θέμα της μείωσης της τιμής του φυσικού αερίου, το οποίο τέθηκε ευθέως από τον πρωθυπουργό στον Ρώσο πρόεδρο, ώστε να αποκατασταθεί μια μεγάλη αδικία σε βάρος της Ελλάδας, σε σχέση με τις υπόλοιπες γειτονικές χώρες.  

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, η ελληνική πλευρά εξήγησε ότι η μείωση της τιμής φυσικού αερίου για τη χώρα μας θα διευκόλυνε τις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται στη Μόσχα μεταξύ της ρωσικής εταιρείας φυσικού αερίου Gazprom και της ελληνικής ΔΕΠΑ. Μάλιστα, όπως ανέφεραν οι ίδιες πηγές, η σημερινή τιμή φυσικού αερίου ( 467 δολάρια / 1000btu) είναι πάρα πολύ υψηλή και η ελληνική πλευρά αναμένει μια πραγματική μείωση. 

Το δεύτερο σημαντικό ζήτημα που έθεσε ξεκάθαρα και χωρίς πολλές περιστροφές ο πρωθυπουργός, ήταν το μεγάλο ρωσικό ενδιαφέρον για επενδύσεις στους ελληνικούς σιδηροδρόμους και στα λιμάνια της χώρας, ιδίως σε αυτό της Θεσσαλονίκης. Η απάντηση του Βλαντιμίρ Πούτιν ότι προτίθεται να συζητήσει όλα αυτά τα ζητήματα, αλλά και η αναφορά του για την ύπαρξη ρωσικών επενδυτικών σχεδίων, αφήνουν ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα. 

Παράλληλα και οι δύο πλευρές έθεσαν τα ζητήματα των εμπορικών συναλλαγών και του τουρισμού. Στο πρωθυπουργικό επιτελείο ωστόσο, δεν θριαμβολογούν και δεν δημιουργούν υπέρμετρες προσδοκίες, καθώς τα αποτελέσματα αυτής της συνάντησης θα φανούν έμπρακτα στο μέλλον. 

Άλλωστε παρά το γεγονός ότι ο όρος “Realpolitik” είναι γερμανικός (αποδίδεται στον καγκελάριο Βίσμαρκ) και οι ευρωπαίοι εταίροι, με προεξάρχουσα τη Γερμανία πιέζουν για να τρέξουν οι αποκρατικοποιήσεις στη χώρα μας, σε κάθε ευκαιρία οι ίδιοι προσπαθούν να μπλοκάρουν όχι μόνο κάθε ρωσική, αλλά οποιαδήποτε ξένη επένδυση εκτός Ευρώπης. 

Έτσι, αν και δημοσίως οι Ευρωπαίοι πολιτικοί και αξιωματούχοι προβαίνουν σε δηλώσεις για καθυστέρηση στο ελληνικό πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, στο παρασκήνιο κρυπτόμενοι πίσω από το γραφειοκρατικό τείχος των Βρυξελλών, επικαλούνται θέματα ανταγωνισμού, συμφωνιών, Εσωτερικών Υποθέσεων της Ε.Ε. και γεωπολιτικών συμφερόντων και ζητούν όλα να περνούν από την Κομισιόν δημιουργώντας προβλήματα στις επενδύσεις τρίτων στην Ελλάδα. 

Σχετικά με τη διαμάχη που έχει ξεσπάσει μεταξύ της Gazprom και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι η αντιπαράθεση είναι έντονη και ότι πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ακανθώδες θέμα. «Η Ευρώπη θέλει να ακολουθεί αντιμονοπωλιακούς κανόνες. Το θέμα είναι τί επιπτώσεις θα έχει αυτό στις τιμές», έλεγαν χαρακτηριστικά οι ίδιες πηγές.   

Το μεγάλο στοίχημα για την ελληνική κυβέρνηση είναι αν θα μπορέσει να σπάσει αυτό τον φαύλο κύκλο και να ξεπεράσει τον γραφειοκρατικό εκβιασμό των Βρυξελλών, ώστε να υπάρξουν θετικά αποτελέσματα που θα ενισχύουν την προσπάθεια εξόδου της Ελλάδας από την κρίση. Από την άλλη, οι προθέσεις της ελληνικής πλευράς για συνεργασία σε συγκεκριμένους τομείς με τη Ρωσία δεν πρόκειται να προκαλέσουν καμία έκπληξη στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού, καθώς ο κ. Σαμαράς, είχε γνωστοποιήσει τις στρατηγικές επιλογές της χώρας μας κατά τις δύο επισκέψεις του το περασμένο καλοκαίρι στις ΗΠΑ.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο