Για όλους και για όλα μίλησε σήμερα σε συνέντευξη του στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ3 ο Ευάγγελος Αντώναρος, βουλευτής Επικρατείας της ΝΔ και πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Για την αντιμνημονιακή αντιπολιτευτική πολιτική και το πιθανό κέρδος της Νέας Δημοκρατίας.

Πρέπει πρώτα-πρώτα να υπάρχουν κέρδη για τον τόπο. Διότι αυτό το οποίο βλέπουμε το τελευταίο διάστημα είναι ότι οι λογαριασμοί τους οποίους κάνει η κυβέρνηση, με αυτή την πολιτική την οποία επέλεξε - μετά από την ξεκάθαρη εντολή που πήρε από τον ελληνικό λαό- δεν βγαίνουν. Και αυτό δεν το λέω εγώ, δεν το λέει μόνο η Νέα Δημοκρατία. Σας διαβάζω σήμερα στην εφημερίδα “Τα ΝΕΑ”, τελευταία σελίδα. Ο παλιός συνάδελφός μου ο Γιάννης Πρετεντέρης γράφει: “Το λέμε εδώ και μήνες, μια χώρα που βουλιάζει στην ύφεση δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ούτε το χρέος ούτε και το έλλειμμα. Έτσι προκύπτει ο πανικός και ο φόρος της γκαζόζας”. Και τι λέει σήμερα ο κ. Πρετεντέρης; Ότι η κυβέρνηση σύμφωνα με τη Wall Street Journal, μια εφημερίδα διεθνούς κύρους και παγκόσμιας απήχησης την οποία διαβάζουν οι αγορές που ενδιαφέρουν την κυβέρνηση, ετοιμάζεται να επιβάλλει ειδικό φόρο στα αναψυκτικά. Αυτό θα μου επιτρέψετε να σας πω είναι μια πράξη απελπισίας. Δείχνει όμως και το αδιέξοδο στο οποίο έχουμε βρεθεί.

Στις αρχές Δεκεμβρίου ο Υπουργός Οικονομίας ο κ. Παπακωνσταντίνου, έλεγε ότι το έλλειμμα θα είναι γύρω στο 9%. Πρόωρα. Γιατί τα στατιστικά στοιχεία δεν ολοκληρώνονται ποτέ πριν από το Μάρτιο, Απρίλιο σε όλες τις χώρες του κόσμου και ειδικά στην Ελλάδα όπου η στατιστική καταγραφή παρουσιάζει διάφορα προβλήματα. Φτάνουμε λοιπόν τώρα και λέει η Ευρωπαϊκή Στατιστική Αρχή, ότι το έλλειμμα θα είναι πάνω από 10%. Και όχι μόνο αυτό. Προχθές εμφανίζεται ένας άνθρωπος που όλοι υπολήπτονται, όλοι οι πολιτικοί σχηματισμοί υπολήπτονται και είναι εκτός πολιτικού γίγνεσθαι αυτή τη στιγμή, ο Αλέκος Παπαδόπουλος και μιλάει για πάνω από 13%. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όλες οι θυσίες που κλήθηκαν να κάνουν οι Έλληνες πολίτες που δοκιμάζονται αυτή την εποχή, οδηγούν σε αδιέξοδο. Αποτέλεσμα μηδέν. Είμαστε δηλαδή στην αρχή. Δεν είμαι αισιόδοξος. Δεν μπορώ να σας πω ότι βλέπω τα πράγματα ρόδινα μολονότι από φύση μου είμαι ένας αισιόδοξος άνθρωπος.

Για την ύπαρξη “άλλης οδού” εντός του Μνημονίου:

Πρέπει να υπάρχει πρώτα-πρώτα σκληρή διαπραγμάτευση την οποία έχω την εντύπωση, την πεποίθηση θα σας έλεγα ότι η κυβέρνηση αυτή δεν την κάνει. Ό,τι της πούνε λέει ΝΑΙ. Και επειδή είμαστε όχι υπό επιτήρηση, θα χρησιμοποιήσω πάλι μια φράση του Αλέκου Παπαδόπουλου, είμαστε κάτω από οικονομικό έλεγχο, στενό οικονομικό έλεγχο, πρέπει να διεκδικούμε αφενός μεν περισσότερα πράγματα και αφετέρου να κοιτάζουμε πως θα βγάλουμε τη χώρα από την ύφεση. Τι εννοώ: Πρώτον, έχουμε 700.000 ανέργους, καινούριους ανέργους. Ποιοι είναι οι άνεργοι αυτοί; Προέρχονται όλοι από τον ιδιωτικό τομέα. Και το λέω αυτό διότι αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν ψωμί να φάνε. Και αν κάποιοι έχουν κάποιες αποταμιεύσεις τις οποίες έχουνε μαζέψει μια ολόκληρη ζωή, είναι υποχρεωμένοι αυτή τη στιγμή να απλώνουν χέρι εκεί διότι διαφορετικά δεν θα μπορέσουν να επιζήσουν. Αυτό φαίνεται και στις καταθέσεις στις τράπεζες. Δεύτερον, έχουμε εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις, μικρές επιχειρήσεις οι οποίες καταρρέουν, κλείνουν. Αυτές οι μικρές και οι μεσαίες επιχειρήσεις είναι η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι γίνεται. Ακούω για προγράμματα ενίσχυσης των επιχειρήσεων και χρήματα δεν βλέπω από τις τράπεζες να πηγαίνουν εκεί. Αντιθέτως, διαβάζω πάλι σε εφημερίδες και διαβάζω και στο δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος ότι όλα τα δάνεια τα οποία δόθηκαν τον τελευταίο χρόνο πήγαν στο Δημόσιο. Θέλω να πω δηλαδή ότι πρέπει να υπάρξει ένας επαναπροσδιορισμός των προτεραιοτήτων τις οποίες έχουμε. Διότι διαφορετικά η ύφεση δηλαδή η σμίκρυνση της οικονομίας – που ήταν μείον 6% για το τελευταίο τετράμηνο του περασμένου χρόνου με τα επίσημα στοιχεία – δεν ξέρω πού θα φτάσει. Και αυτό θα σημαίνει και άλλο κύμα ανεργίας και άλλα λουκέτα και άλλα μέτρα. Διότι όταν συρρικνώνεται η οικονομική δραστηριότητα από που να εισπράξει φόρους το κράτος;

Για πολιτικές συνεργασίες:

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υφάρπαξε – αυτή είναι η πεποίθησή μου – την εμπιστοσύνη του λαού λέγοντας ότι “χρήματα υπάρχουν” αλλά δεν παύει να έχει μια ξεκάθαρη Κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Απλά επιλέγει τα λάθος μέτρα. Επιλέγει τη λάθος εφαρμογή των μέτρων. Ακόμα και τα μέτρα που εμείς έχουμε στηρίξει με την ψήφο μας στη Βουλή - και είναι πολλά, πρωτοβουλίες και διαρθρωτικές αλλαγές – δεν εφαρμόζονται. Μένουν στα χαρτιά. Αυτά τα βλέπουν και οι άνθρωποι της Τρόικας οι οποίοι έρχονται εδώ και κάθε τόσο μας κάνουν έναν έλεγχο. Χρειάζεται λοιπόν κάποιο άλλο μείγμα το οποίο ο Αντώνης Σαμαράς θα το παρουσιάσει με το λεγόμενο “Ζάππειο 2” το επόμενο διάστημα. Έχουμε κάνει συγκεκριμένες προτάσεις τις οποίες κάποιος πρέπει να ακούσει. Ακούμε συνέχεια για αποκρατικοποιήσεις και για αξιοποίηση του Δημόσιου Τομέα. Μα έξι εβδομάδες έχουν περάσει και δεν έχουμε δει ακόμα κανένα πρόγραμμα.

Για τις δηλώσεις Σαμαρά και την αναφορά στα ΜΜΕ:

Όσο ήμασταν κυβερνητικοί εκπρόσωποι ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος και εγώ δεν είχαμε την απαίτηση να γίνονται αυτά τα οποία βλέπω συνέχεια τώρα. Δηλαδή μέρα παρά μέρα ο κ. Παπακωνσταντίνου να είναι μόνος του ή στο ένα ή στο άλλο κανάλι χωρίς να υπάρχει αντίλογος. Αυτό γινόταν σπανιότατα επί κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας. Υπήρχε πάντα κάποιος εκπρόσωπος της αντιπολίτευσης. Εγώ αυτό το θεωρώ μια μονόπλευρη ενημέρωση. Άλλωστε υπάρχουν και στοιχεία του ΕΣΡ τα οποία δείχνουν νούμερα και ποσοστά κατανομής των χρόνων που μας γυρνάνε πίσω στην αρχή της δεκαετίας του 80. Αυτά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποια απευθείας γραμμή μεταξύ κυβερνητικών στελεχών και κάποιων παραγόντων της τηλεόρασης - εγώ δεν μπορώ να το αποδείξω κάτι τέτοιο - ή αν κάποιοι από κεκτημένη ταχύτητα κάνουν κάτι με δική τους πρωτοβουλία. Πάντως τα νούμερα τα οποία έχει καταγράψει το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, που είναι και ο επίσημος φορέας για να κάνει αυτή τη δουλειά, δείχνουν ότι η πλάστιγγα γέρνει αρνητικά σε βάρος της Νέας Δημοκρατίας.

Για το εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας:

Ένα κόμμα το οποίο βγήκε από μια μεγάλη ήττα – και ήταν μεγάλη ήττα αυτή που υποστήκαμε τον Οκτώβριο του 2009 – ανασυντάσσεται συνεχώς. Δεν είναι μεγάλο το διάστημα που έχει περάσει από αυτή τη νίκη του ΠΑΣΟΚ και την ήττα της Νέας Δημοκρατίας. Είχαμε, με πρωτοβουλία του Κώστα Καραμανλή, μια αλλαγή στην κορυφή της Νέας Δημοκρατίας. Υπάρχει ένας δημοκρατικά εκλεγμένος αρχηγός ο Αντώνης Σαμαράς, που είναι φυσικό να θέλει να βάλει τη δική του σφραγίδα στο κόμμα το οποίο τον εξέλεξε πρόεδρο. Και αυτό γίνεται βήμα-βήμα, στάδιο-στάδιο και νομίζω ότι πολύ σύντομα θα δούμε τα αποτελέσματα.

Για σενάρια αποκαραμανλοποίησης της Νέας Δημοκρατίας:

Η Νέα Δημοκρατία έχει συνέχεια. Η Νέα Δημοκρατία είναι εκείνο το κόμμα το οποίο από το 1974 που το ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μέχρι σήμερα έχει αλλάξει 7 αρχηγούς... Σέβεται την εσωτερική δημοκρατία της εναλλαγής των προσώπων. Άλλες φορές πήγε καλύτερα στις εκλογές άλλες χειρότερα. Αλλά επανέρχεται. Είναι το ίδιο κόμμα, με την ίδια ιδεολογική φυσιογνωμία, προσαρμοζόμενη κάθε τόσο στις ανάγκες της εποχής, στις ανάγκες της χώρας, σε όσα ζητούν οι πολίτες. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα κόμματα είναι οργανισμοί οι οποίοι τάσσονται στην υπηρεσία του κράτους, του έθνους, των πολιτών προκειμένου η χώρα αλλά και η ευημερία των πολιτών να πάει μπροστά.

Για πιθανά “ενοχικά σύνδρομα” της περιόδου Καραμανλή:

Δεν πρέπει να κουβαλάει η Νέα Δημοκρατία κανένα τέτοιο σύνδρομο κατά τι δική μου αντίληψη. Αποδεικνύεται καθώς περνάει ο χρόνος ότι εμείς είπαμε την αλήθεια στους Έλληνες πολίτες. Δύσκολη αλήθεια, πικρή αλήθεια καθώς πηγαίναμε στις εκλογές του 2009. Είχαμε πάρει ήδη – από το Μάρτιο, Απρίλιο του 2009 – τα πρώτα μέτρα για την προσαρμογή της οικονομίας και τους είπαμε ότι επειδή η αντιπολίτευση τότε του ΠΑΣΟΚ μας εκβίαζε και έλεγε ότι θα μας ρίξει με αφορμή την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας – την επανεκλογή του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας του κ. Κάρολου Παπούλια – τον Φεβρουάριο, Μάρτιο του 2010, δεν μπορούσαμε βεβαίως να έχουμε τη χώρα σε μια διαρκή εξάμηνη προεκλογική εκκρεμότητα. Είπαμε, λοιπόν, ότι πρέπει να πάρουμε συγκεκριμένα, δυσάρεστα, οδυνηρά μέτρα – έτσι τα λέγαμε – και πολλοί μάλιστα μας κατηγορούσαν ότι αυτή δεν είναι η συνηθισμένη προεκλογική τακτική. Δεν οδηγεί σε εκλογική νίκη. Δεν μας οδήγησε σε εκλογική νίκη αλλά κάναμε το καθήκον μας. Και είπαμε αυτά τα συγκεκριμένα μέτρα τα οποία έπρεπε να ληφθούν.

Για τη στάση της σημερινής Νέας Δημοκρατίας ως προς το πρόσφατο παρελθόν:

Νομίζω ότι χωρίς κανείς να παραγνωρίσει όποια σφάλματα ή αστοχίες κάναμε – κάθε κυβέρνηση που έχει την ευθύνη μετά από δυο εκλογικές επιτυχίες για έξι χρόνια δεν μπορεί να τα κάνει όλα τέλεια – παρ' όλες λοιπόν αυτές τις αστοχίες και τα λάθη, είμαστε μια κυβέρνηση που δώσαμε το στίγμα μας. Πέσαμε βεβαίως μέσα στη διεθνή οικονομική συγκυρία που ήταν πολύ δυσμενής και την οποία το ΠΑΣΟΚ μέχρι που ανέλαβε την εξουσία δεν ήθελε να την δει ότι υπάρχει. Και αυτό έβγαλε στην επιφάνεια όλες τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας και της ελληνικής οικονομίας που πάνε πίσω 30, 40, 50 χρόνια. Αυτά δεν μπορούμε να τα αλλάξουμε από τη μια μέρα στην άλλη. Έρχεται λοιπόν το ΠΑΣΟΚ το οποίο όλα τα δικά μας τα πράγματα τα απέρριψε και σιγά-σιγά όλα αυτά που εμείς είχαμε προτείνει είτε είχαμε προχωρήσει τα κάνει δική του πολιτική. Εγώ χαίρομαι για αυτό και αυτό είναι αυτό το οποίο μετράει.

Για το πότε θα μιλήσει ο Καραμανλής:

Θα σας θυμίσω ότι ο Κώστας Καραμανλής έχει μιλήσει. Έχει μιλήσει στο Συνέδριο του Κόμματος στα τέλη του 2009. Έχει πει τότε και ενώ η κατάσταση ήταν σε πολύ εκρηκτικό σημείο, όλα εκείνα τα οποία έπρεπε να πει. Έχει εξηγήσει τι έγινε και γιατί πήγαμε σε εκλογές ξανά και αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένας λόγος – εγώ έτσι το βλέπω – να βγει να μιλήσει. Αυτή τη στιγμή κρίνεται όχι η προηγούμενη κυβέρνηση αλλά η σημερινή κυβέρνηση η οποία βρίσκεται κοντά ενάμιση χρόνο στην εξουσία και δυστυχώς για τη χώρα – και θα το υπογραμμίσω αυτό το πράγμα γιατί εγώ πιστεύω ότι κάθε κυβέρνηση πρέπει να είναι πετυχημένη και πρέπει όλοι να ευχόμαστε να πετύχει- δυστυχώς για τη χώρα, δεν μας πηγαίνει στο δρόμο της ανάκαμψης και στο δρόμο της εξόδου από αυτή την απίθανη κρίση στην οποία φτάσαμε και με δική της, μεγάλη δική της ευθύνη.

Τα έχουμε πει ξανά και ξανά. Και τα έχει πει και ο ίδιος ο Κώστας Καραμανλής. Ο Κώστας Καραμανλής αποχώρησε με δική του θέληση από την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας και δρομολόγησε τη διάδοχη του. Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι όλα αυτά είναι μια παγίδα, μια φάκα στην οποία δεν πρέπει να πέσουμε εμείς οι άνθρωποι της Νέας Δημοκρατίας. Εμείς κριθήκαμε από τον ελληνικό λαό. Σκληρά; Σκληρά. Άδικα; Εγώ πιστεύω εν μέρει και άδικα. Αλλά εν πάση περιπτώσει κριθήκαμε σε μια απολύτως διαφανή, ξεκάθαρη εκλογική διαδικασία. Αυτή τη στιγμή κρίνεται, λοιπόν, η σημερινή κυβέρνηση. Και αλίμονο αν αυτό το μήνυμα, ότι η κυβέρνηση δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα το θολώσουμε με άλλες αναφορές, είτε τις κάνει ο Κώστας Καραμανλής είτε τις κάνουν κάποιοι από εμάς για το παρελθόν. Ο Έλληνας πολίτης δοκιμάζεται σήμερα.

Για το πολιτικό μέλλον του Κώστα Καραμανλή:

Ο Κώστας Καραμανλής εκλέγεται στη Θεσσαλονίκη - είναι μια πόλη που θα μου επιτρέψετε να σας πω την έχω βαθιά στην καρδιά μου, διότι ο πατέρας μου κατάγεται και έχει μεγαλώσει στη Θεσσαλονίκη. Ο Καραμανλής είναι Βουλευτής της Θεσσαλονίκης από το 1989 και ξέρετε ότι την εμπιστοσύνη που του δείχνουν οι θεσσαλονικείς από την πρώτη μέρα την τιμά. Και θα εξακολουθήσει να την τιμά.