Γράφει ο Τάκης Χατζής

Τα δυο βασικά συστατικά της πλήρους αποτυχίας στην ασκούμενη οικονομική πολιτική εκ μέρους της Κυβερνήσεως είναι πρώτον: η αδυναμία του κ. Παπακωνσταντίνου να εφαρμόσει γρήγορα και αποτελεσματικά τις αλλαγές και δεύτερον: το κακό κλίμα πέριξ της οικονομίας για το οποίο ο ίδιος έχει μεγάλο- αν όχι το μεγαλύτερο- μέρος ευθύνης.

Ο Υπουργός Οικονομικών δεν είναι επαρκής αφού πέραν των όποιων αδυναμιών δεν είναι σε θέση-και έχει αποδειχθεί αυτό- να εισπράξει ούτε δεκάρα τσακιστή. Οι εισπρακτικοί μηχανισμοί εντελώς διαλυμένοι και ανήμποροι να ανταποκριθούν και ο ίδιος έφτασε στο σημείο να μηνύει εφημερίδες για να παραμείνει γαντζωμένος στον θρόνο του.

Φυσικά σε πολιτικό επίπεδο το πρόβλημα της Κυβέρνησης Παπανδρέου είναι οτι έχει υποχρέωση να ασκήσει μια πολιτική την οποία ουδόλως πιστεύει. Γιατί κανένα μνημόνιο δεν θα είχαμε ανάγκη εάν απο την πρώτη μέρα ανάληψις των καθηκόντων του κ. Παπακωνσταντίνου είχε προχωρήσει άμεσα σε αποκρατικοποιήσεις, στην αξιοποίηση της δημόσιας περιούσιας, σε ουσιαστικές αλλαγές στην αγορά εργασίας, και εν τέλη στην απελευθέρωση των κλειστών επαγγελμάτων όλα θα ήταν πολύ διαφορετικά σήμερα.

Τίποτα από όλα αυτά όμως δεν έγινε. Αντιθέτως. Ο Υπουργός οικονομικών είχε πείσει τον κ. Παπανδρέου οτι λεφτά υπάρχουν και την επομένη των εκλογών άρχισαν να μοιράζουν επιδόματα... Η συνέχεια είναι γνωστή, την βιώνουμε όλοι μας σήμερα. .

Και εάν όλα δείχνουν οτι βρισκόμαστε σε αδιέξοδο κύριος υπεύθυνος είναι ο κ. Παπακωνσταντίνου και ηθικός αυτουργός ο Πρωθυπουργός ο οποίος παρά τις αντιδράσεις όλου σχεδόν του Υπουργικού Συμβουλίου τον διατηρεί στην θέση του.

Γιατί ο Πρωθυπουργός είναι βέβαιο οτι θεωρεί οτι εάν τον απομακρύνει θα παραδεχτεί εμμέσως πλην σαφώς οτι η οικονομική πολιτική για την οποία έχει ο ίδιος την κεντρική ευθύνη απέτυχε. Δεν γνωρίζει προφανώς ο κ. Παπανδρέου οτι το γινάτι βγάζει μάτι και οτι εάν συνεχίσει να επιμένει στην αποτυχημένη επιλογή του τα πράγματα θα γίνονται ολοένα και χειρότερα.

Φυσικά και δεν υπάρχουν μάγοι. Δεν είναι καθόλου εύκολο να γλυτώσουμε στο σημείο που έχουμε φτάσει. Αξίζει όμως να το επιχειρήσουμε. Γιατί το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους λογιστές και τους πάσης φύσεως οικονομολόγους και αναλυτές. Είναι πολιτικό το θέμα και έτσι απο δω και πέρα θα πρέπει να το αντιμετωπίσει η Κυβέρνηση.

Συνεπώς εάν ο κ. Παπανδρέου δεν λάβει την απόφαση να απομακρύνει τον κ. Παπακωνσταντίνου και ταυτόχρονα να προχωρήσει σε αλλαγή πλεύσης είναι μαθηματικά βέβαιο οτι θα εμπλακούμε σε έναν φαύλο κύκλο ανατροφοδότησης της κρίσης. Άλλωστε καμία απολύτως λογική δεν υπαγορεύει στον Πρωθυπουργό να παραμείνει δέσμιος της επιλογής που έκανε στο Οικονομικό επιτελείο.

Εδώ και τώρα έχει χρέος έναντι του έθνους να ξεκαθαρίσει την θέση του. Να απομακρύνει τον Υπουργό του και να αναλάβει σειρά πρωτοβουλιών διαφορετικά θα δημιουργηθεί ένα νέο σκηνικό χειρότερο απο το σημερινό το οποίο θα επιδεινώσει τα πράγματα αφού θα ενταθεί η αβεβαιότητα για το μέλλον.

Δεν μπορεί να έχει διλήμματα πλέον ο Πρωθυπουργός. Οι απαντήσεις για τις αποφάσεις του έχουν δοθεί. Εάν συνεχίσει να κωλυσιεργεί η ιστορία θα είναι πολύ σκληρή μαζί του. Ο ανασχηματισμός τον οποίο καθυστερεί εξ αυτού του λόγου δεν πρέπει να αργήσει περισσότερο. Δεν έχουμε κανένα απολύτως περιθώριο.