Γιατί διαφωνούν πάλι στον ΣΥΡΙΖΑ - Γκρίνια στο προεδρικό περιβάλλον

Γιατί διαφωνούν πάλι στον ΣΥΡΙΖΑ - Γκρίνια στο προεδρικό περιβάλλον

Γράφει ο Πάνος Σιδέρης 

Έντονη αναστάτωση επικρατεί εδώ και λίγο καιρό στο πολιτικό περιβάλλον της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, παρασύροντας και το υπόλοιπο κόμμα ή τουλάχιστον ένα μέρος του. 

Εδώ και λίγες μέρες έχει ξεσπάσει ένας ιδιότυπος πόλεμος στο διαδίκτυο και στα ΜΜΕ, ο οποίος ξεκίνησε με αφορμή ένα δημοσίευμα του περιοδικού Unfollow με τίτλο «Το  ανησυχητικό ρήγμα του ΣΥΡΙΖΑ», στο οποίο απάντησε το TVXS  και συνεχίστηκε βάζοντας στο επίκεντρο τη νέα ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ  «neaellada.gr» και όχι μόνο. 

Στην πραγματικότητα η διαμάχη αυτή που εξελίσσεται,  υπόβοσκε εδώ και πολύ καιρό και απλά βρήκε τώρα την αφορμή να βγει στην επιφάνεια.   

Οι «προεδρικοί»  έχουν μοιραστεί σε δύο «αντίπαλα»  στρατόπεδα ανάμεσα στα οποία υπάρχει έντονη διαφωνία για πολλά θέματα. Αυτή κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, κανείς όμως δεν ήθελε να βγάλει τα εν οίκω εν δήμω πριν τις εκλογές  και για αυτό κυριάρχησε  η αυτοσυγκράτηση μέχρι τις 25 Μαΐου.  

Απ’ ότι φαίνεται ωστόσο, αμέσως μετά τις εκλογές,  η σιωπή έσπασε και κάποια από τα πολλά που συμβαίνουν εδώ και καιρό  στο παρασκήνιο βγήκαν στη φόρα. Την αρχή έκανε το αριστερό περιοδικό Unfollow,  με άρθρο που μιλούσε για ρήγμα μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ. 

Το συγκεκριμένο περιοδικό, εκφράζοντας τις όντως υπαρκτές ανησυχίες της μιας πλευράς, έθετε ζητήματα όπως:  τον τρόπο λήψης των αποφάσεων, των σχέσεων με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ,  το  ρόλο που παίζουν διάφοροι σύμβουλοι του Αλέξη Τσίπρα και αναρωτιόταν ποιος επέβαλλε την καμπάνια και την ιστοσελίδα της «Νέας Ελλάδας», του συνθήματος που «έκλεψαν» από τη Ν.Δ και το οποίο ομολογουμένως δεν ενθουσίασε όλα τα στελέχη του  ΣΥΡΙΖΑ.

Το κείμενο του Unfollow ενόχλησε το περιβάλλον του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ και λίγο μετά ένα κείμενο που ανέβηκε στο TVXS εξέφραζε και τη δική τους πλευρά

Ας πάμε όμως στο ρεπορτάζ και στην ουσία των πραγμάτων.  Η αναπάντεχη μετατροπή ενός κόμματος του 4% σε κόμμα του 27% προφανώς δεν ήταν μία εύκολα διαχειρίσιμη υπόθεση . Παλιοί σύντροφοι και συνεργάτες του Α.Τσίπρα όμως,  του ασκούν κριτική ότι απομακρύνθηκε από αυτούς σταδιακά τα τελευταία δύο χρόνια, μετά το μπινγκ μπανγκ του 2012, και ότι τη θέση τους πήραν διάφοροι εξωθεσμικοί, πρώην πασόκοι, «συστημικοί» κ.α. 

Τα στελέχη αυτά  θεωρούν ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχει απομονωθεί σε ένα περιβάλλον στο οποίο υπάρχουν πλέον στεγανά και ότι κανείς τους δεν ξέρει πως λαμβάνονται πολλές αποφάσεις για τις οποίες δεν έχει γίνει καμία συζήτηση στο κόμμα. 

Υπήρχαν πάρα πολλές αντιρρήσεις όταν ο Α.Τσίπρας  είχε συναντήσει σε θερμό και φιλικό κλίμα του εκδότες . Η βασική ένσταση ήταν ότι «δεν μπορεί αυτούς που καταγγέλλεις,  να τους συναντάς φιλικά».   

Αρκετοί από τους παλιούς συντρόφους του Τσίπρα, τον κατηγορούν σήμερα για «δεξιά στροφή και συμβιβασμό» , ενώ τελευταίο επεισόδιο ήταν η διαφωνία για την επιλογή του πρώην συνεργάτη του Γ.Παπανδρέου (που δήλωνε ότι ήθελε να διεκδικήσει και την προεδρία του ΠΑΣΟΚ) Δ. Τζιώτη, ως διαφημιστή στην προεκλογική καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ.  Η ομάδα αυτή είδε με καχυποψία το σύνθημα της «νέας Ελλάδας» ακόμα κι αν αυτό ήταν σε κόκκινο φόντο, καθώς οι περισσότεροι το αντιλήφθηκαν ως υποχώρηση από το άλλο σύνθημα, το  «Πρώτη φορά Αριστερά».  

Το όλο θέμα όμως είναι και ιδεολογικοποιημένο , καθώς στη ρίζα του προβλήματος υπάρχει η εκτίμηση της πλευράς που αντιδρά ότι «ο πρόεδρος το στρίβει προς τα δεξιά το τιμόνι». Εδώ να πούμε ότι η σύγκρουση αυτή ουδόλως αφορά την  «επίσημη» εσωκομματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ, την Αριστερή Πλατφόρμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, η οποία δεν συμμετέχει καθόλου σε αυτά, αλλά αποκλειστικά τους  προεδρικούς και την πλειοψηφία. 

Η ανθρωπογεωγραφία του Προεδρικού περιβάλλοντος  

Αυτοί λοιπόν, για όσους επιχειρούν να αντιληφθούν τη δύσκολη  ανθρωπογεωγραφία του ΣΥΡΙΖΑ,  έχουν  χωριστεί στους «ΑρΑρεν» και «ΔεξΑρεν» όπως τους αποκαλούν χαρακτηριστικά.   

Η Αριστερή Ενότητα (ΑΡΕΝ) είναι η τάση από την οποία προέρχεται ο Α.Τσίπρας και τα στελέχη της διευθυντικής ομάδας όπως ο Νίκος Παππάς, ο Πάνος Σκουρλέτης, ο Δημήτρης Βίτσας, ο Νίκος Βούτσης, ο Γιάννης Μηλιός,  ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο Τάσος Κορωνάκης, ο  Ανδρέας Καρίτζης, ο Αλέξανδρος Μπίστης κ.α . Η τάση αυτή λοιπόν έχει,  ας πούμε, διασπαστεί, σε δεξιά (ΔεξΑρεν) και αριστερή (ΑρΑρεν).  Στη δεξιά τάση κατατάσσουν τον Τσίπρα μαζί με τους Μηλιό, Παπά, Βίτσα  και Βούτση ενώ οι άλλοι κατατάσσονται στην αριστερή.  

Μία πρώτη «επίδειξη δύναμης» της «ΑρΑρέν», όπως λέγεται, έγινε κατά τη διάρκεια της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής  του ΣΥΡΙΖΑ για την έγκριση των υποψηφιοτήτων του ευρωψηφοδελτίου όπου κόπηκε ο πρύτανης Μυλόπουλος, ο οποίος ήταν προσωπική πρόταση του Αλέξη Τσίπρα. Πρωταγωνιστές του κοψίματος του Μυλόπουλου λέγεται ότι ήταν τα στελέχη της ΑρΑρεν, με «γραμμή»  που κατέβασαν για να μην ψηφιστεί, παρότι ο πρόεδρος είχε ζητήσει την υπερψήφισή του.  

Στην προεκλογική περίοδο, ο Γαβριήλ Σακελαρίδης που θεωρείται κι αυτός «ΑρΑρεν»,  μαζί με την ομάδα του αρνήθηκαν τη συνεργασία με τον διαφημιστή Τζιώτη με αποτέλεσμα να λάβουν πολύ μικρότερη οικονομική υποστήριξη από το κόμμα. Αλλά και στο θέμα της αντιμετώπισης των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής,  είχαν διαφορετική γραμμή.  Δεν συντάχθηκαν  με  την πιο «διπλωματική» θέση Τσίπρα και προτίμησαν τη στάση της καθαρής απόρριψης.  

Τελευταία,  στο στόχαστρο των συγκρούσεων έχουν βρεθεί και πρόσωπα που ήταν κοντά στο ΠΑΣΟΚ και τώρα είναι στο ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που έχει αναδείξει και  ότι ένα μεγάλο μέρος του παλιού κόμματος δεν θέλει με τίποτα τους πρώην Πασόκους.

Αν λάβει κανείς υπόψη την κριτική που κάνει η μια πλευρά στην άλλη, η κατάσταση μοιάζει σοβαρή. Από την άλλη  όμως,  οι συγκρούσεις αυτού του τύπου είναι στο DNA του χώρου αυτού. 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο