Κρυφές δημοσκοπήσεις που έχουν φτάσει στα γραφεία της ΝΔ στη Συγγρού, εμφανίζουν ευρήματα που επιβεβαιώνουν την αντιμνημονιακή πολιτική του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης και εμφανίζουν τον Αντώνη Σαμαρά να αντιμάχεται επί ίσοις όροις τον Γιώργο Παπανδρέου που αποτελεί το δυνατό χαρτί του ΠΑΣΟΚ.

Τα δημοσκοπικά ευρήματα, οδηγούν το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να υιοθετεί την πολιτική της γενικευμένης κριτικής εναντίον της κυβέρνησης διευρύνοντας την επίθεση σε όλα τα μέτωπα.

Η νέα δημοσκόπηση της MRB που παρουσιάζει τη διαφορά μα μειώνεται στο 1,8%, στα όρια του στατιστικού λάθους, ουσιαστικά επιβεβαιώνει τα ευρήματα που έχει στα χέρια του το επιτελείο του Α. Σαμαρά.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάκαμψη της ΝΔ θεωρείται ωστόσο η εξάλειψη των φαινομένων εσωστρέφειας που συνεχίζουν να ταλανίζουν τη ΝΔ. Αυτή την έννοια είχε εξ άλλου και η παρέμβαση Σαμαρά με επίθεση εναντίον “εξωθεσμικών κέντρων”. Όπως εκτιμάται από ανώτερα στελέχη της Συγγρού, αν η εσωστρέφεια και η πολυφωνία καταπολεμηθεί, η ΝΔ θα μπορέσει να κάνει εύκολα το βήμα προς την κορυφή.

Για τον λόγο αυτό, στελέχη που αναπαράγουν τις εσωκομματικές γκρίνιες και διαφωνίες. όπως ο Άρης Σπηλιωτόπουλος, βρίσκονται πλέον στο στόχαστρο, ενώ ταυτοχρόνως επιχειρείται να κλείσουν “πληγές”, όπως έγινε με τον Νικήτα Κακλαμάνη με τον οποίο οι σχέσεις αποκαταστάθηκαν.

Μεγάλο θέμα παραμένει η συνεργασία με τον Κώστα Καραμανλή και την -μεγάλη- καραμανλική ομάδα, αφού οι σχέσεις διαταράσσονται συχνά- πυκνά, σχεδόν πάντα με ευθύνη των Προεδρικών, κυρίως των ¨καρδιναλίων” (όπως αποκαλούν κάποιοι τους υπερπατριώτες μυστικοσυμβούλους) που περιστοιχίζουν τον Α. Σαμαρά και οι οποίοι αρχίζουν να θεωρούνται τα πραγματικά βαρίδια της παράταξης.

Ο πρόεδρος της ΝΔ θα επιδιώξει προσωπικά να αναδείξει την πολιτική του κόμματος με μια σειρά περιοδειών σε όλη την Ελλάδα με πρώτους σταθμούς την Δυτική Μακεδονία, τη Θράκη και την Κρήτη. Ταυτοχρόνως, μάλλον μετά το Πάσχα, θα παρουσιάσει τις θέσεις της ΝΔ για την οικονομία («Ζάππειο 2»).

Η ΝΔ θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει στο έπακρο την κατάσταση που επικρατεί στο κυβερνών κόμμα, με τις διαφωνίες και τις αντιπαραθέσεις να βρίσκονται σε ημερήσια διάταξη, τονίζοντας ότι οι φωνές κριτικής και ευθείας αμφισβήτησης της αποτελεσματικότητας του Μνημονίου, δεν αποτελούν τίποτα άλλο, παρά την πλήρη δικαίωση της δικής της αντιμνημονιακής πολιτικής.