Σταύρος Θεοδωράκης: «Δεν θέλουμε νόμο για τις αυξήσεις, θέλουμε αυξήσεις»

Σταύρος Θεοδωράκης: «Δεν θέλουμε νόμο για τις αυξήσεις, θέλουμε αυξήσεις»

Ρεπορτάζ: Ντίνα Καραμάνου


Μια ομιλία γεμάτη αισιοδοξία για το μέλλον του «Ποταμιού» και διαπιστώσεις για την οικονομία και την κατάσταση στην κοινωνία, ήταν ο εναρκτήριος λόγος του Σταύρου Θεοδωράκη στο ιδρυτικό συνέδριο του κόμματος που ξεκίνησε σήμερα στο Λαύριο.

Έκανε λόγο για επιτυχία του κόμματος τις ευρωεκλογές, λέγοντας: «Το πρωταρχικό στοίχημα το έχουμε κερδίσει: ναι, είχε νόημα να κάνουμε το Ποτάμι,ναι έχει νόημα που είμαστε σήμερα εδώ». 

Επανέλαβε ότι ο ίδιος και το κόμμα του δεν μοιράζουν υποσχέσεις, απαντώντας σε όσους τον κατηγορούν ότι δεν έχει θέσεις, λέγοντας πως «δεν είσαι αθώος στην πολιτική όταν υπόσχεσαι ιδανικές λύσεις» και προσθέτοντας «δεν θέλουμε έναν νόμο για τις αυξήσεις, θέλουμε αυξήσεις».

Έκανε μια ιστορική αναδρομή της πολιτικής κατάστασης στη χώρα από την τουρκοκρατία, τη δολοφονία του Καποδίστρια «τις τολμηρές πολιτικές του Χαριλάου Τρικούπη και τη Ελευθέριου Βενιζέλου» φτάνοντας μέχρι τον «αντιβενιζελισμό που διαδέχτηκε ο αντικομμουνισμός» τον εμφύλιο και καταλήγοντας «σήμερα στον αντι-ευρωπαϊσμό».

Αντιπαρέβαλε ως ανάγκη την «Ανασυγκρότηση της Ελλάδας» στα σχέδια ανασυγκρότησης της Κεντροαριστεράς ή της Κεντροδεξιάς, 
και πρόσθεσε:  

«Η Ελλάδα πρέπει να ζήσει τον Διαφωτισμό που δεν πρόλαβε. Να φτιάξει την δική της Αναγέννηση. Παιδεία, ανθρωπισμός, άνοιγμα στον κόσμο, εδραίωση κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων. Ορθολογισμός. Πρέπει να συγκρουστούμε με το σάπιο καθεστώς των μετρίων, της αναξιοκρατίας, του φόβου, της κλειστής κοινωνίας. Να δημιουργήσουμε ένα πλειοψηφικό ρεύμα στην κοινωνία, που θα σαρώσει όλους τους χώρους δημιουργίας. Αλλιώτικα θα χαθούμε. Θα είμαστε οι χρεοκοπημένοι που δεν μπορέσαμε να σηκώσουν κεφάλι».


Για τη σημερινή οικονομική κατάσταση τόνισε: 

«Δεν είναι ανάγκη να είναι κανείς οικονομολόγος για να καταλάβει ότι όσο η οικονομία μειώνεται και όσο το κράτος αρνείται να περιορίσει τις σπατάλες του, η μόνη η λύση θα είναι οι περισσότεροι φόροι στους ίδιους και τους ίδιους. Και δεν είναι ανάγκη να είναι εργατολόγος για να καταλάβεις ότι όσο η ανεργία δεν μειώνεται, τα ασφαλιστικά ταμεία θα χρεοκοπούν. Και όσο δεν δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας και δεν υπάρχει αύξηση του εθνικού εισοδήματος, άρα και της κατανάλωσης, η κρίση θα είναι εδώ».

Επεσήμανε ότι «τα συμφέροντα εμποδίζουν το παλιό πολιτικό σύστημα να πάρει τις σωστές αποφάσεις έστω και τώρα που η χώρα έχει γονατίσει. Τα μικρά και μεγάλα παράσιτα που έχουν κολλήσει πάνω στους αρμούς της ελληνικής κοινωνίας και δεν την αφήνουν να κινηθεί. Τα παράσιτα βέβαια δεν ζουν μόνα τους. Χρειάζονται ένα σώμα να τα τρέφει. Αυτό το σώμα στην Ελλάδα, ήταν και είναι, το κομματικό κράτος. Ο υπάλληλος που τακτοποιεί με το αζημίωτο μια παρανομία, η επαγγελματική ομάδα που διαιωνίζει τα προνόμιά της και ο μεγαλοεπιχειρηματίας που εξασφαλίζει δουλειές από "πολιτικούς φίλους"».  

Επιτέθηκε σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση χρεώνοντας λαϊκισμό και στις δύο πλευρές:  

«Ο κυβερνητικός λαϊκισμός θα σου πει, ότι για το χάλι της χώρας φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι και ο συνδικαλισμός.Οι πολίτες που έπαιρναν δάνεια και τα έκαναν κατανάλωση. Οι ανάπηροι "μαϊμού" και οι κλεμμένες επιδοτήσεις. Ξεχνούν βέβαια να πουν ότι αυτοί διόριζαν. αυτοί διαφήμιζαν τα δάνεια, αυτοί μπούκωναν τις συντεχνίες, αυτοί προστάτευαν τους κλειστούς κλάδους κρατώντας τις τιμές στα ύψη. Αυτοί σπατάλησαν αντιπαραγωγικά τον πλούτο της χώρας και τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και από την άλλη είναι ο αριστερός λαϊκισμός. Γι αυτόν φταίνε οι μίζες των πολιτικών, η φοροδιαφυγή των πλουσίων και βέβαια οι τοκογλύφοι δανειστές. Οι ξένοι που έχουν βάλει στόχο να αγοράσουν φτηνά την Ελλάδα. Τώρα που το σκέφτομαι βέβαια τα ίδια λένε και αρκετοί από τους νέους υπουργούς της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου. Ένα συνονθύλευμα λαϊκών δεξιών, παρωχημένων πολιτευτών που καταψηφίζουν τον προϋπολογισμό αλλά μετά τον εφαρμόζουν και πρώην υμνητών τις δικτατορίας».

Και υπεραμύνθηκε της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας λέγοντας πως, παρά τις παθογένειές της «η Ευρώπη εξακολουθεί να είναι το πιο σίγουρο λιμάνι του κόσμου. Δεν υπάρχουν ιδανικές επιλογές, δεν είναι ρόδινος ο κόσμος. Μπορούμε όμως να παλέψουμε για μια πιο δίκαιη Ευρώπη». 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο