«Ένα βήμα μπρος, ένα βήμα πίσω» το ΚΚΕ για το δημοψήφισμα του ΣΥΡΙΖΑ

«Ένα βήμα μπρος, ένα βήμα πίσω» το ΚΚΕ για το δημοψήφισμα του ΣΥΡΙΖΑ

Γράφει ο Φαίδωνας Παλαιολόγος


Έντονος προβληματισμός επικρατεί σε στελέχη του ΚΚΕ, μετά την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για τη διενέργεια δημοψηφίσματος, και την επαμφοτερίζουσα στάση που κρατάει η ηγεσία του κόμματος. 

Ο γενικός γραμματέας δείχνει να έχει υιοθετήσει τη στάση «ένα βήμα μπρος, ένα βήμα πίσω», ισορροπώντας επικίνδυνα στη γραμμή «και να μη φανούμε ουρά του ΣΥΡΙΖΑ και να μη χρεωθούμε ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ότι στηρίζουμε την Κυβέρνηση».

Όπως όμως είναι γνωστό «δύο καρπούζια δεν χωράνε στην ίδια μασχάλη» και η ηγετική ομάδα του Περισσού μάλλον είναι εγκλωβισμένη σε αυτήν την τακτική, η οποία είναι σαφές πως ούτε την εξυπηρετεί, αλλά ούτε και της προσδίδει κάποιο ισχυρό άλλοθι.

«Αντί να συμφωνήσουμε με την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, ψάχνουμε να βρούμε μισές δικαιολογίες» έλεγαν στελέχη του κόμματος, τα οποία εκτιμούσαν ότι «η τακτική του ναι μεν αλλά, δεν δείχνει στη κοινωνία ότι είμαστε πολιτικά ώριμοι να αντιμετωπίσουμε σύνθετα προβλήματα». 

Αυτό που επί της ουσίας φοβούνται είναι ότι το ΚΚΕ, κινδυνεύει να βρεθεί «απέναντι» και στον «δικό μας κόσμο», αφού στις τοπικές κοινωνίες που πλήττονται απο την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, στελέχη και ψηφοφόροι του κόμματος έχουν συνταχθεί με την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ. 

Πληροφορίες που φθάνουν στον Περισσό απο τις κρίσιμες περιοχές, μεταφέρουν κλίμα σκεπτικισμού για την επιλογή της ηγεσίας, ενω δεν λείπουν και «γκρίνιες», αφου τα τοπικά στελέχη καλούνται να «απολογούνται στις τοπικές κοινωνίες».

Η τακτική που έχει επιλέξει ο Δ. Κουτσούμπας, αυτή δηλαδή του ενός δημοψηφίσματος για όλα τα μέτρα, δεν δείχνει να βρίσκει ευήκοα όντα πέραν του «στενού σκληρού κομματικού πυρήνα», και αυτό μπορεί μεσομακροπρόθεσμα να αποβεί τουλάχιστον εκλογικά μοιραίο γαι το ΚΚΕ. Οπως έλεγαν έμπειρα κομματικά στελέχη «το πλεονέκτημα πλέον το έχει ο ΣΥΡΙΖΑ, το αριστερό ακροατήριο δεν έλκεται απο επαναστατικές ρητορείες, απαιτεί συγκεκριμένες κινήσεις» και καταλόγιζαν τουλάχιστον παρελκυστική τακτική στην ηγεσία, η οποία επιδιώκει να «κρύβεται πίσω απο εύκολες δικαιολογίες».

Εξάλλου είναι χαρακτηριστική η αμηχανία με την οποία σχολίαζε τα γεγονότα ο Ριζοσπάστης στην στήλη «Η άποψή μας» στην οποία αφου επιχειρείτο εκτενής αναφορά στα «όπλα χειραγώγησης που διαθέτει η αστική τάξη» κατηγορούσε τον ΣΥΡΙΖΑ ότι «σπέρνει την αυταπάτη ότι με μια αλλαγή διακυβέρνησης θα αντιμετωπιστεί η αντιλαϊκή πολιτική, προσπαθώντας να υποτάξει όποιους αγώνες αναπτύσσονται - και αυτόν της ΔΕΗ- σε αυτό το στόχο».

Οπως και η προσπάθεια του Περισσού να πέσει στα «μαλακά» η τηλεφωνική επικοινωνία του Α. Τσίπρα με τον Δ. Κουτσούμπα, για την οποία στελέχη του κόμματος έλεγαν «μην της δίνετε και καμιά φοβερή σημασία». 

Όντως η πρώτη απευθείας συνομιλία των δύο δεν είναι ουσιαστικό πολιτικό γεγονός για την ηγετική ομάδα...

Το σύνδρομο του 1989 φαίνεται ότι αποτελεί βραχνά για τον Περισσό, τα φοβικά σύνδρομα που έχουν απο τότε αναπτυχθεί δεν έχουν ξεπεραστεί, αλλά όπως έλεγε έμπειρο στέλεχος του κόμματος «με φοβίες δεν πας μπροστά, αντί να στηρίξουμε την πρόταση ΣΥΡΙΖΑ τη διυλίζουμε, και μετά μας ενοχλεί που μας θεωρούν...σύμμαχο της κυβέρνησης».

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο