Αποχώρησε η Κατερίνα Μάρκου από τη ΔΗΜΑΡ

Αποχώρησε η Κατερίνα Μάρκου από τη ΔΗΜΑΡ
Με μια μακροσκελή επιστολή προς τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ Φώτη Κουβέλη η βουλευτής Κατερίνα Μάρκου ανακοίνωσε την αποχώρησή της από το κόμμα. 
 
Η κυρία Μάρκου έκανε λόγο για μια πολύ δύσκολη απόφαση ενώ περιέγραψε την κατάσταση στο κόμμα ως εξής: «Η δυσάρεστη κατάσταση στην οποία περιήλθε σταδιακά το κόμμα μέχρι σήμερα επιβαρυνόταν καθημερινώς σχεδόν από τη λειτουργία ενός παλαιοκομματικού, κλειστού, αυτιστικού μηχανισμού. Ο μηχανισμός αυτός, ό,τι απέμεινε πια από τη ΔΗΜ.ΑΡ., λυπάμαι να το πω, ήταν πάντα εναντίον μου, με τρόπο προκλητικό και αυθάδη για μία, στο κάτω-κάτω, εκπρόσωπο του ελληνικού λαού. [...] Συνολικά, η ΔΗΜΑΡ απομακρύνθηκε τελικά από τον αρχικό αξιακό και πολιτικό της προορισμό και την ιδεολογική της ταυτότητα με αποτέλεσμα τουλάχιστον εγώ προσωπικά, να νιώθω ξένη και απομακρυσμένη»
 
Η ανεξαρτητοποιηση της Κατερίνας Μάρκου έρχεται τη στιγμή που αναμένεται η πρόταση και της ΔΗΜΑΡ για δημοψήφισμα κι ενώ τα κομματικά επιτελεία μετρούν ψήφο ψήφο για τη συγκέντρωση των 120 υπογραφών. 
 
Με την ανεξαρτητοποίηση αυτή η κοινοβουλευτική ομάδα της ΔΗΜΑΡ απαριθμιεί πλέον 12 βουλευτές. 

Ωστόσο, την δική της απάντηση στις αιχμές που άφησε για το κόμμα η ανεξάρτητη πλέον βουλευτής, Κατερίνα Μάρκου, έδωσε με ανακοίνωσή της η ΔΗΜΑΡ

Όπως αναφέρεται, «Προφανώς, όλοι, συνεπώς και η βουλευτής κυρίας Μάρκου, έχουν δικαίωμα να επιλέγουν δρόμο και ψηφοφόρους. Σε σχέση πάντως με όσα οψίμως η ίδια καταλογίζει στη ΔΗΜΑΡ για «στερεότυπες και βαρετές εμμονές», είναι γεγονός ότι όντως έχουμε εμμονές με σταθερές αξίες της ανανεωτικής αριστεράς. Θα συνεχίσουμε μάλιστα να τις έχουμε».

 

Διαβάστε ολόκληρη την επιστολή της κ. Μάρκου: 

 
«ΠΡΟΣ τον Πρόεδρο της Δημοκρατικής Αριστεράς
κ. Φώτη Κουβέλη
 
Αγαπητέ κ. Πρόεδρε,     
Με την παρούσα επιστολή επιθυμώ να σας γνωστοποιήσω την πρόθεσή μου να αποχωρήσω από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΔΗΜΑΡ. 
Η απόφασή μου αυτή δεν ήταν εύκολη και οπωσδήποτε με λυπεί, όπως είναι φυσιολογικό. Για πάνω από 2 έτη προσπάθησα, με τις όποιες δυνάμεις μου να συμβάλω κι εγώ ώστε το κόμμα να σταθεί, να καθιερωθεί, να μετεξελιχθεί αλλά και να συμβάλει ουσιαστικά στην προσπάθεια που κάνει η χώρα να ορθοποδήσει. Στο διάστημα αυτό, έκανα πάντα το καθήκον μου πιστεύω με τον καλύτερο τρόπο και βοήθησα ώστε το κόμμα να έχει μια ευπρόσωπη παρουσία στη Βουλή με τεκμηριωμένες ερωτήσεις και παρεμβάσεις, χωρίς ποτέ να προκαλέσω ή να δημιουργήσω κάποιο ζήτημα. Πιστεύω πως συνέβαλλα και στο μέτρο του δυνατού στον εσωτερικό κομματικό διάλογο, καταθέτοντας προτάσεις για μια νέα οριζόντια δομή ενός μοντέρνου προοδευτικού κόμματος. 
Υποστήριξα επίσης μια γενναία, αλλά έγκαιρη και θεσμική προσέγγιση με υγιείς δυνάμεις του συναφούς πολιτικά χώρου, όχι όμως με πρόσωπα, αριθμητικές ομάδες και «συντρόφους» από το παρελθόν που δεν προσθέτουν και δεν πολλαπλασιάζουν, όπως απέδειξαν άλλωστε και οι τελευταίες εκλογές.
Η δυσάρεστη κατάσταση στην οποία περιήλθε σταδιακά το κόμμα μέχρι σήμερα επιβαρυνόταν καθημερινώς σχεδόν από τη λειτουργία ενός παλαιοκομματικού, κλειστού, αυτιστικού μηχανισμού. Ο μηχανισμός αυτός, ό,τι απέμεινε πια από τη ΔΗΜ.ΑΡ., λυπάμαι να το πω, ήταν πάντα εναντίον μου, με τρόπο προκλητικό και αυθάδη για μία, στο κάτω-κάτω, εκπρόσωπο του ελληνικού λαού. 
Την κατάσταση χειροτέρευαν οι στερεότυπες και βαρετές αντικληρικαλιστικές, ψευτοδιεθνιστικές εμμονές που δυστυχώς πάντα χαρακτήριζαν τον χώρο αυτό και που στοιχίζουν, απομακρύνοντας δημοκρατικούς πολίτες του κέντρου, οι οποίοι ναι μεν ζητούν αλλαγές σε προοδευτική κατεύθυνση, αλλά δεν επιθυμούν ούτε την απόρριψη της δημιουργικής παράδοσης, ούτε την εγκατάλειψη των γειτονιών των πόλεων στην αναρχία και το έγκλημα.
Ο «διάλογος κωφών» της ήττας, τον οποίο προσπάθησα να παρακολουθήσω μετά την εκλογική συντριβή, αναπαρήγαγε δυστυχώς ένα κλίμα χωρίς προοπτική, χωρίς καθαρό λόγο, χωρίς γενναία αυτοκριτική και κυρίως χωρίς την αυτονόητη αφετηριακή διαπίστωση ότι ο λαός έδωσε εντολή ξεκάθαρης αποδοκιμασίας με το αποτέλεσμα των εκλογών προς αυτό που έχει μετασχηματιστεί η ΔΗΜΑΡ, έναν χώρο ο οποίος φυσικά δεν εκφράζει ούτε εμένα ούτε πολύ περισσότερο τους ψηφοφόρους της περιοχής μου. 
Συνολικά, η ΔΗΜΑΡ απομακρύνθηκε τελικά από τον αρχικό αξιακό και πολιτικό της προορισμό και την ιδεολογική της ταυτότητα με αποτέλεσμα τουλάχιστον εγώ προσωπικά, να νιώθω ξένη και απομακρυσμένη. 
Κ. Πρόεδρε, 
ως ανεξάρτητη πλέον βουλευτής, εύχομαι στη Δημοκρατική Αριστερά να ορθοποδήσει συμβάλλοντας δημιουργικά οπωσδήποτε στη συγκρότηση του προοδευτικού πόλου, στη βάση, όμως, του ρεαλισμού, του προγραμματικού διαλόγου, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της υπεύθυνης και τεκμηριωμένης άσκησης πολιτικής, μακριά από τις ακραίες δημαγωγίες, ένθεν κακείθεν, που προσβάλλουν το λαό χάριν της κατάκτησης της εξουσίας, Στον αγώνα αυτό θα συνεχίσω κι εγώ να συμβάλω θετικά με όλες μου τις δυνάμεις».
 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο