Μεταξύ του «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» και του συμφώνου συμβίωσης ομοφυλοφίλων

Μεταξύ του «Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια» και του συμφώνου συμβίωσης ομοφυλοφίλων

Γράφει ο Τάσος Τσιφόρος 

Ο βαθύς διχασμός στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, που ταλαντεύεται μεταξύ της παραδοσιακής ελληνικής δεξιάς του παρελθόντος και μίας σύγχρονης κεντροδεξιάς μοιάζει περισσότερο ορατός από ποτέ. Ισορροπίες που με δυσκολία κρατήθηκαν και κατά το παρελθόν, όταν παραδείγματος χάριν ο μάλλον χαλαρός με τη θρησκεία Κώστας Καραμανλής υπέγραψε στο δημοψήφισμα Χριστόδουλου για το θρήσκευμα στις ταυτότητες, μοιάζουν πλέον στα όρια θραύσης καθώς το μνημόνιο, η άμεση εμπλοκή των ξένων στα ελληνικά πράγματα και, κυρίως, η σκληρή δοκιμασία που υφίστανται μεγάλα τμήματα του πληθυσμού διέρρηξαν τις παραδοσιακές αναφορές της Ν.Δ. 

Χαρακτηριστική των δύο κόσμων, από τη μία του «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» και από την άλλη μίας πιο φιλελεύθερης προσέγγισης είναι οι χθεσινοί παράλληλοι διάλογοι στο κόμμα. 

Από τη μία, ο Γραμματέας της ΝΔ Ανδρέας Παπαμιμίκος (σ.σ. οι θέσεις του οποίου, τις περισσότερες φορές, τελούν εν γνώσει και συμφωνία του Μαξίμου), η υπουργός Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη και η βουλευτής Α' Αθήνας Φωτεινή Πιπιλή έπαιρναν θέση υπέρ της επέκτασης του συμφώνου συμβίωσης και στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια. Από την άλλη, ο κ. Τάκης Μπαλτάκος, ο ίδιος εκτός κυβέρνησης αλλά με απόψεις που εκφράζουν πολλούς στο εσωτερικό του κόμματος, να δηλώνει ότι το αντιρατσιστικό θα οδηγήσει στην πλήρη διάρρηξη των σχέσεων της Ν.Δ. με την εκκλησία και να επαναφέρει την (σ.σ. αντισυνταγματική, πάντως) πρόταση για εισαγωγή στις παραγωγικές σχολές των ενόπλων δυνάμεων μόνον ελλήνων στο γένος.

Από κοντά και οι 30 και πλέον βουλευτές της ΝΔ (σ.σ. κάποιοι εκ των οποίων είχαν καταθέσει ως βουλευτική τροπολογία την πρόταση Μπαλτάκου για το γένος στο στράτευμα) οι οποίοι επιμένουν στην ανάγκη ρητής αναφοράς στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο της άρνησης των γενοκτονιών των ελλήνων της Μικράς Ασίας, των Ποντίων και των Αρμενίων, με το πρόσθετο... επιχείρημα ότι σε διαφορετική περίπτωση θα κατηγορηθούν ότι ενδιαφέρονται μόνον για τα δικαιώματα των εβραίων! 

Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στο ζήτημα της περίφημης επανένωσης της παράταξης και των τόνων που θα έχει αυτή. Δεξιά με λαϊκό πρόσημο, βλέπε Γιώργος Καρατζαφέρης; Αυτό προτείνουν αρκετοί, όπως οι Αδ. Γεωργιάδης και Μ. Βορίδης, βλέποντας και το 2,7% που συγκέντρωσε το κόμμα του στις ευρωεκλογές. Επαναπατρισμός των «καμμένων», όπως χαρακτήριζαν οι ίδιοι οι βουλευτές της ΝΔ τα στελέχη που ακολούθησαν τον Πάνο Καμμένο στους ΑΝΕΛ; Γιατί όχι, ισχυρίζονται κάποιοι άλλοι. 

Η, μήπως, επιμονή στο μεταρρυθμιστικό προφίλ της κυβέρνησης και αποκλεισμός όσων καταφέρθηκαν με σκληρά λόγια για τους κυβερνώντες (σ.σ. από προδότες έως γερμανοτσολιάδες...) και εμμονή στο κεντρώο χώρο, όπως επιμένει ο Κυρ. Μητσοτάκης και πολλοί άλλοι; 

Δεν πρόκειται παρά μόνον για πτυχές του βαθύ διχασμού που χαρακτηρίζει το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, ενός διχασμού που τράφηκε από την οικονομική κρίση και σχηματοποιείται, εν ολίγοις, σε μία διαπάλη μεταξύ των παραδοσιακών αναλύσεων και της αναζήτησης επαφής με τα νέα ακροατήρια που έχουν συγκροτηθεί. 

Αν υπάρξουν δυνατότητες συμβιβασμού θα φανεί στο προσεχές μέλλον. Δεν είναι, πάντως, λίγοι όσοι εκτιμούν ότι η περίοδος πολιτικών ανακατατάξεων στην οποία έχει εισέλθει η πολιτική ζωή της χώρας όχι μόνον θα εντείνει τις εσωτερικές αντιφάσεις των κομμάτων εξουσίας αλλά, ενδεχομένως, να οδηγήσει εκ των πραγμάτων σε νέα χάραξη των πολιτικών γραμμών...   

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο