Διακομματική «συμφωνία» στη τροπολογία για το ακατάσχετο της κρατικής χρηματοδότησης

Διακομματική «συμφωνία» στη τροπολογία για το ακατάσχετο της κρατικής χρηματοδότησης

Γράφει ο Παναγιώτης Τζαννετάτος

Την ώρα που εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις απειλούνται με λουκέτο ασφυκτιώντας μέσα στο άρρωστο περιβάλλον της ελληνικής οικονομίας και εκατομμύρια νοικοκυριά έρχονται αντιμέτωπα με την καρμανιόλα των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας, μια διακομματική ομερτά κλείνει το μάτι σε χρεοκοπημένους οικονομικά πολιτικούς σχηματισμούς.

Αυτό τουλάχιστον επιβεβαίωσε η ψήφιση μεσοβδόμαδα του νομοσχεδίου του υπουργείου Εσωτερικών για τη χρηματοδότηση των κομμάτων, η οποία στιγματίστηκε κυριολεκτικά από βουλευτική τροπολογία (Γ. Κουτσούκος, Κ. Καραγκούνης), που έθεσε ως ακατάσχετο και ανεκχώρητο το 40% της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων.

Σύμφωνα δε με την αιτιολογική έκθεση, η ρύθμιση προωθεί «ένα ελάχιστο διασφαλισμένο έσοδο στα κόμματα για να εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητά τους». Μάλιστα, η τροπολογία, που ήρθε όπως συμβαίνει συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις, τελευταία στιγμή, προκάλεσε μεν την αντίδραση των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ωστόσο δεν ετέθη ποτέ στη βάσανο της ονομαστικής ψηφοφορίας.

Αντίθετα επιλέχθηκαν δύο άρθρα που δεν ήταν στην καρδιά του προβλήματος: το άρθρο 5 που αφορούσε την υποχρεωτική καταγραφή των προσωπικών στοιχείων και του αριθμού φορολογικού μητρώου όσων αγοράζουν κουπόνια σε εξορμήσεις κομμάτων για οικονομική ενίσχυση και το άρθρο 7 για την χρηματοδότηση από Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου. Το πρώτο ορίζει ότι στη δημοσιότητα θα δίδονται τα ονόματα όσων συνεισφέρουν ένα κόμμα, εφόσον η εξόρμηση ξεπεράσει το ποσό των 150.000 ευρώ, ενώ το δεύτερο (που καταψήφισε ο Απ. Κακλαμάνης), ότι τα Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου, θα μπορούν πλέον να δίνουν ως και 20.000 ευρώ το χρόνο σε κόμματα ή 5.000 σε μεμονωμένους υποψήφιος. Σαν οξύμωρο σχήμα, το άρθρο 5 ήρθε να διευθετήσει καθυστερημένα μια τεράστια πληγή της χρηματοδότησης, που αφορά την «απαγόρευση της χορήγησης δανείων από τις τράπεζες προς τους δικαιούχους κρατικής χρηματοδότησης με εγγύηση την κρατική χρηματοδότηση πέραν του τρέχοντος οικονομικού έτους».

Το πρόσφατο της κρατικής χρηματοδότησης

Πάντως, δεν είναι η πρώτη φορά που στα χρόνια της κρίσης η πολιτική ζωή σημαδεύεται από νομοθετικές παρεμβάσεις που διευκολύνουν τα υπερχρεωμένα κόμματα. Το 2012, μια από της τελευταίες πράξεις της βουλής πριν τη διάλυσή της ήταν η ψήφιση τροπολογίας που όριζε την αποδέσμευση της τελευταίας δόσης της κρατικής χρηματοδότησης για το 2011 και των δύο δόσεων του 2012, ανάγοντάς τες ανεκχώρητες και ακατάσχετες. Τότε, είχε προκληθεί σάλος και η ονομαστική ψηφοφορία που ακολούθησε, ανάγκασε ακόμα και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης να μην παραστούν στη Βουλή. Είχε δε, τεθεί και ζήτημα αντισυνταγματικότητας από τους Ντόρα Μπακογιάννη, Πάνο Καμμένο και Γιώργο Καρατζαφέρη, καθώς σύμφωνα με το αίτημα «καταργούνται αστικά δικαιώματα και εν προκειμένω τα δικαιώματα των τραπεζών στα οποία έχει εκχωρηθεί κρατική επιχορήγηση ως εγγύηση».

Πρόκληση είχε χαρακτηριστεί πριν από μερικούς μήνες και άλλη τροπολογία που απάλλαξε από ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες  τραπεζίτες και υπαλλήλους που δανειοδότησαν χωρίς εγγυήσεις τα κόμματα. Αρκετοί είχαν υποστηρίξει ότι η τροπολογία μπορούσε αντίστοιχα να απαλλάξει και τους διευθυντές και προέδρους κομμάτων που επί της θητείας τους συνάφθησαν τα εν λόγω δάνεια

Αστρονομικά χρέη

Πάντως τα τέσσερα κόμματα που κυριάρχησαν στην κοινοβουλευτική ιστορία της μεταπολίτευσης, δανείστηκαν πολύ και πολλά για να καλύψουν τις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες τους. Τα ακριβή στοιχεία είναι συγκεχυμένα, ωστόσο τα νούμερα ειδικά για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είναι εξωπραγματικά, καθώς κινούνται μεταξύ 250 εκατ. ευρώ και 300 εκατ. ευρώ (πάνω από 200 εκατ. ευρώ στην πάλαι ποτέ κρατική Αγροτική Τράπεζα), για την ικανοποίησή των οποίων έχει δεσμευτεί η μελλοντική κρατική χρηματοδότηση (η οποία τελικά μπορεί και να μην υπάρξει).

Χρέη όμως που κινούνται κοντά στα 8 εκατ. ευρώ έχουν συσσωρεύσει τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΚΚΕ, ( η Κουμουνδούρου λέει ότι έχει προχωρήσει σε ρύθμιση, βάζοντας εμπράγματη εγγύηση το κτήριο που στεγάζει τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ). 

Ίσως αυτός να είναι τελικά και ο λόγος που παρά τις γκρίνιες της αντιπολίτευσης κανένας δεν μπήκε στον κόπο να ζητήσει ονομαστική (τυπικά μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούσε να το κάνει αλλά κανείς τελικά δεν ενοχλήθηκε).

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο