Η «νέα» κρίση στην Ευρωζώνη και το γερμανικό «κλειδί»

Η «νέα» κρίση στην Ευρωζώνη και το γερμανικό «κλειδί»

Ρεπορτάζ: Βαγγέλης Βιτζηλαίος

Έπειτα από αρκετά μεγάλο διάστημα «ηρεμίας» τα μαύρα σύννεφα επέστρεψαν για τα καλά στην Ευρωζώνη. Οι φόβοι για τα επόμενα βήματα της Ελλάδας, το φρένο στην ιλιγγιώδη πορεία της Γερμανίας και οι «μεγάλοι ασθενείς» Γαλλία και Ιταλία συμπληρώνουν ένα πολύπλοκο παζλ και μια νέα φάση αβεβαιότητας στη νομισματική ένωση.

«Η Ε.Ε. έχει βγει ισχυρότερη από την κρίση» ανέφερε σε άρθρο-απολογισμό στο EUobserver.com ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, υπερασπιζόμενος τα πεπραγμένα της θητείας του που ολοκληρώνεται. Φυσικά, η πραγματικότητα δεν δικαιώνει τον πορτογάλο συντηρητικό πολιτικό που θα παραδώσει τη σκυτάλη στον Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, αφού η κρίση είναι υπαρκτή.

Από την Περιφέρεια στους «ισχυρούς»

Οι αγορές φοβούνται την πολιτική αστάθεια αλλά και την πρόθεση της Ελλάδας για έξοδο από το πρόγραμμα, όμως, παρά τη θετική πορεία της Ιρλανδίας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, οι τρεις ισχυρότερες οικονομίες της νομισματικής ένωσης προκαλούν πονοκεφάλους στις Βρυξέλλες. Γαλλία και Ιταλία πνίγονται στα δημόσια χρέη (άνω των 2 τρισ. ευρώ) και απειλούν με «αντάρτικο» για τους προϋπολογισμούς τους, που δεν εγκρίνει η Κομισιόν, όμως το μεγάλο αίνιγμα είναι το τι μέλλει γενέσθαι με τη γερμανική οικονομία.

«Δεν είμαστε στην ίδια φάση με το 2011, για παράδειγμα. Χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία μπήκαν σε φάση διόρθωσης. Τα κυριότερα προβλήματα σήμερα είναι αναπτυξιακού χαρακτήρα. Η ανάπτυξη δεν είναι αυτή που ανέμενε η Ευρωζώνη, δεν είναι ισχυρή αλλά αναιμική και αυτό δεν οφείλεται, πλέον, μόνο στις χώρες της περιφέρειας. Και οι ισχυροί δεν εμφανίζουν μία τάση διόρθωσης, γι' αυτό και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα παίρνει συμβατικά και μη μέτρα» δηλώνει στο newpost ο επισκέπτης καθηγητής έρευνας στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης – Stern School of Business, Νίκος Γεωργικόπουλος.

«Δεν υπάρχει ρευστότητα στην πραγματική οικονομία. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη από τους επενδυτές εκτός Ε.Ε. στις εκδόσεις ομολόγων όχι μόνο των χωρών του Νότου αλλά συνολικά της Ευρώπης» σημειώνει χαρακτηριστικά.

Οι αγορές εξάλλου «τρέμουν» τις συνεχιζόμενες αποπληθωριστικές τάσεις, με τον πληθωρισμό στην Ευρωζώνη να διαμορφώνεται στο 0,3% τον Σεπτέμβριο, έναντι στόχου, λίγο κάτω από το 2%. Η μείωση των τιμών σε συνδυασμό με την ακραία λιτότητα που ακολουθείται στο σύνολο της Ε.Ε. έχει οδηγήσει σε έναν φαύλο κύκλο.

«Προσωρινή η κατάσταση στη γερμανική οικονομία»

Τα δεδομένα αυτά δεν θα μπορούσαν να μην έχουν αντίκτυπο στην ισχυρότερη οικονομία της Ευρώπης, τη γερμανική, η οποία μπορεί να συνεχίζει να δανείζεται φθηνά, όμως με τις εξαγωγές υπάρχει υπαρκτό ζήτημα.

«Η Γερμανία έχει αναθεωρήσει προς τα κάτω τις προβλέψεις της για ανάπτυξη κατά το τρέχον έτος, δεδομένου ότι η ανάκαμψη στη ζώνη του ευρώ παραμένει αδύναμη - παρά τα θετικά μέτρα από την ΕΚΤ - και οι γεωπολιτικές συγκρούσεις συνεχίζονται (κυρίως η κρίση στην Ουκρανία). Ωστόσο, τα απαισιόδοξα οικονομικά στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί το 2ο τρίμηνο του 2014 για τη Γερμανία, θα πρέπει να θεωρούνται ως κάτι προσωρινό, δεδομένου ότι η γερμανική οικονομία είναι πολύπλευρη και στηρίζεται σε στέρεες βάσεις οι οποίες παρέχουν προστασία για τις εξαγωγές της ακόμα και κάτω από την πίεση των δυτικών κυρώσεων στην Ρωσία» δηλώνει ο κ. Γεωργικόπουλος, προβλέποντας ότι η οικονομία της θα ανακτήσει το χαμένο έδαφος του 2ου τριμήνου στο 3ο τρίμηνο του 2014. 

«Κατά συνέπεια, δεν θεωρώ πιθανό ότι η γερμανική οικονομία θα εισέλθει σε ύφεση (η ύφεση ορίζεται ως η ποσοστιαία αρνητική μεταβολή του ΑΕΠ για δύο συνεχόμενα τρίμηνα), ενώ οι ανησυχίες της διεθνούς κοινότητας για την γερμανική οικονομία θα μετριαστούν στο επόμενο διάστημα χωρίς να υπάρξει ουσιαστική αλλαγή πολιτικής από το γερμανικό "μοντέλο αυστηρής λιτότητας". Επιπλέον, οι Γερμανοί θεωρούν ότι η δημοσιονομική χαλάρωση της οικονομίας τους δεν θα αποτελούσε κατά ανάγκη την λύση για τα οικονομικά προβλήματα της Ευρώπης, υποστηρίζοντας ότι οι περιφερειακές οικονομίες της Ευρώπης, και όχι μόνο, πρέπει να αντιμετωπίσουν εκ των προτέρων και με ίδια μέσα τα διαρθρωτικά τους προβλήματα. 

Όσο για τις πιέσεις που δέχεται, κυρίως από την άλλη όχθη του Ατλαντικού, το Βερολίνο για αύξηση των δημόσιων επενδύσεων, ο επισκέπτης καθηγητής έρευνας στο Πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης τονίζει πως «σε ό,τι αφορά τα δημοσιονομικά, μην ξεχνάμε ότι η Γερμανία ολοκλήρωσε με επιτυχία τη δημοσιονομική της εξυγίανση πριν πολύ καιρό και έχει την δυνατότητα να χρηματοδοτήσει δημόσια έργα, διατηρώντας παράλληλα τους δημοσιονομικούς της στόχους» επισημαίνει.

Ο κ. Γεωργικόπουλος, πάντως, τονίζει ότι «η Γερμανία θα έπρεπε να διαχειρίζεται διαφορετικά την κυριαρχία της», αφού αυτή θα αυτοϋπονομευθεί σε μία συνολικά αδύναμη Ευρώπη.

«Αν δεν υπάρξει αλλαγή της οικονομικής πολιτικής του Βερολίνου, τότε ενδείκνυται οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις με αδύναμες οικονομίες να συνεργάζονται περισσότερο μεταξύ τους σε θέματα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων με στόχο την περαιτέρω σύγκλιση με τις ισχυρότερες οικονομίες της Ε.Ε. Επιπροσθέτως, απαραίτητη θεωρείται η άμεση λήψη μέτρων για την καταπολέμηση της ατομικής και εταιρικής φοροδιαφυγής, καθώς επίσης και να χρησιμοποιηθούν στο μέγιστο δυνατό τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά ταμεία με σκοπό την αύξηση των επενδύσεων» καταλήγει. 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο