Με ανοιχτή τη συμφωνία για Πρόεδρο και πρόωρες εκλογές ο Σαμαράς

Με ανοιχτή τη συμφωνία για Πρόεδρο και πρόωρες εκλογές ο Σαμαράς

Γράφει ο Τάσος Τσιφόρος 

Το κλίμα στο εσωτερικό βάρυνε για την κυβέρνηση. Βερολίνο, Ουάσιγκτον, Βρυξέλλες και Φραγκφούρτη έδειξαν, πέραν κάθε αμφιβολίας, ότι δεν θα αφήσουν μία εν λευκώ έξοδο της Ελλάδας από το μνημόνιο. Και το μήνυμα ελήφθη και κατανοήθηκε από την κυβέρνηση, που μετέβαλε γρήγορα στάση. Οι αναφορές του Αντώνη Σαμαρά για τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και του μεταρρυθμιστικού προγράμματος αλλά και της Σοφίας Βούλτεψη στα ιταλικά ΜΜΕ ότι η έξοδος από το μνημόνιο θα γίνει μόνον σε συμφωνία με τους πιστωτές, αποτυπώνουν τη νέα πραγματικότητα εντός της οποίας καλείται να κινηθεί η κυβέρνηση. 

Ωστόσο, ο κ. Σαμαράς εξακολουθεί και πιστεύει ότι η επίτευξη μίας λύσης είναι δυνατή. Και όταν λέμε λύσης, εννοούμε μίας συμφωνίας που δεν θα αναγνωσθεί ως «μνημόνιο» από την ελληνική κοινή γνώμη ενώ, παράλληλα, θα είναι αρκετά πειστικό για τις αγορές που καραδοκούν, θα δίνει περιθώρια χειρισμών στην ελληνική κυβέρνηση και, ταυτόχρονα, θα εξασφαλίζει τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων για τις οποίες επιμένουν οι εταίροι.  

Δύσκολο; Προφανώς. Ωστόσο, στο Μαξίμου εκτιμούν ότι το ελληνικό σχέδιο μεταρρυθμίσεων, η δέσμευση Σαμαρά για την προώθησή τους και, ταυτόχρονα, ένας «υβριδικός» λογαριασμός προληπτικής πίστωσης (σ.σ. που δεν θα προϋποθέτει στόχους όπως το σημερινό μνημόνιο) μπορούν να «ξεκλειδώσουν» την πόρτα εξόδου της κυβέρνησης από το αδιέξοδο των τελευταίων δύο εβδομάδων. Προϋπόθεση, ωστόσο, για μία τέτοιου είδους συμφωνία συνιστά η ομαλή ολοκλήρωση της διαπραγμάτευσης με την τρόικα, ώστε να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση. Το βήμα δεν είναι εύκολο καθώς πέραν από τα θέματα που απορρίπτονται και από τους δύο εταίρους (όπως το ασφαλιστικό), στα υπόλοιπα υπάρχουν και μεταξύ τους αποκλίσεις. Τέτοιες καταγράφονται στα εργασιακά αλλά και στο μισθολόγιο του Δημοσίου, αφού κάποιοι εκ των συνδικαλιστών και των εργαζομένων στο Δημόσιο αποτελούν τα τελευταία προστατευόμενα... «οικοσυστήματα» του ΠΑΣΟΚ, με αποτέλεσμα ο κ. Βενιζέλος να μην θέλει να έρθει σε σύγκρουση μαζί τους. 

Ακόμη κι έτσι, όμως, ο κ. Σαμαράς μοιάζει αποφασισμένος να προχωρήσει στη διαπραγμάτευση ώστε μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου να έχει σχηματοποιηθεί μία συμφωνία που θα περιλαμβάνει την αξιολόγηση και την εκταμίευση των εκκρεμών δόσεων (κατά προτίμηση του συνόλου των 7 δισ ευρώ), τη ρύθμιση του χρέους και, μαζί, τα προαπαιτούμενα που θα πρέπει να εκπληρώσει, εφεξής, η Αθήνα.  

Θα έρθει η συμφωνία για ψήφιση στη Βουλή. Η απάντηση είναι, όχι! Ακόμη κι αν πρόκειται για μία συμφωνία που, ουσιαστικά, θα δεσμεύει και την όποια επόμενη κυβέρνηση (σ.σ. το παράδειγμα των τελευταίων ημερών είναι ενδεικτικό του τι θα αντιμετωπίσει όποιος επιδιώξει να κινηθεί μετωπικά έναντι των πιστωτών και των αγορών) και άρα δεν θα έχουν πρόβλημα να την προσφέρουν οι εταίροι, το Μαξίμου δεν μοιάζει πρόθυμο να τη «σηκώσει» μόνο. Δεν πρόκειται, δηλαδή, η κυβέρνηση να κλείσει το θέμα πριν τις ψηφοφορίες για την Προεδρική εκλογή και τις κάλπες που θα στηθούν, αν δεν εκλεγεί Πρόεδρος. Αντιθέτως, θα χρησιμοποιήσει αυτό το πλαίσιο συμφωνίας ως κύριο διακύβευμα των εκλογικών αναμετρήσεων, καθώς συχνότατα η προσδοκία είναι ισχυρότερη από το τετελεσμένο (σ.σ. τα παραδείγματα Ράλλη το 1980-81 και Σημίτη το 2004, είναι χαρακτηριστικά) ενώ και ο ΣΥΡΙΖΑ θα κληθεί να λάβει σαφή θέση, κάτι που δεν αποκλείεται να αναζωπυρώσει τις φυγόκεντρες τάσεις στο εσωτερικό του. 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο