Η δημόσια αποκήρυξη από τον Γιάννη Μιχελάκη της απογραφής του 2004 δεν είναι απλά μια αποδοκιμασία του Γιώργου Αλογοσκούφη, όπως θέλει να  παρουσιάσει τη δήλωση η ΝΔ, ούτε μια ιστορία που θα λήξει σε μια, δυο μέρες ,όπως ελπίζει η "Συγγρού". Είναι προφανές ότι πρόκειται για πολιτική επιλογή η οποία διαθέτει όλα τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της στροφής την οποία έχει αποφασίσει έναντι της «πενταετίας Καραμανλή» μετά και τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις η Αξιωματική Αντιπολίτευση.
Και αυτό γιατί η απογραφή, είτε αρέσει είτε όχι, ήταν μια κεντρική πολιτική επιλογή της πρώτης κυβέρνησης Καραμανλή με την οποία πορεύτηκε όλη την τετραετία.

Ήταν δεκάδες οι φορές που ο Κώστας Καραμανλής υπερασπίστηκε αυτή την πολιτική στη Βουλή κάνοντας λόγο για τα πλαστά στοιχεία που κληροδότησε στη ΝΔ η κυβέρνηση Σημίτη  και εκατοντάδες οι φορές που οι κορυφαίοι υπουργοί του, επιχειρηματολόγησαν για την ορθότητα της εφαρμογής της.

Κατά συνέπεια όταν αποκηρύσσεις την απογραφή-όπως υποστηρίζουν πολιτικοί παρατηρητές- απαξιώνεις ένα μεγάλο μέρος της διακυβέρνησης Καραμανλή. Αυτό το ξέρουν και το καταλαβαίνουν όλοι με πρώτον και καλύτερο τον τέως πρωθυπουργό.

Γιατί λοιπόν εμφανίστηκε ο κ. Καραμανλής την πρώτη μέρα να δηλώνει μέσω του Προκόπη Παυλόπουλου ότι δεν έχει κανέναν πρόβλημα με τη δήλωση Μιχελάκη και μια μέρα μετά άλλοι καραμανλικοί  βουλευτές να υπερασπίζονται την απογραφή και να επιτίθενται στο εκπρόσωπο τύπου της ΝΔ μιλώντας για δυσαρέσκεια του πρώην Πρωθυπουργού;

Είναι σαφές ότι, στην καλύτερη περίπτωση,  υπάρχει διγλωσσία και διαφορετική προσέγγιση μεταξύ των προσώπων που θέλουν να εμφανίζονται ως συνομιλητές ή εκφραστές της άποψης Καραμανλή.

Είναι όμως μόνο αυτό ή και κάτι παραπάνω;  Όλοι γνωρίζουν ότι ο Προκόπης Παυλόπουλος είναι ο εκφραστής της ήπιας γραμμής, δηλαδή σε απλά ελληνικά να μας φτύνουν και εμείς να λέμε ότι βρέχει. Με τη γραμμή αυτή συντάσσεται και ο Δημήτρης Σιούφας, ο οποίος μόνο έβλαψε τον τέως πρωθυπουργό με τις "συμβουλές" του τα τελευταία χρόνια. Αποκορύφωμα το περιβόητο mea culpa στην υπόθεση Βατοπεδίου.

Τα κίνητρα τους πολλοί λένε ότι είναι ιδιοτελή. Δηλαδή να το παίζουν καλοί στη ηγεσία της ΝΔ, να εμφανίζονται ότι είναι αυτοί που μπορούν να ηρεμούν τον Καραμανλή, προκειμένου να εξασφαλίσουν την επανεκλογή τους η μια θέση στο ψηφοδέλτιο για το γιο τους, για να συνεχιστεί η "παράδοση".

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά οι λεγόμενοι "σκληροί" Καραμανλικοί ή όπως λέει ο Ευάγγελος  Αντώναρος, που ανήκει σε αυτή την ομάδα "οι υποστηρικτές της αξιοπρέπειας". Όσοι ανήκουν σʼ αυτή την ομάδα λένε στον τέως πρωθυπουργό ότι όλα έχουν ένα όριο και ότι δεν μπορεί να μένει σιωπηλός όταν εμφανώς επιχειρείται συστηματικά η απαξίωσή του με τελικό στόχο την ακύρωση της οποίας επιστροφής του στον ενεργό δημόσιο βίο.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, είναι στο χέρι του Κώστα Καραμανλή να ξεδιαλύνει την κατάσταση, να αποφασίσει τι και ποιοί τον εκφράζουν και κυρίως να αποφασίσει ποιός θα είναι εκείνος που θα μεταφέρει αυθεντικά την άποψή του στους δημοσιογράφους. Διαφορετικά θα εξακολουθεί να βραχυκυκλώνεται το "σύστημα" επικοινωνίας του και ο καθένας θα ισχυρίζεται ότι εκφράζει την αυθεντική άποψη Καραμανλή.