Economist: «Εμπρός Άνγκελα, φτιάξε μου τη μέρα»

Economist: «Εμπρός Άνγκελα, φτιάξε μου τη μέρα»

«Η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να οδηγήσει στο Grexit ή σε ένα καλύτερο μέλλον για το ευρώ» τονίζει σε δημοσίευμά του το περιοδικό Economist, το οποίο έχει στο εξώφυλλό του την Αφροδίτη της Μήλου να κρατάει ένα πιστόλι και τίτλο «Εμπρός Άνγκελα, φτιάξε μου τη μέρα».

Το βρετανικό περιοδικό -απαντώντας στο προκλητικό εξώφυλλο του γερμανικού Focus- επισημαίνει ότι «ζητώντας ένα μεγάλο "κούρεμα" για το ελληνικό χρέος και υποσχόμενος ένα "γλέντι" δημοσίων δαπανών, ο κ. Τσίπρας κατάφερε να αντιμετωπίσει την μεγαλύτερη, μέχρι στιγμής, πρόκληση για το ενιαίο νόμισμα και για τη γερμανίδα καγκελάριο, η οποία χάραξε το μονοπάτι της λιτότητας για τη γηραιά ήπειρο» κάνοντας λόγο για μεγάλο διακύβευμα. «Παρά το γεγονός πως όλοι, συμπεριλαμβανομένου και του έλληνα πρωθυπουργού, επιμένουν πως η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ, πλέον υπάρχει μια ξεκάθαρη απειλή εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη».

Αν λοιπόν «το 2012 η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ ήταν λιγότερο έτοιμη να αποδεχτεί ένα τέτοιο ενδεχόμενο προκειμένου να μην κατηγορηθεί η Γερμανία για μια νέα ευρωπαϊκή καταστροφή, ενώ οι ευρωπαίοι εταίροι, τόσο στο δανειστή Βορρά όσο και στο χρεωμένο Νότο ανησυχούσαν για τις συνέπειες ενός Grexit για τις οικονομίες τους, πλέον αμφότεροι θα μπορούσαν να το αποδεχθούν ως υπαιτιότητα των Ελλήνων». 

Ο Economist τονίζει ότι «οι καιροί έχουν αλλάξει η Ευρώπη είναι πιο ισχυρή και το 80% του χρέους της Ελλάδας βρίσκεται στα χέρια άλλων κυβερνήσεων ή θεσμικών τραπεζών», αλλά κυρίως αυτό που έχει αλλάξει είναι η πολιτική.

Στους συνήθεις Βορείους που επιμένουν η Ελλάδα να παραμείνει πιστή στις δεσμεύσεις της, προστίθενται πλέον και «οι κεντροδεξιές κυβερνήσεις του Νότου που φοβούνται ότι η επιτυχής έκβαση του ελληνικού εκβιασμού θα εξωθούσε και τους δικούς τους ψηφοφόρους προς τα λαϊκίστικά κόμματα της αντιπολίτευσης όπως το Podemos της Ισπανίας».

Ο Economist, σημειώνει ότι υπάρχουν τρεις πιθανές εκδοχές οι οποίες, όμως, θα μπορούσαν να αποβούν εξίσου μοιραίες: Μια καλή, μια καταστροφική και μια λύση συμβιβασμού. Για την τελευταία αναφέρεται ότι θα αποδειχθεί εξαιρετικά δύσκολη, με φόντο «την πολιτική και όχι πλέον τόσο οικονομική χροιά της μάχης για το ευρώ».

Το δημοσίευμα προσθέτει:

Ο κ. Τσίπρας έχει δίκιο όταν ισχυρίζεται πως οι πολιτικές λιτότητας της Άνγκελα Μέρκελ ήταν εξαντλητικές, μπλόκαραν την οικονομία και ενέτειναν τον αποπληθωρισμό. Επίσης ο κ. Τσίπρας έχει δίκιο πως το ελληνικό χρέος αυξήθηκε από 109% στο κολοσσιαίο 175% του ΑΕΠ τα τελευταία έξι χρόνια, παρά την αύξηση της φορολογίας και τις περικοπές δαπανών και είναι μη βιώσιμο. Η Ελλάδα πρέπει να μπει σε ένα πρόγραμμα απαλλαγής χρέους όπως ακριβώς ένα χρεοκοπημένο κράτος της Αφρικής.

Ο Economist σημείωσε ότι Έλληνας πρωθυπουργός κάνει τα δύο παραπάνω σωστά αλλά ένα βασικό λάθος με το να εγκαταλείπει τις μεταρρυθμίσεις και να σχεδιάζει να επαναπροσλάβει 12.000 δημόσιους υπάλληλους, να ακυρώσει τις ιδιωτικοποιήσεις και να αυξήσει τον κατώτατο μισθό, «αναιρώντας έτσι την με κόπους κερδισμένη ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας».

Το βρετανικό περιοδικό «συστήνει» να πειστεί ο κ. Τσίπρας να «πετάξει στα σκουπίδια τον τρελό σοσιαλισμό εμμένοντας στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, με αντάλλαγμα περικοπή χρέους - είτε επεκτείνοντας την αποπληρωμή του, είτε -ακόμα καλύτερα - μειώνοντας την ονομαστική του αξία». 

Και συνεχίζει αναφέροντας ότι «ο πρωθυπουργός θα μπορούσε να αξιοποιήσει τις αριστερές ανησυχίες του, διαρρηγνύοντας τον κύκλο των προστατευμένων ολιγαρχών και αντιμετωπίζοντας τη διαφθορά».

Η παραπάνω εκδοχή, σύμφωνα με τον Economist μοιάζει ουτοπική με δεδομένη την έντονη διάθεση αντίθεσης του «τρελού αριστεριστή» κ. Τσίπρα αλλά και το γεγονός ότι η καγκελάριος Μέρκελ δυσκολεύεται να αποδεχτεί ακόμα και την ποσοτική χαλάρωση που εξαγγέλθηκε πρόσφατα από την ΕΚΤ.

Η καταστροφική εκδοχή προβλέπει το Grexit σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «οι πιο αισιόδοξοι έχουν δίκιο να υποστηρίζουν πως θα ήταν λιγότερο επίπονο σήμερα σε σχέση με το 2012, όμως θα εξακολουθούσε να είναι επίπονο» και επισημαίνει:

Στην Ελλάδα θα οδηγούσε στην κατάρρευση των τραπεζών, σε ακόμη μεγαλύτερες απώλειες εισοδημάτων, ανεργία υψηλότερη από το σημερινό 25% και πιθανότητα, την έξοδο της χώρας και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι συνέπειες θα ήταν σκληρές ωστόσο για την υπόλοιπη Ευρώπη. Θα προκαλούσε άμεσα αμφιβολίες για την Πορτογαλία, την Ισπανία, ίσως και την Ιταλία για το κατά πόσο θα έπρεπε να παραμείνουν στην Ευρωζώνη. Άλλωστε η νέα προστασία του ευρώ, η τραπεζική ένωση και το πρόγραμμα ελάφρυνσης δεν έχουν ακόμη δοκιμαστεί. 

Σύμφωνα με το τρίτο σενάριο που προβλέπει ο Economist, αυτό του συμβιβασμού το οποίο και θεωρεί ως πιθανότερο είτε ο κ. Τσίπρας δεν θα μπορέσει να επιτύχει όσα έχει υποσχεθεί σχετικά με το χρέος χάνοντας την αξιοπιστία του στους έλληνες ψηφοφόρους, είτε τα αιτήματα του, θα σκοντάψουν στην έγκριση κοινοβουλίων άλλων κρατών μελών. 

Ωστόσο, ακόμα και αν επιτύχει οριακή βελτίωση των ελληνικών θέσεων, χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία θα θελήσουν να θέσουν επίσης τέλος στη δική τους λιτότητα με το περιοδικό να προσθέτει «μια τέτοια εξέλιξη θα ενίσχυε τη θέση πολιτικών λαϊκίστικών κομμάτων δεξιών και αριστερών σε Γαλλία και Ιταλία που δεν είναι κατά της λιτότητας αλλά κατά της συμμετοχής στην ευρωζώνη». 

Η περίπτωση οποιουδήποτε συμβιβασμού παρουσιάζει και «τεχνικές δυσκολίες» καθώς με δεδομένη «την αμετακίνητη θέση της ΕΚΤ για μην παροχή έκτακτης ρευστότητας, ήμοι μόνον αν η κυβέρνηση Τσίπρα, τηρεί το προσυμφωνημένο πρόγραμμα, το οποιοδήποτε αδιέξοδο θα οδηγούσε σε πανικό τις ελληνικές τράπεζες.  

Το άρθρο πάντως τονίζει ότι η Ελλάδα θα αναγκάσει την Ευρώπη να πάρει ορισμένες σκληρές αποφάσεις. «Με λίγη τύχη, αυτές οι αποφάσεις θα μπορούσαν να έχουν και την καλύτερη δυνατή έκβαση. Και μπορεί οι Έλληνες να ζουν σε έναν απατηλό παράδεισο αν πιστεύουν ότι ο κ. Τσίπρας μπορεί να πραγματοποιήσει όσα λέει αλλά και οι Γερμανοί πρέπει κάποια στιγμή να δουν τις συνέπειες του εμμονικού τους πείσματος» αναφέρει ο Economist και προσθέτει:

Πέντε χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης του ευρώ, οι χώρες της Ευρωζώνης έχουν κολλήσει σε σχεδόν μηδενικούς ρυθμούς ανάπτυξης, εμφανίζοντας εξαιρετικά υψηλή ανεργία. Όταν οι πολιτικές έχουν τέτοιο αποτέλεσμα, η επανάσταση των ελλήνων ψηφοφόρων θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τόσο προβλέψιμη όσο και δικαιολογημένη.

Το δημοσίευμα του Economist καταλήγει τονίζοντας ότι «είναι δύσκολο να προβλέψει το πώς μπορεί να επιβιώσει το ενιαίο νόμισμα υπό αυτές τις συνθήκες. Αν ωστόσο δεν επιβιώσει, ο μεγαλύτερος χαμένος θα είναι η ίδια η Γερμανία».

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο