Ο Τσίπρας, «η πίεση της ευθύνης» και το δίκαιο του ισχυρού

Ο Τσίπρας, «η πίεση της ευθύνης» και το δίκαιο του ισχυρού

Γράφει ο Νίκος Παναγιωτόπουλος 

Έχουμε και λέμε, υπάρχει μία κυβέρνηση, η οποία παρά τις απειλές και τους εκβιασμούς που ασκούνται συνεχίζει να διαπραγματεύεται στη βάση των προεκλογικών εξαγγελιών της,  για τις οποίες άλλωστε και πήρε την εντολή από τον ελληνικό λαό. Ο Αλέξης Τσίπρας έντονα φορτισμένος από την «πίεση της ευθύνης» και όχι των δανειστών ή των ποικιλόμορφων συμφερόντων που δίνουν «γη και ύδωρ» για να τον τσαλακώσουν, απευθύνθηκε από το βήμα της βουλής στον ελληνικό λαό αλλά και στο εξωτερικό.  

Ο Πρωθυπουργός στις προγραμματικές του δηλώσεις είπε ξεκάθαρα και με ειλικρίνεια ότι αυτό που παρουσιάσαμε προεκλογικά είμαστε αποφασισμένοι να το εφαρμόσουμε, όχι από πείσμα, αλλά επειδή πιστεύουμε ότι με αυτό το τρόπο μπορούμε να δώσουμε την αξιοπρέπεια πίσω στον ελληνικό λαό, και με αυτή τη πολιτική να βάλουμε τέλος σε έναν παραλογισμό στην Ελλάδα και σε πολλές χώρες της ευρωζώνης.  

Παρά το γεγονός ότι το σύνολο των Ελληνικών και ξένων ΜΜΕ συνεχίζουν να τρομοκρατούν, ο ελληνικός λαός δείχνει να στέκεται δίπλα στην ελληνική κυβέρνηση και να καταγράφει ως θετική τη στρατηγική της διαπραγμάτευσης.

Το περιβάλλον στην Ευρώπη δείχνει απολύτως εχθρικό, αλλά χωρίς επιχειρήματα παρά μόνο τη λογική ότι το δίκαιο είναι του ισχυρού. Αλλά αυτό το δίκαιο δεν είναι τίποτα άλλο από το συμφέρον του ισχυρού. Στον «Γοργία» διαβάζουμε: «ούτω το δίκαιον κέκριται τον κρείττω του ήττονος άρχειν και πλέον έχειν» (έτσι δίκαιο θεωρείται το να κυριαρχεί ο ισχυρότερος πάνω στον ασθενέστερο και να καρπώνεται περισσότερα).

Η Ε.Ε τα τελευταία χρόνια διοικείται από τη συντηρητική δεξιά, από το Ευρωπαϊκό λαϊκό κόμμα, τους ομοϊδεάτες της Μέρκελ και του Σόιμπλε. Υπάρχει και το κομματικό συμφέρον καθώς στις επερχόμενες εκλογές στο νότο το λαϊκό κόμμα θα υποστεί συντριβή επομένως και αυτός ο παράγοντας πρέπει να αξιολογηθεί στη διαπραγμάτευση. 

Οι όποιες διαδηλώσεις, κινητοποιήσεις και άλλες διαμαρτυρίες κατά των μνημονίων δεν έφεραν, μέχρι σήμερα, το επιθυμητό αποτέλεσμα.  

Αυτό δε σημαίνει βέβαια ότι πρέπει να σταματήσουν ή να μη γίνονται, αντίθετα πρέπει να γιγαντώνονται και να παίρνουν πανευρωπαϊκή διάσταση ώστε να αποσταλεί το μήνυμα στους ηγέτες της Ευρώπης. 

Το μόνο αποτελεσματικό όπλο που διαθέτουν οι απλοί πολίτες είναι η ψήφος τους. Αργά ή γρήγορα φτάνει η ώρα της κάλπης που τρέμουν οι πολιτικοί και όσοι αισθάνονται ισχυροί. Αυτό έγινε και στην Ελλάδα, ακολουθούν Πορτογαλία και Ισπανία… Το μόνο όπλο της ευρωπαϊκής ελίτ είναι να επιχειρούν ανειλικρινή διάλογο με εκβιασμούς, παραπληροφόρηση και ψεύδη για να θολώσουν τα νερά. Έτσι παρουσιάζουν κάθε πολιτική που εξυπηρετεί τα δικά τους συμφέροντα αναγκαία για την πάταξη του «κακού» που στην περίπτωση της οικονομικής κρίσης είναι οι έλληνες και ο νότος. Ενώ παρουσιάζουν τους εαυτούς τους σαν θεόσταλτους τιμωρούς και σωτήρες αλλά μετά από 5 χρόνια κρίσης και αναποτελεσματικών πολιτικών τους έχουν πάρει χαμπάρι όλοι…  
Θα πρέπει να γνωρίζουν τόσο η κυβέρνηση, όσο και ο ελληνικός λαός ότι όταν η λογική και η ηθική μπαίνουν στο περιθώριο  κάθε φορά που το δίκαιο και το συμφέρον τέμνονται. 

Το δίκιο είναι με την Ελλάδα και τα συμφέροντα των αγορών με τη Γερμανία, ο δρόμος είναι δύσκολος και ανηφορικός αλλά οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται ότι το «δόγμα του ΣΟΚ» ξεπερνιέται και πλέον δεν εξυπηρετεί ακόμα και την καπιταλιστική οικονομία…
Η στήριξη του Ελληνικού λαού θα είναι χρήσιμη για την κυβέρνηση και τη χώρα στο πιο βαθύ σκοτάδι και πριν την αυγή…               

 

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο