Τη δική του εξήγηση για το επεισόδιο ανάμεσα στον πρώην υπουργό Εθνικής Άμυνας Ευάγγελο Μειμαράκη και τον βουλευτή του ΛΑΟΣ Ιωάννη Κοραντή, έδωσε ο γραμματέας της ΚΟ της ΝΔ Κώστας Τασούλας. Μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό Βήμα 99,5, επιχείρησε διακριτικά να καλύψει τον πρώην υπουργό Άμυνας.

    «Δεν έγινε σε ώρα που λειτουργούσε το Κοινοβούλιο. Δεν ήμασταν σε συνεδρίαση, ήμασταν σε ώρα επαφής που δεν είχε σχέση με συνεδρίαση της Βουλής. Έγινε σε ώρα που οι συνθήκες ήταν περισσότερο ανθρώπινες και λιγότερο επίσημες» είπε και πρόσθεσε: «Και εμένα με απασχόλησε και με απασχολεί, αυτή η ένταση.

 Νομίζω, όμως, ότι περισσότερο ενδιαφέρον θα είχε να σκεφθούμε τι είναι αυτό που προκαλεί αυτή την ένταση στον κ. Μεϊμαράκη και νομίζω ότι θα πρέπει να δούμε μια άλλη διάσταση των όσων γίνονται σήμερα και είναι η δύναμη και η ανυπόφορη ένταση που προκαλεί σε κάποιον άνθρωπο η αίσθηση ότι συκοφαντείται και διασύρεται επί μέρες στον πυρήνα της ηθικής του υπόστασης, που είναι η εντιμότητά του, με όλες αυτές τις τεχνολογικές και σύγχρονες μεθόδους υπονοιών και προειδοποιήσεων, με όλα τα συμπαραμαρτούντα του εχθρικού κλίματος που υπάρχει για όλον τον πολιτικό κόσμο που έχουν ακροατήριο - δεν υπάρχει αμφιβολία».

    Ο . Τασούλας απέδωσε την αντίδραση Μειμαράκη σε "ανθρώπινη και όχι πολιτική στάση", διευκρινίζοντας ότι ο ίδιος δεν θα είχε την ίδια συμπεριφορά, ενώ υποστήριξε ότι δεν ειπώθηκαν όσα μεταδόθηκαν. Ανέφερε χαρακτηριστικά: «Είναι ένα θέμα που ανάγεται, ενδεχομένως, και στον ψυχισμό κάθε ανθρώπου και δεν θα υπεισέλθω στο στυλ του. Θα σας πω, όμως, ότι αυτό δεν έχει σχέση με το γενικότερο τρόπο και τη γενικότερη εικόνα που πολιτεύτηκε ο κ. Μεϊμαράκης αυτά τα 20 χρόνια που εκλέγεται βουλευτής στην Αθήνα.

Κυρίως από όσα έμαθα, γιατί δεν ήμουν παρών, όλος αυτός ο καταιγισμός των φερομένων ύβρεων αδικεί τον κ. Μεϊμαράκη. Δεν υπήρξε αυτός ο καταιγισμός, ποσοτικά τουλάχιστον. Αν με ρωτάτε αν θα συμφωνούσα μ’ αυτόν τον τρόπο, θα σας έλεγα ότι προσωπικά δεν θα το διαχειριζόμουν έτσι και πολλοί από εμάς δεν θα το διαχειρίζονταν έτσι. Αλλά φοβούμαι ότι αυτό είναι μόνο επιφανειακό και δεν το λέω γιατί θέλω να υπερασπιστώ κάποιον. Δεν είμαι εδώ για να επιδοκιμάζω ή να αποδοκιμάζω κανέναν. Και ο πολιτικός, ακόμη και αν αυτό δηλώνει αδυναμία που δεν συμβάλλει στην οικοδόμηση του μύθου που θέλουμε να έχουμε γύρω από εμάς, δεν παύει να είναι άνθρωπος. Ενίοτε, σε κάποιες στιγμές τέτοιας εντάσεως και ιδίως τέτοιας προελεύσεως της εντάσεως, λειτουργεί περισσότερο ως άνθρωπος παρά ως πολιτικός».