Με αρκετές δόσεις ικανοποίησης –αλλά και κάποιον, μετριασμένο προβληματισμό- υποδέχθηκαν τα στελέχη της ΝΔ την παρουσίαση του επικαιροποιημένου πλαισίου προτάσεων της ΝΔ για την οικονομία από τον Αντώνη Σαμαρά. Η γενική εντύπωση που έχει διαμορφωθεί στις τάξεις των κομματικών είναι ότι υπάρχει πλέον μια βασική πολιτική πλατφόρμα, με επιμέρους επιχειρηματολογικές προσθήκες, την οποία μπορούν να προωθήσουν πολιτικά.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ίδια άποψη συντείνουν ανεξαιρέτως όλοι οι βουλευτές, ανεξάρτητα από το εσωκομματικό στρατόπεδο στο οποίο εντάσσονται ή αυτοτοποθετούνται –«σαμαρικοί», «νεοσαμαρικοί», «καραμανλικοί», «αυτονομημένοι» κ.λπ. Η γενική αίσθηση, όπως καταγράφηκε μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας Σαμαρά, είναι ότι επί της ουσίας δόθηκε το σύνθημα της επανεκκίνησης της παράταξης.

Παράλληλα, σειρά στελεχών και βουλευτών με τους οποίους επικοινώνησε χθες σε όλη τη διάρκεια της ημέρας το “NP” διέγνωσαν αμηχανία στις αντιδράσεις της κυβέρνησης απέναντι στις «γαλάζιες» προτάσεις, στεκόμενοι κυρίως στην αντιφατική στάση του κυβερνητικού εκπροσώπου ο οποίος έσπευσε να κατακρίνει τα όσα περιελάμβανε η παρουσίαση του προέδρου της ΝΔ, διαπιστώνοντας όμως παράλληλα «ίχνη αξιοπιστίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης». 

Είναι προφανές ότι η πρόταση της ΝΔ, ρεαλιστική και βιώσιμη ή μη, έχει δώσει τροφή για σκέψη και ουσιαστικά διαμορφώνει την πολιτική ατζέντα των επόμενων ημερών ενεργοποιώντας παράλληλα το ρόλο των «γαλάζιων» στελεχών, εφοδιάζοντάς τα με επιχειρήματα απέναντι στο ΠΑΣΟΚ αλλά και ενώπιον του πολίτη. Όπως διέκριναν στελέχη, η ομιλία Σαμαρά λειτούργησε ανακουφιστικά για τη μεσοαστική τάξη, η οποία έχει συμπιεστεί περισσότερο από κάθε άλλον από τις ακολουθούμενες κυβερνητικές πολιτικές ενώ, χωρίς να φανεί λαϊκιστής και παροχολόγος ο Α. Σαμαράς, διαμόρφωσε μήνυμα ελπίδας προς την κοινωνία.

Αυτό τουλάχιστον προκύπτει ως «διά ταύτα» από το οικονομικό σκέλος της παρουσίασης της ΝΔ. Ωστόσο, διατυπώνονται προβληματισμοί αναφορικά με την πολιτική διάσταση της ομιλίας του Προέδρου της ΝΔ, κυρίως ως προς το αίτημα για εκλογές, το οποίο πολλοί θα περίμεναν να ακουστεί από τα χείλη του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Παραμένει γεγονός όμως ότι κάτι τέτοιο, πιθανώς απέδιδε εσωκομματικά, προσέκρουε όμως σε δύο βασικά αντεπισχειρήματα. Πρώτον, στο ότι θα κατεδείκνυε ανευθυνότητα από πλευράς της «γαλάζιας» ηγεσίας η οποία θα εμφανιζόταν με δύο διαφορετικές γραμμές μέσα σε ελάχιστα 24ωρα.

Δεύτερον, θα ακύρωνε επικοινωνιακά το «Ζάππειο ΙΙ», μετακινώντας την πολιτική συζήτηση από το πλαίσιο των οικονομικών προτάσεων στο αίτημα για προσφυγή στην κάλπη.