Τον άσσο της εξεταστικής (προανακριτικής) στα χέρια του κρατά ο Σαμαράς

Τον άσσο της εξεταστικής (προανακριτικής) στα χέρια του κρατά ο Σαμαράς

του Τάσου Τσιφόρου

Η απόφαση της Νέας Δημοκρατίας να μην θέσει σε κοινή συζήτηση την πρότασή της για εξεταστική επιτροπή από το 1981 μέχρι και σήμερα με αυτή του ΣΥΡΙΖΑ για την περίοδο 2009-2014 προκάλεσε αίσθηση ακόμη και στους επαϊοντες των γαλάζιων γραφείων της Συγγρού.

Κι αυτό διότι οι περισσότεροι που συμμετείχαν, την Παρασκευή, στη συνεδρίαση του άτυπου Πολιτικού Συμβουλίου της Ν.Δ. απεκόμισαν την αίσθηση ότι η γαλάζια ηγεσία θα επέλεγε τη μετωπική με την κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, σε μία υπόθεση ωστόσο που ήταν εξ αρχής χαμένη. Έτσι, η ανακοίνωση του κ. Κυρ. Μητσοτάκη ότι η Ν.Δ. θα επιφυλαχθεί να φέρει σε δεύτερο χρόνο την πρότασή της, η οποία ωστόσο είχε κατατεθεί ήδη ώστε να ακυρωθεί η όποια κριτική ότι η Ν.Δ. υπεκφεύγει, προκάλεσε αίσθηση.

Και παράλληλα αποκάλυψε και το τακτικό βάθος των κινήσεων του κ. Σαμαρά.

Ο Πρόεδρος της Ν.Δ., όπως σαφώς φάνηκε κατά την ομιλία του χθες στη Βουλή, εκτιμά ότι ακόμη κι αν η κυβέρνηση ξεπεράσει τον κάβο των επόμενων εβδομάδων θα αναγκαστεί πολύ γρήγορα να καταλήξει σε μία δύσκολη απόφαση. Κι αυτή είτε θα προβλέπει ρήξη με τους εταίρους και πτώχευση εντός ευρώ, είτε θα περιλαμβάνει μία συμφωνία αρκετά επώδυνη για την δοκιμαζόμενη από αντικρουόμενες ιδέες κυβερνητική πλειοψηφία.

Και αυτή μοιάζει, τότε, η ιδανική συγκυρία για την πρόταση του κ. Σαμαρά περί εξεταστικής που θα ξεκινά από το 1981 και θα φτάνει μέχρι το σήμερα. Διότι είτε η χώρα θα έχει βρει στον τοίχο, πράγμα που σημαίνει ότι οι ευθύνες δεν θα είναι μόνον πολιτικές όπως σαφώς υπονόησε ο κ. Σαμαράς κάνοντας λόγο για «προανακριτική» επιτροπή, είτε θα υπάρχει ένα νέο μνημόνιο και, συνεπώς, η δυνατότητα της Ν.Δ. να αντεπιτεθεί με το χαρτί της εξεταστικής επιτροπής. Τότε, δε, θεωρείται εξαιρετικά πιθανό ότι η Ν.Δ. θα μπορέσει να εξασφαλίσει και την ομοθυμία στην πρότασή της όλων των υπολοίπων πτερύγων της αντιπολίτευσης.

Σε επικοινωνιακό επίπεδο, στη Συγγρού γνώριζαν ότι εκ των προτέρων η μάχη για την εξεταστική ήταν, σε επίπεδο κοινοβουλευτικών αριθμών, χαμένη. Αντί, λοιπόν, να τη θέσουν σε κοινή συζήτηση με αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, δίνοντας τη δυνατότητα στα στελέχη της κυβέρνησης να την αποκρούσουν (σ.σ. κάτι που φάνηκε από τη δομή που είχαν εξ αρχής οι ομιλίες στελεχών όπως οι κ.κ. Παππάς και Φίλης), να τη διατηρήσουν ως χαρτί άσκησης πίεσης προς την κυβερνητική πτέρυγα. Παράλληλα, η χθεσινή παράλληλη συζήτηση δεν αποκλείεται να δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα απ' όσα θα έλυνε. Και τούτο διότι, προκειμένου να στηρίξει τη θέση της για την αρχή του 1981, η Ν.Δ. θα έπρεπε να αναπτύξει σε πολύ μεγαλύτερη βαθμό το ζήτημα των ευθυνών της κυβέρνησης Σημίτη και των βαρών που κληροδότησε στον Κώστα Καραμανλή. Ο κ. Σαμαράς, χθες, παρείχε σαφή στήριξη στον προκάτοχό του στην ηγεσία της Ν.Δ, ωστόσο στην περίπτωση που ετίθετο προς συζήτηση και η γαλάζια πρόταση είναι σαφές ότι θα έπρεπε να επιχερηματολογήσει πολύ περισσότερο σχετικώς. Κάτι που, εκ των πραγμάτων, θα προκαλούσε την αντίδραση του ΠΑΣΟΚ και του Ευ. Βενιζέλου, δημιουργώντας τελικά ρήγμα στους πρώην κυβερνητικούς εταίρους που χθες, παρά τις εκατέρωθεν αιχμές, επιβεβαίωσαν ότι επί του παρόντος κινούνται με κύριο γνώμονα την απάντηση των κατηγοριών του ΣΥΡΙΖΑ και όχι την αλληλοεξουδετέρωσή τους.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο