Τελικά, βγαίνει κάποιος κερδισμένος από την κόντρα του Βαγγέλη Μεϊμαράκη με τον Γιώργο Καρατζαφέρη; Κι αν ναι, ποιος από τους δύο; Ή, έστω, ποιος περισσότερο και ποιος λιγότερο; Και αν χάνουν και οι δύο -όπως διατείνονται ορισμένοι πολιτικοί παρατηρητές- τότε γιατί επιμένουν τόσο ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας όσο και ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. να ρίχνουν λάδι στη φωτιά; Τα γεγονότα δείχνουν, πέραν πάσης αμφισβήτησης ότι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης σαφώς ενοχλήθηκε από τη «γενική αναφορά» του Γιώργου Καρατζαφέρη περί αναγκαιότητας να ελεγχούν για την υπόθεση των υποβρυχίων, όλοι οι υπουργοί Άμυνας μέχρι σήμερα και να μην περιοριστεί η έρευνα της Προανακριτικής Επιτροπής μόνο στον Άκη Τσοχατζόπουλο. Ακόμη και αν ο λόγος της ενόχλησης πράγματι είναι μόνον η συκοφαντία, είναι αρκετός για έναν πολιτικό που στο δημόσιο βίο του, ουδείς του καταλογίζει σκιές.

Από εκεί και πέρα όμως, η υπόθεση τέθηκε εκτός ελέγχου. Ή μήπως όχι; Η επίθεση του Βαγγέλη Μεϊμαράκη στον βουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ. και πρ. επικεφαλής των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών Γ. Κοραντή, με αφορμή μια «καλημέρα» ήταν το δεύτερο επεισόδιο στο σήριαλ της σφοδρής αντιπαράθεσης του «Βαγγέλα» με τον ΛΑ.Ο.Σ. Τα παράπονα του κ. Κοραντή στον Πρόεδρο της Βουλής δεν πτόησαν τον Β. Μεϊμαράκη που περίμενε την κατάλληλη στιγμή και να «κάνει μια απρεπή χειρονομία» όταν διασταυρώθηκε σε κάποιον από τους διαδρόμους της Βουλής με τον Γ. Καρατζαφέρη.

Κι ενώ ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. έμενε εμβρόντητος, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης δήλωνε στον «Βήμα FM» ότι ...έπαιζε με το κομπολόι στην τσέπη του και η κίνησή του παρερμηνεύτηκε. Τά ριξε μάλιστα στον Καρατζαφέρη για τις ...δαιδαλώδεις νοητικές του διαδρομές. Για όσους γνωρίζουν τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, καταλαβαίνουν πότε ξεπερνά το όριο. Και γνωρίζουν επίσης πολύ καλά ότι αυτό το όριο, ποτέ δεν το ξεπερνά τυχαία.

Μετά τις εσωκομματικές εκλογές, ο «Βαγγέλας» πολιτικά εξαφανίστηκε. Από προσωπική του επιλογή, αντιλαμβανόμενος ότι δεν τον «σήκωνε το κλίμα». Ακόμη και όταν του αποδόθηκε ο ρόλος του Προέδρου του Ιδρύματος Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής», τις λίγες φορές που εμφανιζόταν στην Βουλή και, σπανιότερα, όταν συνομιλούσε με τους λίγους δημοσιογράφους με τους οποίους αισθανόταν πιο άνετα, αναγνώριζε ότι πολιτικά είχε «συνταξιοδοτηθεί».

Κακά τα ψέματα, η ιστορία με τον Καρατζαφέρη, τον ξαναέβαλε στο παιχνίδι. Το αν το ήθελε –και άρα το σχεδίαζε- ο ίδιος ο Μεϊμαράκης παραμένει ένα ερώτημα (η αλήθεια είναι ότι ο ίδιος έπειθε ότι δρομολογεί το μέλλον του μέσα από την επαγγελματική του πορεία ως δικηγόρος). Το ότι στην πορεία όμως το επεδίωξε, μπορεί κανείς να το βεβαιώσει, σεβόμενος και μόνο το πολιτικό ένστικτο του τ. Υπουργού Άμυνας. Ανεξάρτητα από αυτό όμως, το πιστοποιούν και οι πιο πρόσφατες έρευνες που δείχνουν τη δυναμική του ΛΑ.Ο.Σ. αλλά και τη δημοτικότητα του Γ. Καρατζαφέρη, μειωμένες.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο, υπεισέρχεται και ο παράγων «Νέα Δημοκρατία». Η οποία, σε τελική ανάγνωση φιλοδοξεί να είναι και η περισσότερο κερδισμένη από την ισοτρία ανάμεσα σε Μεϊμαράκη και Καρατζαφέρη. Ο Α. Σαμαράς ανακάλυψε έναν τρόπο να μειώσει την πολιτική υπόσταση του Προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ. αναδεικνύοντας ως κυρίαρχο στοιχείο του πολιτικού του λόγου τις εντυπωσιακές μεν, αναπόδεικτες δε, κορώνες. Επιπλέον, το έκανε με το σίγουρο τρόπο με τον οποίο στην Συγγρού εκτιμούν ότι μπορούν να απευθυνθούν στον κ. Καρατζαφέρη και σε όσους τον ...γλυκοκοιτάζουν εκλογικά: Με ύφος πεζοδρομιακής αργκό.

Παράλληλα δε, «κλείνουν το μάτι» σε όσους ψηφοφόρους του ΛΑ.Ο.Σ. επιλέγουν ενσυνείδητα στελέχη του κόμματος για να αναδείξουν στην κάλπη, με τον Μεϊμαράκη να δηλώνει δημοσίως ότι η επίθεσή του αφορά προσωπικά στον Γ. Καρατζαφέρη και τον Γ. Κοραντή. Με τους υπόλοιπους –Βορίδη, Αϊβαλιώτη, Πλεύρη, Γεωργιάδη κ.λπ.- «και πάλι φίλοι είμαστε». Στο κάτω- κάτω, αν του βγει του Σαμαρά αποκλείει έναν βασικό του αντίπαλο, που απορροφά ψήφους που υπό άλλες συνθήκες, στην πλειονότητά τους θα κατέληγαν στην ΝΔ. Αν δεν του βγει, φταίει ο Μεϊμαράκης...