Διχασμένη η βάση της ΝΔ για αλλαγή ηγεσίας και ιδεολογικό πρόσημο

Διχασμένη η βάση της ΝΔ για αλλαγή ηγεσίας και ιδεολογικό πρόσημο

Γράφει ο Τάσος Τσιφόρος 

Οι βαθιές πληγές που άφησε στο σώμα της Ν.Δ. η πενταετής μνημονιακή περιπέτεια δεν λένε να κλείσουν. Και αυτό δεν αφορά μόνον στο ενδεχόμενο αλλαγής στην ηγεσία του κόμματος αλλά, κυρίαρχα, στο ιδεολογικό στίγμα και τον προγραμματικό λόγο που θα πρέπει αυτό να έχει εφεξής. 

Για τους πολλούς, η Ν.Δ. έχασε επειδή εφήρμοσε μία σκληρή δημοσιονομική πολιτική και απομακρύνθηκε από τις πολιτικές της παρακαταθήκες. Για άλλους, πάλι, ηττήθηκε γιατί στην τελική ευθεία, μετά τις ευρωεκλογές του 2014, πάτησε φρένο και δεν προχώρησε στην ολοκλήρωση της συμφωνίας με τους εταίρους.

Σε αυτό τον καμβά, οικοδομείται εξάλλου και η συζήτηση για την επόμενη ημέρα του κόμματος και, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει το Newpost, σειρά ερευνών, με επίκεντρο και τα «ποιοτικά» στοιχεία για την κεντροδεξιά βρίσκονται σε εξέλιξη. Έρευνες που αφορούν όχι μόνον στην δημοτικότητα πιθανών δελφίνων αλλά και στις διαθέσεις των ψηφοφόρων της ΝΔ έναντι της σημερινής ηγεσίας, τον απολογισμό της κυβερνητικής περιόδου και, τελικά, τί έφταιξε για την ήττα. 

Το κοινό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγουν οι έρευνες είναι ότι το εκλογικό ακροατήριο της Ν.Δ. εξαιτίας και των διασπάσεων αλλά και της σμίκρυνσης της απήχησής της, έχει μεταβληθεί σημαντικά την τελευταία 5ετία και δεν διαθέτει πλέον χαρακτηριστικά που είχε σε προηγούμενες περιόδους. 

Ενδεικτικά προς τούτο είναι τα δεδομένα της πρόσφατης έρευνας από τη Μονάδας Ερευνών Κοινής Γνώμης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, για την ανάγκη αλλαγής ηγεσίας στο κόμμα. 

Το εντυπωσιακό σε αυτά τα στοιχεία (όπως τα επεξεργάστηκαν οι κ.κ. Γ. Κωνσταντινίδης επικ. Καθηγητής και Γ. Σιάκας Υπεύθυνος Έρευνας Πεδίου της Μονάδας Ερευνών Κοινής Γνώμης Πανεπιστημίου Μακεδονίας) δεν είναι τόσο ο διχασμός των γαλάζιων ψηφοφόρων έναντι της ηγεσίας αλλά το ιδεολογικό πρόσημο της κριτικής που ασκείται στον Πρόεδρο του κόμματος. Συγκεκριμένα, περισσότεροι από 8 στους δέκα εξ αυτών που θέλουν αλλαγή ηγεσίας χρεώνουν στον κ. Σαμαρά μειωμένη πολιτική βούλησης για την προώθηση των απαιτούμενων διαρθρωτικών αλλαγών. Θεωρούν δηλαδή ότι η προηγούμενη κυβέρνηση δεν τόλμησε όσο θα έπρεπε και ουσιαστικά υιοθετούν την κριτική πολλών στελεχών (Μπακογιάννη, Δένδιας, Μητσοτάκης, Χατζηδάκης κ.α.) ότι η κυβέρνηση πάτησε φρένο μετά τις ευρωεκλογές του Μαϊου. Στον αντίποδα, σχεδόν 6 στους 10 αυτών που δεν βλέπουν ως αναγκαία την αποχώρηση του κ. Σαμαρά διαφωνούν ως προς την ισχύ αυτού του επιχειρήματος. 

Τι δείχνουν αυτά τα στοιχεία, εν αναμονή και των δεδομένων που θα προκύψουν από τις έρευνες που «τρέχουν»; Ότι η απάντηση για την «επόμενη ημέρα» της Νέας Δημοκρατίας δεν είναι καθόλου εύκολη, τόσο σε επίπεδο προσώπων όσο και σε όρους πολιτικής, έστω κι αν οι τάσεις είναι σαφείς. 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο