Αν ο Γιώργος Φλωρίδης με την δήλωση «δεν μπορεί να κάνεις υπουργό τον κηπουρό σου» ήθελε να δημιουργήσει νέα εστία εσωκομματικής τριβής στο ΠΑΣΟΚ, μάλλον τα κατάφερε. Λίγες ώρες μετά την προαναφερόμενη δήλωση, από την Τρίτη και μετά, οι «κηπουροί» βρέθηκαν στα στόματα πολλών άλλων υπουργών και οποίοι αίφνης θυμήθηκαν ότι οι Παύλος Γερουλάνος, Δημήτρης Δρούτσας, Τίνα Μπιρμπίλη, Δημήτρης Δόλλης και Σπύρος Κουβέλης, δεν είναι πολιτικά αυτόφωτοι, δεν έχουν κολλήσει κομματικά ένσημα και την παρουσία τους στην κυβέρνηση την χρωστάνε αποκλειστικά στην προσωπική τους σχέση με τον Πρωθυπουργό.

Επιπροσθέτως, ήρθε στην μπροστινή πλευρά του μυαλού τους- από την πίσω που ήταν κλειδωμένη, η εκτίμηση ότι οι «κηπουροί» δεν είναι δα και οι αποτελεσματικότεροι υπουργοί.

Σύμφωνα με αυτά που λέγονται σε κυβέρνηση και Κοινοβουλευτική Ομάδα:

Ο Π. Γερουλάνος δεν είναι αποτελεσματικός και έχει εγκαταλείψει μεγάλο κομμάτι των αρμοδιοτήτων του σε συνεργάτες του.

Ο Δ. Δρούτσας είναι… σαν πλένεται με AZAX ένα πράμα: αόρατος.

Η Τίνα Μπιρμπίλη δημιουργεί συνεχώς προβλήματα στην Κυβέρνηση με τα οικολογικά της «κολλήματα». Καλύτερα να… γυμνάζεται, παρά να εργάζεται- λένε οι άσπονδοι φίλοι της υπουργού Περιβάλλοντος.

Ο Δ. Δόλλης –όπως λένε- θα μπορούσε να παραμείνει σύμβουλος και  συνεργάτης ειδικών αποστολών, αλλά ως υφυπουργός δεν είναι και ότι το καλύτερο.

Ο Σπύρος Κουβέλης, κατά τους «φαρμακόγλωσσους» είναι σαν τον πολιτικπο του προϊστάμενο: αόρατος.

Άσχετα με τη δόση αλήθειας που εμπεριέχουν ή δεν εμπεριέχουν, οι προαναφερόμενες «κακίες»  καταδεικνύουν ότι στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ έχει αρχίσει μια μάχη χαρακωμάτων που δύσκολα θα τελειώσει.

Το «κλάδεμα» των… κηπουρών, είναι μια έμμεση κριτική σε ανθρώπους οι οποίοι στην πλειοψηφία τους έχουν προσωπικές σχέσεις με τον Πρωθυπουργό, άσχετα αν κατά καιρούς έχουν βρεθεί κάπως μακριά του ή έχουν μπει στο ψυγείο.

Όχι φυσικά ότι και αυτοί (οι «κηπουροί») δεν έχουν κάνει κατά καιρούς το ίδιο: «κλάδεψαν» ή αποπειράθηκαν να «κλαδέψουν» άλλους υπουργούς μιας και ήξεραν από… κλαδευτήρια και ο «ιδιοκτήτης» τους άκουγε.

Όπως ίσως παρατηρήσατε, δεν αναφέρεται το όνομα του Χάρη Παμπούκη. Περιέργως πως ο υπουργός Επενδύσεων, αν και κάλλιστα θα μπορούσε να καταταχθεί στην  ίδια κατηγορία, το έχει αποφύγει. Ίσως γιατί έχει πίσω του μια σημαντική επαγγελματική πορεία, συνεχή παρουσία στα πολιτικά δρώμενα και επιπροσθέτως, από τη στιγμή που απομακρύνθηκε από το Μαξίμου, έχει βελτιώσει τις σχέσεις του με τα περισσότερα από τα υπόλοιπα μέλη του υπουργικού συμβουλίου.