Ο «γόρδιος δεσμός» του Τσίπρα και οι αποφάσεις που θα πάρει για τους διαφωνούντες

Ο «γόρδιος δεσμός» του Τσίπρα και οι αποφάσεις που θα πάρει για τους διαφωνούντες

Γράφει ο Φαίδων Παλαιολόγος 

«Ο ανασχηματισμός ήταν το πρώτο μήνυμα» διατείνονται συνεργάτες του πρωθυπουργού οι οποίοι επιμένουν ότι «η ώρα των αποφάσεων για τον Α. Τσίπρα δεν είναι μακριά». Είναι σαφές ότι με τον ανασχηματισμό ο πρωθυπουργός και πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αφενός μεν απάντησε στην «Αριστερή Πλατφόρμα» και αφετέρου δεν άνοιξε νέα μέτωπα τα οποία θα μπορούσαν να οξύνουν ακόμα περισσότερο το ήδη «ναρκοθετημένο πεδίο».

 Ο Α. Τσίπρας όπως επιμένουν στενοί συνεργάτες του «μελετάει τις επόμενες κινήσεις του»  οι οποίες θα έχουν διπλή στόχευση πρώτον την κοινωνία και δεύτερο το εσωκομματικό τοπίο. Οσο αφορά το πρώτο, η υψηλή δημοτικότητά του και το σχεδόν αλώβητο πολιτικό κεφάλαιο που έχει δομήσει του επιτρέπει να εμφανίζεται ως η «πολιτική σταθερά του πολιτικού συστήματος» δεδομένης της αδυναμίας του συνόλου της  αντιπολίτευσης, να εμφανισθεί ως η εναλλακτική πρόταση.

Οσον αφορά το δεύτερο όλα «παίζονται» γύρω απο τη λέξη ενότητα, την οποια ο καθείς εννοεί με τη δική του πολιτική προβολή. Με δεδομένο ότι οι διαφορές της πολυσυλλεκτικότητας του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν  αναδυθεί  δραματικά στην επιφάνεια και η κατάσταση στο κόμμα κυριολεκτικά να θυμίζει «καζάνι έτοιμο να εκραγεί», το ερώτημα είναι με ποιό τρόπο θα αναδειχθεί ο ενωτικός ρόλος του Α. Τσίπρα.

Μπορεί να συγκεράσει δύο εκ των πραγμάτων αντιτιθέμενες πολιτικές που υπάρχουν στο κόμμα, δηλαδή εκείνη του πολιτικού ρεαλισμού της διακυβέρνησης της χώρας, απέναντι στην ιδεοληπτική «έφοδο στην εξουσία»;

Οι μέχρι χθες εσωκομματικοί συσχετισμοί στη κεντρική επιτροπή (65% - 35% υπέρ της προεδρικής πλειοψηφίας) σήμερα φαντάζουν να μην είναι αρκετοί.  Αρα ο πρωθυπουργός θα επιχειρήσει να καλύψει το σχίσμα, όμως είναι αυτό δυνατό;

Η «Αριστερή πλατφόρμα» και οι σύμμαχοι της  κινδυνεύουν να χάσουν την όποια αξιοπιστία τους επιμένοντας στο ανιστόρητο και πρωτοφανές «στηρίζουμε κυβέρνηση και πρωθυπουργό, δεν ψηφίζουμε μνημόνια» με το ενδεχόμενο να εγκλωβιστεί σε αυτή τη τακτική εξαιρετικά προφανές και δύσκολα διαχειρίσιμο.

Συνεργάτες του πρωθυπουργού υπενθυμίζουν με νόημα ότι «η εποχή που κάποιοι ονειρεύονταν επαναστάσεις έχει περάσει ανεπιστρεπτί» υπονοώντας σαφώς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα εξουσίας και ως τέτοιο είναι υπεύθυνο απέναντι στην κοινωνία.  Και εδώ ακριβώς αναφύεται ο «γόρδιος δεσμός». 

Αν ο Α. Τσίπρας επιχειρήσει συμβιβασμό εντός του κόμματος ώστε να διατηρηθεί η «ενότητα» είναι σίγουρο ότι θα απωλέσει κοινωνικά ερείσματα που υπερβαίνουν τα στενά κομματικά όρια. Αν επιχειρήσει να μετατρέψει το κόμμα του σε μια μοντέρνα αριστερή παράταξη διακινδυνεύει να χαρακτηρισθεί διασπαστής απο τους αμύντορες της ιδεολογικής καθαρότητας.

 Η πολιτική δεν ανέχεται το κενό και αυτό το Α. Τσίπρας το γνωρίζει, εξάλλου έχει ζήσει μια σειρά επώδυνων αποχωρήσεων και διασπάσεων.  Αντίθετα στην πολιτική συνήθως κερδίζει αυτός που στέκεται απέναντι στη ρήξη με αίσθημα πολιτικής ευθύνης και όπως έλεγε έμπειρο κοινοβουλευτικό στέλεχος «σε τελική ανάλυση τη λύση τη δίνει η κοινωνία, και εκεί θα μετρηθούμε». 

Εκφραση με πολλαπλές ερμηνείες και ακόμα περισσότερους αποδέκτες.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο