Ο Μεϊμαράκης με δυναμική νίκης απέναντι στον Τσίπρα

Ο Μεϊμαράκης με δυναμική νίκης απέναντι στον Τσίπρα

του Τάσου Τσιφόρου

Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της Νέας Δημοκρατίας αλλά και προσωπικά του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, που ηγείται της εκλογικής προσπάθειας, επιδιώκει να σταθμίσει το γαλάζιο επιτελείο ενόψει της μάχης της 20ης Σεπτεμβρίου. 

Στη Συγγρού, ακόμα και στελέχη που δεν λογίζονται στους φανατικούς υποστηρικτές του κ. Μεϊμαράκη, θεωρούν ότι η εκτίμηση που διατυπώνεται από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για άνετη νίκη και φλερτ με την αυτοδυναμία πόρρω απέχει από την πραγματικότητα.

Επιχειρηματολογούν, μάλιστα, ότι ο νυν Πρωθυπουργός εξασφάλισε 36% περίπου σε μία περίοδο που είχε όλα τα πλεονεκτήματα, έταζε τα πάντα στους πάντες, δεν είχε ασκήσει διακυβέρνηση, δήλωνε ότι θα παραμείνει συνεπής στις προεκλογικές του δεσμεύσεις ενώ είχε και το σύνολο της Αριστερής Πλατφόρμας να δίνει σκληρή μάχη στο πλάι του. 

Πλέον, λένε στη Συγγρού, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η Πλατφόρμα, ως Λαϊκή Ενότητα, κινείται μετωπικά με τον Πρωθυπουργό ενώ στις τάξεις της έχει ίσως τα πιο ικανά στην οργάνωση πυρήνων και εκλογικών μαχών στελέχη. Παράλληλα, ο κ. Τσίπρας έχει μετατραπεί από αντιμνημονιακό σε μνημονιακό και έχει εγκαταλείψει το σύνολο των προεκλογικών του δεσμεύσεων, όχι μόνον αυτές που αφορούσαν τα πιο δοκιμαζόμενα στρώματα της κοινωνίας αλλά και αυτές που αφορούσαν τους μικρομεσαίους και, ενδεικτικά, την κατάργηση – αναπροσαρμογή του ΕΝΦΙΑ. 

Με αυτό το σκεπτικό, στη Ν.Δ. εκτιμούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κυμανθεί σε αρκετά χαμηλότερα επίπεδα, ίσως και στο όριο του 30%. Το ερώτημα είναι εάν η Ν.Δ. μπορεί να ξεπεράσει αυτό το όριο, έστω και με μία ψήφο. 

Και εδώ είναι που ο κ. Μεϊμαράκης καλείται να ισορροπήσει όχι μόνον έναντι του κ. Τσίπρα αλλά και απέναντι στους ψηφοφόρους της δεξιάς αλλά και εκείνους που φλερτάρουν με το Ποτάμι ή το ΠΑΣΟΚ. Και, προφανώς, κάθε κίνηση προσέλκυσης των μεν μπορεί να απωθήσει τους δε. 

Η έμφυτη αμεσότητα του κ. Μεϊμαράκη, σε σχέση με τον πιο αστό Σαμαρά, φαίνεται ότι έχει κάνει μία σημαντική μερίδα της λαϊκής δεξιάς να ξαναστρέψει το βλέμμα προς τη Ν.Δ. και στη Συγγρού εκτιμούν ότι θα μπορέσουν να έχουν εισροές από πολίτες που τις προηγούμενες φορές επέλεξαν πχ τους ΑΝΕΛ του Π. Καμμένου. 

Στον αντίποδα, το ίδιο αυτό στοιχείο και κάποιες πρωτοβουλίες του κ. Μεϊμαράκη να συναντηθεί πχ με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου ή τον Π. Λαφαζάνη προκαλούν προβληματισμό σε κεντρογενή ακροατήρια, που κινούνται μεταξύ ΝΔ και Ποταμιού – ΠΑΣΟΚ, με προφανή διάθεση προς την κεντροαριστερά. Μία ακόμη δυναμική παράμετρος στο χώρο του κέντρου αποτελεί και η τάση που θα δημιουργηθεί μεταξύ των ψηφοφόρων που προέρχονται από την κεντροαριστερά αλλά στήριξαν στις προηγούμενες εκλογές Ν.Δ. ως αντίπαλο δέος του ΣΥΡΙΖΑ. Με την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου ο κ. Τσίπρας κατατάσσεται πλέον στους μνημονιακούς και, συνεπώς, αυτό μπορεί να απελευθερώσει μία μερίδα ψηφοφόρων ώστε να επιστρέψουν στο φυσικό τους χώρο, πχ το ΠΑΣΟΚ, με την αίσθηση ότι ο κίνδυνος από τις επιλογές Τσίπρα για έξοδο από την ευρωζώνη έχει παρέλθει. Σε αυτό το σημείο, η Ν.Δ. θα επικαλεστεί όχι μόνον την διαγνωσμένη κυβερνητική αδυναμία του κ. Τσίπρα αλλά και τα δικά της επιτεύγματα, σε μία προσπάθεια να διεκδικήσει την ψήφο έστω και ως ο καλύτερος διαχειριστής μίας ούτως ή άλλως δύσκολης κατάστασης. 

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το εκλογικό σώμα και οι προτιμήσεις του είναι δυσανάγνωστες, τα υπόγεια ρεύματα ισχυρά ενώ και οι δημοσκοπήσεις, τα τελευταία χρόνια, παρουσιάζουν υψηλό ποσοστό αστοχίας. Συνεπώς, πρόβλεψη ουδείς διακινδυνεύει. Ωστόσο, όπως σημείωναν και χθες στη Συγγρού, εάν οι πρώτες δημοσκοπήσεις επιβεβαιώσουν την ανώμαλη προσγείωση του κ. Τσίπρα και εμφανίσουν την εκλογική μάχη ως ντέρμπι, όλα παίζονται.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο