Η «Αριστερή μελαγχολία» προσθέτει προβλήματα στον Τσίπρα

Η «Αριστερή μελαγχολία» προσθέτει προβλήματα στον Τσίπρα

Η χθεσινή δημοσκόπηση της Pulse (για το Action24) κατέγραψε το απόλυτο ντέρμπι ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ με τον πρώτο να λαμβάνει ποσοστό 26% στην πρόθεση ψήφου και τη δεύτερη να ακολουθεί με 25%. Σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση οι ΑΝΕΛ δεν μπαίνουν στη Βουλή συγκεντρώνοντας ποσοστό 2,5%. 

Ο Νίκος Βούτσης, εκ των στενών συνεργατών του Αλέξη Τσίπρα, σε συνέντευξή του και αφού δήλωσε ότι θα προτιμούσε την αυτοδυναμία, πρόσθεσε ότι «από κει και πέρα, ο λαός θα δώσει όλο το παζλ και όλο το νέο σκηνικό… Με το αποτέλεσμα των εκλογών, θα ενσκήψουμε όλοι για να το εξετάσουμε, διότι σε άλλες εκλογές δεν πρόκειται να πάμε...» Σχεδόν αυτομάτως, τροφοδοτήθηκαν ρεπορτάζ σύμφωνα με τα οποία ο ΣΥΡΙΖΑ σκέφτεται το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ, παρά τις περί του αντιθέτου δημόσιες δηλώσεις.  

Η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ χθες αποφάσισε να ρίξει… τίτλους τέλους. Με ανακοίνωσή τους, 37 μέλη του κεντρικού συμβουλίου εγκαταλείπουν την Κουμουνδούρου και ζητούν να στηριχτούν αντιμνημονιακά ψηφοδέλτια. Όσοι διαφώνησαν και παρέμειναν, θα ενταχθούν απ ευθείας στο κόμμα.
Προσφάτως στον ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησε μια συζήτηση για την Αριστερή μελαγχολία. Ίσως και γιατί αναφέρθηκε σε αυτή και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρκεια της δευτερολογίας του στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη. Η αλήθεια είναι ότι δεν θέλει και πολύ η Αριστερά για να μελαγχολήσει. Ειδικά όταν αντιλαμβάνεται ότι δεν μπορεί να προωθήσει τους κοινωνικούς μετασχηματισμούς που ονειρεύτηκε.  

Στην Κουμουνδούρου, αυτή τη στιγμή, δεν γνωρίζουν αν βοηθούν ή όχι τον ΣΥΡΙΖΑ δημοσκοπήσεις που τον φέρνουν σε απόσταση στατιστικού λάθους από τη ΝΔ. Λογικά η εικόνα ενός ντέρμπι βοηθάει στη συσπείρωση. Υπάρχει όμως και η Αριστερή μελαγχολία. Που προκαλείται από τη γενική παραδοχή ότι ο αγώνας που δόθηκε δεν οδήγησε σε νίκη αλλά σε ένα νέο Μνημόνιο.  

Επιπροσθέτως, η οριστικοποίηση της μη αυτοδυναμίας, σε συνδυασμό με το ενδεχόμενο συνεργασίας με το Ποτάμι ή το ΠΑΣΟΚ- κόμματα που θεωρούσαν καθεστωτικά, επιδεινώνει την κατάσταση. Δεν προκαλεί πάθος για αγώνα και για νίκη, δεν ανεβάζει τη συσπείρωση. Κεντρόφυγες τάσεις τροφοδοτεί, όπως αυτή που εκδηλώθηκε στους κόλπους της νεολαίας. 

Ο γερμανός μαρξιστής Βάλτερ Μπένγιαμιν ονόμασε «αριστερή μελαγχολία» την κατάσταση του αριστερού που έχει προσκολληθεί σε μια ιδέα ή θεωρία και αγαπάει αυτήν την ιδέα -και την αποτυχία της- περισσότερο από την ευκαιρία να αρπάξει τη δυνατότητα ριζικής αλλαγής. 

Αυτό καλούνται να αντιμετωπίσουν μεταξύ άλλων στον ΣΥΡΙΖΑ. Και γνωρίζουν ότι δεν είναι εύκολο. 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο