Στρατηγική διαχείρισης της κατάστασης ώστε να μην τους προλάβουν οι εξελίξεις αναζητούν στη ΝΔ, έχοντας πλέον στο νου τους μια αρκετά καθαρή εικόνα για τα περιθώρια αντοχών του Πρωθυπουργού, έπειτα από τη χθεσινή συνάντησή του με τον Αντώνη Σαμαρά. Η στάση του Προέδρου της ΝΔ συναρτάται απολύτως με το πολιτικό μέλλει γενέσθαι καθώς, παρ’ ότι το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών απεφεύχθη να τεθεί επί τάπητος κατά τη συζήτηση που είχαν Σαμαράς και Παπανδρέου, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο Πρωθυπουργός δε θα λειτουργήσει απρόβλεπτα, προσφεύγοντας ακόμη και στην κάλπη. Ενδεχόμενο που πάντως, αν και το μελετούν στην ΝΔ, δε θα το υποδέχονταν με ιδιαίτερη χαρά δεδομένου ότι αναγνωρίζουν πως η κρισιμότητα της περιόδου δεν χωρά πολιτικές ακροβασίες.

Από επιλεκτικές διαρροές που έγιναν χθες από το περιβάλλον Σαμαρά, αφέθηκε να εννοηθεί ότι ο Γιώργος Παπανδρέου του ζήτησε μια συνοπτική, κοστολογημένη πρόταση για τη μείωση της φορολογίας, δεσμευόμενος ουσιαστικά να την προωθήσει στους επικεφαλής του τριμερούς ελεγκτικού κλιμακίου και να την υιοθετήσει εάν αυτή γίνει αποδεκτή. Ενδεχόμενο πάντως με περιορισμένες πιθανότητες υλοποίησης όπως εκτιμούν από τη Συγγρού, υπενθυμίζοντας ότι η Τρόικα παρέβλεψε ακόμη και τα αυτονόητα, επιμένοντας στη λήψη μέτρων με πρόσκαιρο λογιστικό όφελος που απλώς θα εξυπηρετούσε τη φαινομενική μείωση του ελλείμματος.

Στο πλαίσιο αυτό πάντως, με ενδιαφέρον αναμένεται η σημερινή συνάντηση των Τροϊκανών με τους ανθρώπους του οικονομικού επιτελείου του Αντώνη Σαμαρά –κ.κ. Λαζαρίδη, Μηταράκη, Σταϊκούρα και Μουρμούρα- και όχι με τον ίδιο απ’ ό,τι λένε οι τελευταίες πληροφορίες. Από το περιβάλλον Σαμαρά αυτό εκτιμάται ως πρόθεση των δανειστών να έχουν ιδία άποψη περί την οικονομική πρόταση της ΝΔ –έχοντας ήδη σε γνώση τους τα όσα ανέφερε ο Πρόεδρος της ΝΔ στο «Ζάππειο ΙΙ»- γεγονός που αφήνει ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα.

Ουσιαστικά βέβαια, αυτό είναι ακόμη ένα κομμάτι στο παζλ της άρνησης Σαμαρά να παράσχει λευκή επιταγή στην κυβερνητική πολιτική, υπό το γενικό τίτλο «συναίνεση», κάτι που έγινε πέρα για πέρα σαφές χθες, τόσο μετά τη συνάντησή του με τον Γ. Παπανδρέου στο Μαξίμου όσο και αργότερα κατά την ομιλία του στα μέλη του ΣΕΒ.

Ο Α. Σαμαράς κατάφερε να απευθυνθεί σε όλα τα ετερόκλητα ακροατήριά του: Από τους πολίτες στους οποίους εξήγησε γιατί δεν παρέχει τη συναίνεση που ζητά ο Πρωθυπουργός μέχρι και τους σκληροπηρυνικούς εσωμματικούς, ανεβάζοντας ένα τόνο τη σκληρότητα των διατυπώσεών του. Αλλά και από τους επιχειρηματίες και τους βιομήχανους, που πέρσι τον είχαν κατηγορήσει για «κρατιστή», μέχρι τα εξωχώρια κέντρα που εμφανίζονται να ασκούν πιέσεις –κυρίως για να επιμερίσουν την ευθύνη της εσφαλμένης πολιτικής του μνημονίου στην πλειονότητα του ελληνικού πολιτικού συστήματος- στην κατεύθυνση της συμφωνίας των δύο μεγάλων κομμάτων για το μεσοπρόθεσμο και το «Μνημόνιο 2».

Η πολιτική που φαίνεται ότι έχει επιλεγεί να ακολουθηθεί από την Συγγρού είναι του «μαστιγίου και του καρότου». Επιτελικά στελέχη σημείωναν ότι ακόμη και στο πεδίο των αποκρατικοποιήσεων, όπου εντοπίζεται συναντίληψη, δε θα διστάσουν να καταψηφίσουν το σχετικό εκτελεστικό νόμο αν π.χ. η κυβέρνηση επιμείνει στο 17% για την ΔΕΗ (θέμα για το οποίο η ΝΔ έχει παρουσιάσει εντελώς διαφορετικό σχέδιο, με κατακερματισμό των υπηρεσιών της επιχείρησης, διατήρηση των δικτύων υπό κρατικό έλεγχο και αποκρατικοποίηση των υπολοίπων).

Στον αντίποδα, αν αποφασιστεί όπως ακούστηκε, τα οικονομικά επιτελεία των δύο κομμάτων να κάτσουν γύρω από το ίδιο τραπέζι και να συναποφασισουν για συγκεκριμένα θέματα της οικονομικής πολιτικής, είναι μία πρόταση την οποία στην ΝΔ δεν απορρίπτουν κατ’ ανάγκην.