Ότι ζούμε τις τελευταίες ημέρες, ότι ακούμε και ότι βλέπουμε, μέτρα, συναντήσεις αρχηγών, διαρροές για δημοψήφισμα, δε θα έπρεπε να το ζούμε. Ούτε τις απειλές για την πέμπτη δόση, ούτε τα παρακάλια για νέα δάνεια, ούτε τους εκβιασμούς για τη δημόσια περιουσία. Το ζούμε για έναν και μόνο λόγο: επειδή κάποιοι απέτυχαν. Κάποιοι δεν έκαναν τη δουλειά τους και καλούνται τώρα οι πολίτες να πληρώσουν τον λογαριασμό. Είτε επέλεξαν λάθος φάρμακο, είτε απλά δε μπόρεσαν να εφαρμόσουν την αγωγή το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: απέτυχαν.
Το βασικό μερίδιο ευθύνης ανήκει βέβαια στον υπουργό Οικονομικών. Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είχε δηλώσει το Φθινόπωρο πως αν χρειαστεί να λάβει άλλα μέτρα θα παραιτηθεί. «Και τι θα άλλαζε αν θα παραιτούμουν» δήλωσε στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ και έκανε τους συναδέλφους του υπουργούς να θέλουν να σπάσουν τις τηλεοράσεις.

Ακολουθούν η Λούκα  Κατσέλη και ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ως οι δύο υπουργοί που βρέθηκαν στον υπουργείο της ανάπτυξης. Νόμοι, νόμοι, νόμοι και από ρευστό τίποτα.

Τεράστιες είναι και οι ευθύνες του έμπειρου Δημήτρη Ρέππα, που υπέκυψε στα βέτο Μπιρμπίλη και την κλοπή του ΠΔΕ από τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου. Έργα δε γίνονται και οι πολίτες πληρώνουν διόδια.
Κορυφαίες και οι ευθύνες του Θεόδωρου Πάγκαλου. Ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ανέλαβε το έργο των συγχωνεύσεων και 1,5 χρόνο μετά έχει έναν κατάλογο με 29 οργανισμούς του δημοσίου που δεν απασχολούν ούτε 1000 εργαζόμενους.

Για να ξέρουμε ποιους και τι πληρώνουμε. Γιατί, ακόμη και αν κάποτε να τα φάγαμε όλοι μαζί, όμως τώρα η κοινωνία δέχθηκε επί της ουσίας το Μνημόνιο, πλήρωσε έκτακτες εισφορές και ότι άλλο της ζήτησε η κυβέρνηση. Αλλά ... ξαφνικά ανακάλυψαν ότι τα νούμερα δε βγαίνουν. Και, το χειρότερο, επιμένουν στο ίδιο φάρμακο. Φόρους και περικοπές που θα κάνουν την ύφεση ακόμη πιο βαθιά. Εκτός κι αν έχουν δίκιο όσοι λένε ότι στόχος της τρόικας είναι η δημόσια περιουσία, η είσοδος ξένων κεφαλαίων στις υποδομές της χώρας. Γιατί μαζί με τους δικούς μας χρεοκόπησαν και όσοι μας επέβαλαν το μνημόνιο.

Ο Ντομινικ Στρος Καν ήρθε να σώσει την Ελλάδα και την Ευρώπη και βρέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό.

Ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ απολογείται για τα ψέματα που είπε σχετικά με τη συνάντηση του Λουξεμβούργου.

Η Άγκελα Μέρκελ γνωρίζει τη μία εκλογική ήττα μετά την άλλη.

Ο Ζαν Κλοντ Τρισέ ενδιαφέρεται μόνο να περάσει το χρέος στις κυβερνήσεις.

Και ο Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο απλά έχει εξαφανιστεί.

Οι ευθύνες του Γιώργου Παπανδρέου, το λένε πλέον και υπουργοί και στελέχη της Κυβέρνησης,  είναι πλέον τεράστιες. Δε γίνεται να καλύπτει τις ανεπάρκειες των υπουργών του με τα χρήματα των Ελλήνων. Η ώρα των αποφάσεων για τον πρωθυπουργό έχει έρθει. Και για τα περί δημοψηφίσματος. Δεν είναι ωραίο πράγμα να μετατίθενται, από αυτούς που κυβερνούν, τα διλήμματα στην κοινωνία.

Αλήθεια, τι να απαντήσει κανείς αν τον ρωτήσεις «κατεβάζουμε ρολά ή ξανα-βάζεις το χέρι στην τσέπη»;