Ασφαλιστικό: Γιατί δεν τις κόβουν τελείως τις συντάξεις;

Ασφαλιστικό: Γιατί δεν τις κόβουν τελείως τις συντάξεις;

Μαζί με το τάβλι, την πρέφα και το παρκάρισμα στις διαβάσεις των ανάπηρων, η μείωση των συντάξεων έχει εξελιχθεί, τα τελευταία, κυρίως, χρόνια σε εθνικό σπορ της χώρας μας. Στα προηγούμενα μνημονιακά χρόνια οι συντάξεις μειώθηκαν έως και 48%! Δηλαδή η μισή σύνταξη έκανε φτερά... Με το τρίτο μνημόνιο ακολουθήθηκε η πεπατημένη και οι συντάξεις κόπηκαν ακόμα περισσότερο με όχημα αυτή τη φορά την αύξηση της εισφοράς στον ΕΟΠΥΥ (3,5% οι κύριες, 6% οι επικουρικές).

Θα περίμενε κανείς ότι όλο και κάποιος θα βρισκόταν να φωνάξει «φτάνει με τις μειώσεις. Νισάφι πια!». Αμ δε. Σοφολογιότατη επιτροπή «σοφών» συγκροτήθηκε τον Αύγουστο, στοχάστηκε επί μακρόν, συσκέφτηκε διαδικτυακός και εκ του σύνεγγυς, για να καταλήξει στο απαύγασμα σοφίας: προκειμένου να καταστεί βιώσιμο το ασφαλιστικό, πρέπει να μειωθούν (ξανά μανά) οι συντάξεις –φοβερή σοφία! Και όχι καμιά περιορισμένη μείωση, αλλά ένα μεγαλοπρεπές 27%. Σχεδόν το 1/3 από το 1/2 που έχει απομείνει. Θα μπορούσαν βέβαια να προτείνουν να κοπούν τελείως τις συντάξεις, ούτως ώστε το μεν ασφαλιστικό σύστημα να καταστεί ακόμα πιο βιώσιμο (δια παντός, μάλιστα), οι δε «σοφοί» να αναδειχθούν ακόμα σοφότεροι, σε βαθμό που να προκαλέσουν τον παγκόσμιο θαυμασμό!

Από την άλλη, οι «σοφοί» θα μπορούσαν να φανούν λιγότερο σοφοί και να προτείνουν κάτι διαφορετικό από το… εκατοστό πέμπτο κόψιμο των συντάξεων. Θα μπορούσαν να πουν, δηλαδή, ότι ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος για να ενισχυθεί το ασφαλιστικό, είναι να μειωθεί δραστικά η ανεργία για να πληρωθούν περισσότερες εισφορές. Και ότι αν συνεχίσουμε για καιρό με ενάμισι εκατομμύρια ανέργους, τα ταμεία δεν πρόκειται να επιβιώσουν. Θα μπορούσαν, επίσης, να υπογραμμίσουν ότι πρέπει να παρθούν πραγματικά μέτρα (και όχι άλλα λόγια) για να παταχθεί η προκλητική εισφοροδιαφυγή. Κι ότι αν συνεχίσουμε με εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους να δουλεύουν είτε ανασφάλιστοι, είτε με λιγότερα ένσημα από όσα τους αναλογούν, οι συντάξεις θα μετατραπούν σε κέρασμα για τυρόπιτα. 

Αλλά αν μπορούσαν να πουν και τίποτα διαφορετικό, τι επιτροπή «σοφών» θα ήταν; Γιατί στη χώρα μας, διαχρονικά, οι επιτροπές σοφών είναι στην πραγματικότητα επιτροπές «λαγών». Επιτροπές, δηλαδή, που προτείνουν εξωφρενικά μέτρα για να έρθουν στη συνέχεια οι εκάστοτε κυβερνήσεις και να παρουσιάσουν σκληρά μέτρα που είναι, όμως, πιο ήπια συγκριτικά με αυτά των «σοφών». Οπότε οι πολίτες λένε ανακουφισμένοι «πάλι καλά».

Όχι άλλες επιτροπές «σοφών», λοιπόν. Περιμένουμε από αυτήν την κυβέρνηση που βγήκε με σημαία την αλληλεγγύη, να αποδείξει ότι κριτήριο της δεν είναι μόνο η βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, αλλά και η βιωσιμότητα των ίδιων των ασφαλισμένων. Περιμένουμε, επίσης, επειδή το κράτος έχει συνέχεια, από αυτήν την κυβέρνηση να δείξει ότι συναισθάνεται την υποχρέωση της πολιτείας απέναντι στους ασφαλισμένους. Μιας πολιτείας που διαχρονικά λεηλατεί τα αποθεματικά των ταμείων ξεκινώντας από την υποχρέωση σε άτοκες καταθέσεις, συνεχίζοντας με τα δομημένα ομόλογα και καταλήγοντας στο ολέθριο PSI. Αυτό που δεν περιμένουμε είναι να μειωθούν πάλι οι συντάξεις γιατί στο τέλος ο καημένος ο γάιδαρος του Χότζα θα ψοφήσει.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο