Το «είμαι εδώ» του Σαμαρά και ο... θρόνος της Νέας Δημοκρατίας

Το «είμαι εδώ» του Σαμαρά και ο... θρόνος της Νέας Δημοκρατίας

του Τάσου Τσιφόρου 

Ενώ οι τέσσερις διεκδικητές της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας ερίζουν για το εάν θα διεξαχθεί debate ή όχι, το χθεσινό ηχηρό «παρών» του Αντώνη Σαμαρά, μέσω συνέντευξής του σε ισπανικό ΜΜΕ, ήρθε να αποτυπώσει το ρευστό πολιτικό πεδίο τόσο της ελληνικής κεντροδεξιάς όσο και, συνολικά, του πολιτικού σκηνικού της χώρας. «Εξακολουθώ να είμαι ενεργός στις πολιτικές υποθέσεις της χώρας μου», επεσήμανε ο πρώην Πρωθυπουργός, προσθέτοντας ότι η ιστορία δεν τον έχει κρίνει καθώς «η Ιστορία κρίνει κάποιον αφού αυτός έχει φύγει. Κι εγώ είμαι ακόμα εδώ...». 

Τί συμβαίνει; Προφανώς και ο Αντώνης Σαμαράς δεν αποφάσισε, ξαφνικά, να διεκδικήσει την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Ωστόσο, προφανώς και ο ίδιος δεν θεωρεί τον εαυτό του στα όρια της αποστρατείας, ούτε βέβαια δείχνει πρόθυμος να ακολουθήσει το παράδειγμα του άλλου πρώην Πρωθυπουργού, κ. Κώστα Καραμανλή, που από τη στιγμή της αποχώρησής του επέλεξε την αποφυγή των δημόσιων τοποθετήσεων. Ο κ. Σαμαράς στέλνει σαφές μήνυμα ότι είναι παρών. Και αναμένει. 

Άλλωστε, για τους καλά γνωρίζοντες, η εν εξελίξει διαδικασία εκλογής Προέδρου στη Νέα Δημοκρατία δεν του επιτρέπει εφησυχασμό. Ο ίδιος αποφεύγει να λάβει θέση, ωστόσο από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα προκύπτουν μία σειρά από συμπεράσματα: 

  • Ο κ. Σαμαράς μπορεί να επέλεξε τον Ευάγγελο Μεϊμαράκη για μεταβατικό Πρόεδρο, ωστόσο η επιλογή του τελευταίου να στρίψει, εκ νέου, το κόμμα προς το κέντρο και, κυρίως, να αφαιρέσει οποιαδήποτε «σαμαρική» αναφορά από το δημόσιο λόγο του κόμματος προκάλεσε αντιδράσεις. 
  • Το ίδιο συνέβη και με τον 37χρονο Απόστολο Τζιτζικώστα, στο πλάι του οποίου στρατεύτηκαν πολλά σαμαρικά στελέχη. Ωστόσο, η επιλογή του υποψήφιου Προέδρου να αποστασιοποιηθεί, και μάλιστα σε υψηλούς τόνους, από τον πρώην Πρωθυπουργό προκάλεσε εκνευρισμό και, παράλληλα, μούδιασμα σε σειρά σαμαρικών βουλευτών που βρέθηκαν, από την αρχή, στο πλάι του. 
  • Στον αντίποδα, το κλίμα που προκύπτει από το «σαμαρικό» στρατόπεδο μοιάζει θετικό για δύο υποψηφίους. Για τον Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος έχει μεν την πιο ισχυρή διάθεση υποστήριξης του κυβερνητικού έργου της περιόδου 2012-2014, ωστόσο αναγνωρίζεται ότι δεν θα μπορούσε να αποτελέσει τον επόμενο Πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας. Και για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που παρά τις πολιτικές και ιστορικές διαφορές μεταξύ των δύο στρατοπέδων, αναγνωρίζεται ότι είχε θεσμική και ισορροπημένη προσέγγιση. 

Για πολλούς, πάντως, και μάλιστα προερχόμενους από διαφορετικά στρατόπεδα, η επικείμενη εκλογική διαδικασία μόνον προσωρινή λύση θα δώσει στο πρόβλημα ηγεσίας που αντιμετωπίζει η κεντροδεξιά στην Ελλάδα. Και αυτό ανεξάρτητα από το ποιός θα κατακτήσει την ηγεσία. Το κόμμα δεν αποκλείεται να συνεχίσει να δοκιμάζεται, όπως και η χώρα άλλωστε. Και εκεί το «εξακολουθώ να είμαι ενεργός» μπορεί να αποκτήσει άλλη δυναμική... 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο