Ο μελαγχολικός Γαβριήλ, ο ρεαλιστής Αλέξης και η εποχή της αθωότητας του ΣΥΡΙΖΑ

Ο μελαγχολικός Γαβριήλ, ο ρεαλιστής Αλέξης και η εποχή της αθωότητας του ΣΥΡΙΖΑ

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, μπήκε στην πρώτη γραμμή της πολιτικής μας ζωής αιφνιδιαστικά, όταν ο Αλέξης Τσίπρας τον πρότεινε για δήμαρχο Αθηναίων στις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014. Ο Γαβριήλ, τον έβγαλε ασπροπρόσωπο διεκδικώντας με αξιώσεις τη δημαρχία από τον Γ. Καμίνη στον δεύτερο γύρο, όπου συγκέντρωσε ποσοστό 48,58%. Ήταν για πολλούς αυτός που έδωσε το πιο ισχυρό μήνυμα ότι «κάτι αλλάζει».  

Από τότε κύλισε πολύ νερό στο ποτάμι. Τσίπρας και Σακελλαρίδης, έγιναν στενότατοι συνεργάτες στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ύστερα ήρθε η διαφοροποίηση, μετά τον ανασχηματισμό η απομάκρυνση, ο προβληματισμός για τη συμμετοχή στις εκλογές του Σεπτεμβρίου και χθες, η παραίτηση.  

Υπήρξαν ορισμένοι, μεταξύ των οποίων και «ανώτερη πηγή του Μαξίμου», οι οποίοι θεωρούν τη στάση του Σακελλαρίδη «αδικαιολόγητη» γιατί όπως υποστηρίζουν γνώριζε τη συμφωνία που επιτεύχθηκε το καλοκαίρι με τους δανειστές και τα μέτρα που ερχόταν. Κατά συνέπεια δεν μπορεί να δηλώνει αιφνιδιασμένος. 

Ωστόσο άλλοι, μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ και αυτοί, δηλώνουν ότι ο Γαβριήλ επέλεξε τον έντιμο δρόμο της παραίτησης μετά από τη διαφωνία. Και προσθέτουν ότι όλοι όσοι ψήφιζαν υπέρ της συμφωνίας με τους δανειστές, δεν μπορούσαν να φανταστούν πόσο θα ξεθώριαζαν, πχ για τις κατασχέσεις σπιτιών,  οι κόκκινες γραμμές που έθετε τότε η κυβέρνηση.  

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, δεν είναι μόνος. Θυμίζουμε ότι ανάλογη πορεία ακολούθησε πριν λίγο καιρό ο στενός πολιτικός του φίλος Τάσος Κορωνάκης αποχωρώντας από τον ΣΥΡΙΖΑ και πριν τις εκλογές η Ηρώ Διώτη, ενώ είχε προηγηθεί ο Γιάννης Μηλιός. Ταυτόχρονα, πληροφορίες αναφέρουν ότι φαινόμενα εκούσιας αποστρατείας καταγράφονται σε πολλές οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Προσέξτε: αποστρατείας και όχι στράτευσης σε άλλο πολιτικό φορέα.  

Στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ λίγο πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης είχε αναφερθεί στην «αριστερή μελαγχολία», κάτι που σχολίασε στη δευτερολογία του ο Αλέξης Τσίπρας.  

Θυμίζουμε ότι ο γερμανός μαρξιστής Βάλτερ Μπένγιαμιν ονόμασε «αριστερή μελαγχολία» την κατάσταση του αριστερού που έχει προσκολληθεί σε μια ιδέα ή θεωρία και αγαπάει αυτήν την ιδέα -και την αποτυχία της- περισσότερο από την ευκαιρία να αρπάξει τη δυνατότητα ριζικής αλλαγής. 

Υπό την έννοια αυτή ο Σακελλαρίδης θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένας αριστερός που μελαγχόλησε. Αντιθέτως ο Τσίπρας δείχνει ότι έχει προσχωρήσει απολύτως στον ρεαλισμό. Και αν υπάρχει κάτι που δείχνει καθαρά η εξέλιξη των δύο, αυτό δεν είναι άλλο παρά η διαπίστωση ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ η εποχή της αθωότητας πέρασε ανεπιστρεπτί. 

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο