Με το βλέμμα σε Καραμανλή, Σαμαρά οι κάλπες της Νέας Δημοκρατίας

Με το βλέμμα σε Καραμανλή, Σαμαρά οι κάλπες της Νέας Δημοκρατίας

του Τάσου Τσιφόρου 

Συνδέθηκαν με διαφορετικό τρόπο με τη σύγχρονη ιστορία της Νέας Δημοκρατίας. Τηρούν εντελώς διαφορετική στάση στα δημόσια πράγματα, ο πρώτος με τη σιωπή του, ο δεύτερος με τις τακτικές δημόσιες παρεμβάσεις του. 

Ωστόσο και οι δύο αποτελούν σημεία αναφοράς όχι μόνον για την πρόσφατη ιστορία της Νέας Δημοκρατίας αλλά και για το μέλλον της κεντροδεξιάς στην Ελλάδα. Μπορεί να μη μιλούν, να διαψεύδουν αλλά, παράλληλα με τη συζήτηση για το ποιός από τους τέσσερις υποψήφιους θα επικρατήσει, τα σενάρια για τις δικές τους κινήσεις δίνουν και παίρνουν. 

Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς είναι, για διαφορετικούς λόγους, κεντρικά πρόσωπα στην μακρά και επίπονη εκλογική διαδικασία της Νέας Δημοκρατίας, καθώς τις δικές τους διαθέσεις επιχειρούν να επικαλεστούν ή να ερμηνεύσουν όχι μόνον οι βουλευτές και τα στελέχη του κόμματος αλλά και πολλοί άλλοι, θεσμικοί, πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες. 

Οι δύο πρώην Πρωθυπουργοί έχουν και ένα ακόμη κοινό. Το (αντίθετο) ενδιαφέρον τους για τον Ευάγγελο Μεϊμαράκη. 

Ο κ. Καραμανλής, ατύπως μεν, δεν έχει κρύψει ότι τον θεωρεί την ιδανική λύση για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας σε αυτή τη συγκυρία. Άποψη που δεν έχει μεταβληθεί, όπως όλα δείχνουν, ούτε από τις τελευταίες εντάσεις, ούτε βέβαια από τις συναντήσεις που μπορεί να πραγματοποίησε με άλλους διεκδικητές της ηγεσίας. 

Ο κ. Σαμαράς, πάλι, μπορεί να μην έχει δημοσίως ή ατύπως λάβει θέση, ωστόσο το πολύ πρόσφατο παρελθόν, το βαρύ κλίμα και οι εκατέρωθεν αιχμές, πείθουν ότι η υποψηφιότητα του κ. Μεϊμαράκη δεν αντιμετωπίζεται ως η ιδεατή. Οι σχέσεις μεταξύ Μεϊμαράκη και Σαμαρά έχουν κλονιστεί, ήδη από τα μέσα Ιουλίου, και όσοι έχουν συνομιλήσει με τους δύο άνδρες το επιβεβαιώνουν. Άσχετα αν ο υποψήφιος για την Προεδρία δηλώνει ότι σέβεται τον πρώην Πρωθυπουργό, ο δε κ. Σαμαράς αποφεύγει να λάβει δημόσια θέση, σημειώνοντας ότι κάθε υποψήφιος έχει τα δικά του χαρακτηριστικά. 

Ένα ακόμη κοινό μεταξύ των δύο πρώην Πρωθυπουργών είναι το σαφές μήνυμα που στέλνουν υπέρ της ανάγκης διαφύλαξης της ενότητας του κόμματος και ταχείας επίλυσης της εσωκομματικής εκκρεμότητας που κρατά το κόμμα εγκλωβισμένο σε εσωστρέφεια και πυροδοτεί σενάρια διάσπασης. Αμφότεροι θέλουν ισχυρή τη Νέα Δημοκρατία (όσο ισχυρή μπορεί να είναι σε αυτή την περίσταση) καθώς θεωρούν ότι έχει και θεσμικό ρόλο να επιτελέσει, ως αξιωματική αντιπολίτευση. 

Κι αυτό παρά το γεγονός ότι αμφότεροι έχουν συνδεθεί, ενίοτε από καλοθελητές, με διάφορα σενάρια, που ακριβώς τροφοδοτεί η εσωστρέφεια της ΝΔ. Ο κ. Καραμανλής ως ο άνθρωπος που θα μπορούσε να μηδενίσει το κοντέρ, ανασυγκροτώντας την κεντροδεξιά παράταξη και βάζοντας τέλος στην πολυδιάσπασή της. Ο κ. Σαμαράς ως αυτός που θα μπορούσε, εναλλακτικά, να αποτελέσει κομματική ή πολιτική λύση όταν τα πολιτικά πράγματα φτάσουν προ αδιεξόδου. 

Εν προκειμένω τα χαρτιά τους παραμένουν κλειστά και οι σχετικές συζητήσεις κόβονται μαχαίρι. Κάτι που ουδόλως σημαίνει ότι δεν θα ανοίξουν, όταν οι περιστάσεις το επιτρέψουν ή απαιτήσουν.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο