Ποιον προτιμούν για πρόεδρο της ΝΔ ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ

Ποιον προτιμούν για πρόεδρο της ΝΔ ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ

Πριν από περίπου δύο μήνες, ο Αλέξης Τσίπρας, απευθυνόμενος στον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, του είπε (μάλλον για να τον προβοκάρει) ότι ελπίζει να έχει τη χαρά να συνομιλεί μαζί του για μακρύ χρονικό διάστημα  και να είναι αυτός που θα του καταθέτει  ισοδύναμα μέτρα προκειμένου από κοινού να προασπίσουν το δημόσιο συμφέρον.

Υπό την έννοια αυτή, οι οπαδοί της ΝΔ του έκαναν το… χατίρι. Έφεραν τον Μεϊμαράκη στην πρώτη θέση, με σαφές προβάδισμα. Δεν το έκαναν φυσικά γιατί άκουσαν τον Τσίπρα, αλλά γιατί πίστεψαν ότι αυτός, ως πρόεδρος της ΝΔ, έχει τη δυνατότητα να κρατήσει το κόμμα τους σε τροχιά εξουσίας και καταθέτοντας μια εναλλακτική αντιπρόταση να το οδηγήσει, στο μέλλον, σε εκλογική νίκη. 

Το ίδιο πιστεύουν προφανώς και για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Ότι έχει και αυτός τα φόντα να ανασυνθέσει τη ΝΔ και να την οδηγήσει και πάλι στην κυβέρνηση. 

Ούτε ο Μεϊμαράκης, ούτε ο Μητσοτάκης είναι ο αντι-Τσίπρας που πολλοί πίστευαν ότι θα αναζητήσει η ΝΔ. Οι ψηφοφόροι όμως του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έκριναν ότι αυτοί μπορούν να τον κερδίσουν. Αν οι εκτιμήσεις τους επαληθευτούν, θα το δείξει η ιστορία. 

Οι απόψεις στον ΣΥΡΙΖΑ είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Το κομματικό απαράτ, αλλά και το Μέγαρο Μαξίμου εκφράζουν την άποψη ότι η εκλογή νέου προέδρου στη ΝΔ είναι μια διαδικασία που (ουσιαστικά) δεν τους αφορά. Είτε εκλεγεί ο Μεϊμαράκης, είτε ο Μητσοτάκης, το ίδιο τους κάνει. Άσχετα αν θα τρολάρουν τον πρώτο σαν «αυτοφωράκια» και τον δεύτερο σαν «τροϊκανό», επί της ουσίας πιστεύουν ότι οι υποψήφιοι πρόεδροι της ΝΔ δύσκολα θα αποκτήσουν τη δυναμική να κερδίσουν τον Αλέξη Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ.  Αν οι εκτιμήσεις τους επαληθευτούν, αυτό μόνο η ιστορία θα το δείξει. Προσώρας όμως, το πιστεύουν ακράδαντα.

Αυτή τη στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ φοβάται μόνον τον… εαυτό του. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Θανάσης Καρτερός, αρθογράφος της Αυγής, αναφερόμενος στο «παράλληλο πρόγραμμα» υπό τον τίτλο «Προσοχή στις λούμπες», επισημαίνει: 

«Θα μπορούσε να ονομαστεί και νομοσχέδιο πρώτων βοηθειών. Με λίγη καλή θέληση αναγνωρίζει κανείς σ' αυτό και τις καλές προθέσεις της κυβέρνησης για να λυθούν σε πιο μόνιμη βάση κάποια προβλήματα κοινωνικής αλληλεγγύης. Ώς εκεί όμως. Ούτε παράλληλο πρόγραμμα ήταν, ούτε καν πρόγραμμα. Πληγές θεράπευε, είπαμε, εκκρεμότητες παντός είδους ρύθμιζε, σταθμούς πρώτων βοηθειών προέβλεπε. Πώς έγινε παράλληλο -και υπερεπείγον!- πρόγραμμα δίνοντας στην πέμπτη φάλαγγα την ευκαιρία να προβοκάρει; Και να προκαλέσει την επέμβαση από τις άλλες τέσσερις -του κουαρτέτου;»

 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο