Γιαννίτσης: Δεν είναι βιώσιμο το ασφαλιστικό – Έχουμε πόλεμο γενεών

Γιαννίτσης: Δεν είναι βιώσιμο το ασφαλιστικό – Έχουμε πόλεμο γενεών

«Να προχωρήσουμε σε μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού με συναίνεση όλων και με στόχο το συμφέρον της νέας γενιάς», ζήτησε ο καθηγητής κ. Τάσος Γιαννίτσης.

Μιλώντας στην εκδήλωση με θέμα: «Ασφαλιστικό: Δικαιοσύνη και πραγματισμός» που διοργάνωσε το Friedrich Ebert Stiftung και το Δίκτυο για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη, η δυσμενής κατάσταση της κοινωνικής ασφάλισης ήταν ένας καθοριστικός παράγοντας της οικονομικής κρίσης του 2009. Η ρύθμιση του Ασφαλιστικού προβλήματος θα συμβάλλει στην αντιμετώπισή της, συμπλήρωσε ο κ. Γιαννίτσης. Τόνισε δε, ότι δεν μπορεί να βελτιωθεί με τα εργαλεία του ίδιου του συστήματος (περικοπές, αυξήσεις ορίων ηλικίας και περικοπές) και είναι άρρηκτα συνδεμένη με την ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της χώρας , την ανάπτυξή της. «Όπως είναι σήμερα μπλοκάρει τη μεγέθυνση της οικονομίας», σημείωσε.

Χαρακτήρισε απλουστευτικές τις απόψεις ότι «η ανάπτυξη και απασχόληση θα λύσει το Ασφαλιστικό», γιατί το ίδιο το σύστημα τις κρατά καθηλωμένες. Απαιτείται σε κάθε περίπτωση να ενισχυθεί ο σεβασμός ανάμεσα στο Δημόσιο και τους ασφαλισμένους.

Ο κ. Γιαννίτσης ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «έχουμε πόλεμο γενεών που βρίσκεται σε εξέλιξη και σ’ αυτόν μέχρι στιγμής έχουν ηττηθεί οι νέες γενιές».

«Το Ασφαλιστικό με τη σημερινή του μορφή δεν είναι βιώσιμο και οι τρόποι για να ξεπεραστεί δεν είναι ξεκομμένοι από την παραγωγική διαδικασία» , ανέφερε μεταξύ άλλων ο πρώην υπουργός ο οποίος ήταν ο κεντρικός ομιλητής στην εκδήλωση.

«Για να υπάρξει συνολική λύση χρειάζεται μια κοινωνική συμφωνία που θα αποδέχεται τη συλλογική αναγνώριση λαθών, συλλογική αντίληψη για τις νέες επιλογές και πάντως με ορίζοντα όχι δυο -τρία χρόνια, αλλά περισσότερο βάθος χρόνου», τόνισε ο κ. Γιαννίτσης.

Την ανάγκη να υπάρξει συναίνεση για να προχωρήσει η μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού, υπογράμμισαν όλοι οι ομιλητές. Η πρόεδρος του Δικτύου για τη Μεταρρύθμιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη Άννα Διαμαντοπούλου, διευκρίνισε ότι «φθάνοντας στο 2016 πρέπει να παραδεχθούμε ότι το ασφαλιστικό δεν μπορεί να αποτελέσει πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης διότι θα είναι σαν να αυτοκτονούμε ως χώρα».

Ανοίγοντας τη συζήτηση η κ. Διαμαντοπούλου έθεσε ευθύς εξ αρχής το δίλημμα: «η επιλογή είναι ή μεταρρύθμιση με μακροχρόνιο όφελος για το έθνος, ή λαϊκισμός και δημαγωγία για να κερδίσουν λίγοι λίγα χρόνια ή λίγους μήνες παράτασης στην εξουσία. Μία μεταρρύθμιση με πρόσημο δικαιοσύνης, αλλά και με κίνητρα για την απασχόληση».

Τόνισε ιδιαίτερα πως όσο κι αν μεγαλώσει η κρατική συμμέτοχη, η εξίσωση για λύση του ασφαλιστικού δεν βγαίνει. «Θα πρέπει να προχωρήσουμε σε μία ασφαλιστική μεταρρύθμιση που θα ξεκινά με βασικό στόχο το συμφέρον (μόρφωση - εργασία - σύνταξη) των νέων γενεών. Αφού συμφωνήσουμε τη νέα δομή, μετά θα πρέπει να προχωρήσουμε στις μεταβατικές διατάξεις το κόστος των οποίων πρέπει να πληρώσουν λιγότερο όλων, οι νέοι».

Επιπλέον, η κ. Διαμαντοπούλου επεσήμανε την σημασία που έχει η συναίνεση για να προχωρήσει η ασφαλιστική μεταρρύθμιση και πως: «έχει μεγάλη σημασία αν αυτή την πολύ κρίσιμη στιγμή, κυβέρνηση, κόμματα, κοινωνικοί φορείς και ΜΜΕ, κατανοούσαν ότι μία πραγματική μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού συστήματος θα αποτελούσε καταλυτικό στοιχείο για την αξιοπιστία της χώρας, την αναπτυξιακή της πορεία και κυρίως τη δικαιοσύνη».

«Η συζήτηση μεταφέρεται και πάλι στις απαιτήσεις των δανειστών για το αν θα περικοπούν άμεσα ή όχι οι συντάξεις. Μία τέτοια όμως προσέγγιση μπορεί μόνο πρόσκαιρα να ξεπεράσει σκοπέλους και να  μεταθέσει το πρόβλημα  στην επόμενη κυβερνητική περίοδο στην καλύτερη περίπτωση, αλλά επ' ουδενί τρόπω δεν δίνει απάντηση στο τεράστιο  ζήτημα» υπογράμμισε η κ. Διαμαντοπούλου και συμπλήρωσε: «Το συνταξιοδοτικό σύστημα δεν είναι βιώσιμο και κυρίως με τις προτεινόμενες αλλαγές, δηλαδή τις αναλογικές εισφορές στο εισόδημα των ελεύθερων επαγγελματιών και την αύξηση των εισφορών, δημιουργεί αδιέξοδο στην ανάγκη δημιουργίας θέσεων απασχόλησης και ανάπτυξης».

Τόνισε τέλος η κ. Διαμαντοπούλου, ότι το αίτημα για διαγενεακή δικαιοσύνη γίνεται επιτακτικότερο, όταν ο μέσος όρος των συντάξεων είναι υψηλότερος του μέσου μισθού.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο