«Οι Έλληνες "αγανακτισμένοι" πήραν τη σκυτάλη από τους Ισπανούς. Μέσα στη βαθιά κρίση, ύφεση και ανεργία ζητούν ειρηνικά αλλά και εκκωφαντικά, προοπτική και αξιοπρέπεια για τους ίδιους, τις οικογένειες, τα παιδιά τους». Aνέφερε, μεταξύ άλλων, ο ευρωβουλευτής ΝΔ Γιώργος Κουμουτσάκος, μιλώντας χθες στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το κίνημα των «αγανακτισμένων». 

«Το πλήθος και το πάθος είναι πρωτόγνωρα, ακόμα και για μια χώρα με την έντονη πολιτική ζωή και παράδοση της Ελλάδας. Πρόκειται για πολύ σοβαρή πολιτική εξέλιξη με απρόβλεπτες διαστάσεις και προεκτάσεις. Σε μια εποχή που δεν υπάρχουν στεγανά μεταξύ χωρών οφείλουμε να ακούσουμε με μεγάλη προσοχή τη βοή των γεγονότων».

Και πρόσθεσε: «Καμία πολιτική δεν είναι βιώσιμη χωρίς στήριξη ή έστω ανοχή της κοινωνίας. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια πολιτική που ουσιαστικά συνοψίζεται στο δίλημμα: εξουθενωτική λιτότητα ή χρεοκοπία. Αυτή η πολιτική χρειάζεται επειγόντως σοβαρές αλλαγές και διορθώσεις. Όχι μόνο για να γίνει δικαιότερη, αλλά για να γίνει αποτελεσματικότερη. Για το κοινό όφελος. Προς όφελος της Ελλάδας, της Ευρωζώνης, του ευρώ. Προς όφελος της Ευρώπης».
 

Ακολουθεί το κείμενο της παρέμβασης:

«Στην Ελλάδα επί δεκαπέντε ημέρες, δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες πολιτών, συρρέουν αυθόρμητα σε πλατείες και δρόμους της Αθήνας και των μεγάλων πόλεων.


Οι Έλληνες "αγανακτισμένοι" πήραν τη σκυτάλη από τους Ισπανούς.

Μέσα στη βαθιά κρίση, ύφεση και ανεργία ζητούν ειρηνικά αλλά και εκκωφαντικά, προοπτική και αξιοπρέπεια. Για τους ίδιους, τις οικογένειες, τα παιδιά τους.

Το πλήθος και το πάθος είναι πρωτόγνωρα, ακόμα και για μια χώρα, με την έντονη πολιτική ζωή και παράδοση της Ελλάδας.

Πρόκειται για πολύ σοβαρή πολιτική εξέλιξη με απρόβλεπτες διαστάσεις και προεκτάσεις.

Σε μια εποχή που δεν υπάρχουν στεγανά μεταξύ χωρών οφείλουμε να ακούσουμε με μεγάλη προσοχή τη βοή των γεγονότων.

Οφείλουμε να ακούσουμε τον κ. Didier Reynders, το Βέλγο Υπουργό Οικονομικών, όταν λέει ότι στην Ελλάδα δεν πρέπει να ξεπεράσουμε τα μέτρα που μπορεί να αντέξει η κοινωνία. Γιατί έτσι καταστρέφεται η ανάπτυξη και η χώρα δεν ανακάμπτει.

Καμία πολιτική δεν είναι βιώσιμη χωρίς στήριξη ή έστω ανοχή της κοινωνίας.

Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια πολιτική που ουσιαστικά συνοψίζεται στο δίλημμα: εξουθενωτική λιτότητα ή χρεοκοπία.

Αυτή η πολιτική χρειάζεται επειγόντως σοβαρές αλλαγές και διορθώσεις.

Όχι μόνο για να γίνει δικαιότερη, αλλά για να γίνει αποτελεσματικότερη.

Αυτό θα είναι προς το κοινό όφελος. Προς όφελος της Ελλάδας, του ευρώ, της Ευρωζώνης, της Ευρώπης».