Ο... Θουκυδίδης για τη διαπραγμάτευση με το ΔΝΤ!

 Ο... Θουκυδίδης για τη διαπραγμάτευση με το ΔΝΤ!

* Πώς ο ισχυρός επιβάλλει κυνικά την άποψή του 

Πελοποννησιακός Πόλεμος, 416 π.χ. Οι Αθηναίοι ζητάνε από τη Μήλο, μια μικρή αποικία της Σπάρτης, να ενταχθεί στην Αθηναϊκή Συμμαχία και την απειλούν με κατάκτηση, αν δεν συμφωνήσουν. Οι Μήλιοι ζητάνε να γίνει σεβαστό το δικαίωμά τους να μείνουν ουδέτεροι, αφού, καθώς ήταν αποικία της Σπάρτης, δεν ήθελαν να στραφούν εναντίον της. Ο Θουκυδίδης στην «Ιστορία» του παραδίδει –ή, μάλλον αναπλάθει– τον διάλογο Αθηναίων και Μηλίων. Έναν διάλογο που έχει μείνει κλασικός, παράδειγμα για τη σύγκρουση της ισχύος και του δίκιου, για τον ισχυρό που επιβάλλει  κυνικά τελικά την επιθυμία του στον αδύνατο. Δεν είναι… αρχαιογνωστικός ή φιλολογικός ο λόγος που θυμηθήκαμε τον διάλογο αυτό. Αλλά η ομοιότητα με το σήμερα. Αρκεί να βάλει κανείς στη θέση των Αθηναίων τους δανειστές και στη θέση των Μηλίων την ελληνική κυβέρνηση…

***
«Μήλιοι: Η καλή σας διάθεση να δώσουμε αμοιβαία εξηγήσεις σε ήρεμο κλίμα δεν είναι κατακριτέα, όμως αυτές οι πολεμικές ενέργειες, που δεν είναι κάτι μελλοντικό αλλά γίνονται ήδη, βρίσκονται σε προφανή αντίφαση με την πρότασή σας. Γιατί βλέπουμε ότι έρχεστε ως δικαστές όσων πρόκειται να ειπωθούν και, όπως είναι το πιο πιθανό, η έκβαση αυτού του διαλόγου, εάν υπερισχύσουμε με το δίκαιο που έχουμε και ως τούτου δεν ενδώσουμε, θα σημάνει για μας πόλεμο, εάν αντιθέτως πεισθούμε και υποχωρήσουμε, θα σημάνει υποταγή.  

Αθηναίοι: Ξέρουμε και ξέρετε πως κατά την ανθρώπινη λογική μπορούμε να μιλάμε για δίκαιο όταν και τα δύο μέρη έχουν ίση ισχύ. Αλλιώς, οι ισχυροί πράττουν ό,τι τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι υποχωρούν και το αποδέχονται […] Θέλουμε, όμως, να σας κάνουμε σαφές ότι βρισκόμαστε εδώ για τα συμφέροντα της ηγεμονίας μας και ότι αυτά που θα πούμε θα αποσκοπούν στη σωτηρία της πόλης σας, διότι βούλησή μας είναι να σας εξουσιάσουμε χωρίς να υποβληθούμε σε κόπους και να σωθείτε κι εσείς προς όφελός και των δύων μας. 

Μήλιοι: Και πώς θα ήταν συμφέρον μας να υποδουλωθούμε, όπως είναι για σας να μας υποτάξετε; 

Αθηναίοι: Διότι με την υποταγή σας θα αποφεύγατε τις χειρότερες συμφορές, εμείς πάλι θα είχαμε όφελος να μη σας καταστρέψουμε […] 

Μήλιοι: Τότε, όμως, εμείς, που είμαστε ακόμα ελεύθεροι, θα ήμασταν  εντελώς ανάξιοι και δειλοί εάν δεν κάναμε τα πάντα για να μη γίνουμε δούλοι. 

Αθηναίοι: Όχι, εάν σκεφθείτε λογικά. Διότι ο αγώνας δεν γίνεται με ίσους όρους ώστε να φανεί η γενναιότητά σας και να μην ντροπιαστείτε. Πρέπει να αποφασίσετε για τη σωτηρία σας, πώς θα αποφύγετε να αντισταθείτε στους ισχυρότερούς σας […] Μην παρασύρεστε από το αίσθημα της τιμής, που τόσο συχνά καταστρέφει τους ανθρώπους όταν βρίσκονται μπροστά σε ταπεινωτικούς και προφανείς κινδύνους. Γιατί είναι πολλοί αυτοί που, ενώ βλέπουν ακόμα καθαρά προς τα πού φέρονται, τους παρασύρει με τη μαγική δύναμη του ονόματος η λεγόμενη τιμή και τους κάνει να πέφτουν με τις πράξεις τους σε συμφορές πραγματικά ανήκεστες και ντροπιάζονται χειρότερα – από ανοησία παρά από ατυχία. Αυτό ακριβώς θα αποφύγετε, εάν σκεφθείτε σωστά και δεν θεωρήσετε εξευτελιστικό να υποκύψετε στη μεγαλύτερη πόλη» (Θουκυδίδη «Ιστορία», Ε 86-111, μετάφραση: Ν. Μ. Σκουτερόπουλος). 

ΥΓ. Η κατάληξη της ιστορίας, η αναμενόμενη –αν και η αγριότητα ήταν πρωτοφανής. Οι Αθηναίοι, εκμεταλλευόμενοι τη μεγάλη τους στρατιωτική υπεροχή, καταλαμβάνουν την Μήλο, εκτελούν τους ενήλικους άνδρες, και παίρνουν δούλους τις γυναίκες και τα παιδιά και  εγκαθιστούν στη Μήλο Αθηναίους εποίκους.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο