Τα πολυάριθμα σενάρια που αναπτύσσονται τις τελευταίες ώρες γύρω από το αίτημα συνάντησης του Πρωθυπουργού με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τις πρωτοβουλίες που σκέπτεται να αναλάβει ο Γιώργος παπανδρέου, παρακολουθούν στην Συγγρού. Οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις με την παραίτηση του Γ. Λιάνη και τα μηνύματα που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στέλνουν στο Μαξίμου αρκετοί κυβερνητικοί βουλευτές, έχουν επαναφέρει στο τραπέζι πολυποίκιλες εκτιμήσεις για τις πριθέσεις του κ. Παπανδρέου, με το ενδεχόμενη της πρόωρης προσφυγής στην κάλπη να μην φαντάζει πλέον και τόσο απίθανο.

Οι πληροφορίες που έφταναν στους πολιτικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους, έκαναν λόγο για την πρόθεση Παπανδρέου να ζητήσει από τον Κάρολο Παπούλια και νέα σύγκληση του Συμβουλίου των Πολιτικών Αρχηγών. Αυτό παραμένει το κυρίαρχο σενάριο, που επί της ουσίας σηματοδοτεί μία ακόμη προσπάθεια του Πρωθυπουργού να διαμορφώσει πεδίο συναίνεσης των πολιτικών δυνάμεων –στοχεύοντας κατά κύριο λόγο στην ΝΔ- προκειμένου να μπορέσει να υπερψηφιστεί από τη Βουλή το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα.

Στη βάση αυτή εξετάζονται από τους επιτελείς του Αντώνη Σαμαρά τρία υποσενάρια.

Πρώτον ο Γ. Παπανδρέου να ζητήσει τη στήριξη των πολιτικών δυνάμεων εφαρμόζοντας ένα μοντέλο συγκυβέρνησης, πιθανώς ακόμη και υιοθετώντας προτάσεις που θέλουν τον Α. Σαμαρά να αναλαμβάνει αντιπρόεδρος στο κυβερνητικό σχήμα με αρμοδιότητα τα οικονομικά. Σε αυτή την περίπτωση –χωρίς βέβαια να επιβεβαιώνεται με κάποιον τρόπο από την Συγγρού- εκτιμάται ότι η θέση Σαμαρά θα κινηθεί στην πάγια λογική του Προέδρου της ΝΔ περί από κοινού επαναδιαπραγμάτευσης των όρων του Μνημονίου με την τρόικα (κάτι που στις τελευταίες του δηλώσεις «πηγαινοφέρνει» και ο Γ. Παπανδρέου, αποφεύγοντας πάντως να το δεχθεί ανοιχτά). Σε κάθε περίπτωση, εξετάζεται ακόμη και το ενδεχόμενο ο κ. Παπανδρέου να διεκδικήσει τη στήριξη του κ. Καρατζαφέρη και της κ. Μπακογιάννη.

Το δεύτερο υποσενάριο αφορά σε ένα εκβιαστικό δίλημμα με βάση το πορτογαλικό μοντέλο. Δηλαδή προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία και –μέσω εξωχώριων πιέσεων- εκ προοιμίου δέσμευση της αξιωματικής αντιπολίτευσης να δεχθεί τα δεδομένα του Μεσοπρόθεσμου προγράμματος. Και σε αυτήν την περίπτωση φαίνεται ότι έχει εφαρμογή η θέση Σαμαρά περί επαναδιαπραγμάτευσης των όρων, εν τούτοις όμως ο περιορισμένος χρόνος που θα αφιερωθεί στην προεκλογική περίοδο, εκ των πραγμάτων στενεύει τα περιθώρια ελιγμών.

Το τρίτο υποσενάριο αφορά σε μία φημολογία που διακινήθηκε αργά χθες το βράδυ και η οποία ήθελε τον Πρωθυπουργό να εξετάζει την πιθανότητα διεξαγωγής δημοψηφίσματος αναφορικά με το Μεσοπρόθεσμο. Το δίλημμα που θα τεθεί –εφ’ όσον βέβαια ξεπεραστούν οι νομικοί σκόπελοι του δημοσιονομικού περιεχομένου του ερωτήματος- θα αφορά στην υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου και σωτηρία της χώρας ή καταψήφισή του και χρεοκοπία. Θεωρείται ωστόσο το υποσενάριο που συγκεντρώνει τις λιγότερες πιθανότητες, πρώτον διότι προϋποθέτει τη σύμφωνη γνώμη των Ευρωπαίων (και η προϊστορία στα δημοψηφίσματα δεν έχει αποδειχθεί και ιδιαίτερα ευνοϊκή...) και δεύτερον διότι είναι αμφίβολο το αποτέλεσμα που θα προκύψει.

Το οποίο, εάν είναι αρνητικό, θα συμπαρασύρει μαζί με την Ελλάδα και το σύνολο των χωρών της Ευρωζώνης και τις λοιπές ευρωπαϊκές οικονομίες ενώ, λόγω των cds θα προκαλέσει ισχυρούς κραδασμούς και στην αμερικανική οικονομία.

Εκτός του πρώτου αυτού σεναρίου με τα τρία υποσενάρια όμως, στο τραπέζι φαίνεται έχει πέσει και ένα ακόμη σενάριο για τη σημερινή συνάντηση καθώς πληροφορίες κάνουν λόγο για πρόεθση Παπανδρέου να περάσει το Μεσοπρόθεσμο με Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου –εφ’ όσον βεβαίως στέκει νομικά- παρακάμπτοντας επί της ουσίας την κοινοβουλευτική διαδικασία και απορροφώντας τους εσωκομματικούς τριγμούς που θα προκαλούσαν οι αποχωρήσεις ή παραιτήσεις βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος.

Με δεδομένο όμως ότι για μια τέτοια κίνηση προβλέπεται βάσει Συντάγματος περιθώριο 40 ημερών για να εγκριθεί από τη Βουλή, εξαγοράζεται από τον Πρωθυπουργό πολιτικός χρόνος μέχρι την καταβολή της 5ης δόσης. Στην Συγγρού πάντως εκτιμούν ότι τέτοια επιλογή ισοδυναμεί με πολιτική καταδίκη του Γιώργου Παπανδρέου, ο οποίος πλέον θα έχει μηδενικά περιθώρια πολιτικής, κοινωνικής και κοινοβουλευτικής  ανάκαμψης.

Οι επιτελείς του Αντώνη Σαμαρά πάντως θεωρούν ότι το δεύτερο σενάριο έχει πολύ λίγες πιθανότητες υλοποίησης, σε αντίθεση με το πρώτο και τα υποσενάριά του. Ως πιθανότερο όλων μάλιστα αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο μια ακόμη προσπάθειας μέσω του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών, του Γ. Παπανδρέου για συγκυβέρνηση.