Κλειδί το χρέος για την ανάπτυξη - Η «ποσοτική χαλάρωση», ο Ντράγκι και το ΔΝΤ

Κλειδί το χρέος για την ανάπτυξη - Η «ποσοτική χαλάρωση», ο Ντράγκι και το ΔΝΤ

Πυκνές θα είναι οι εξελίξεις τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο. Και, κυρίως, θα βάλουν τη σφραγίδα τους στη συνολική πορεία της ελληνικής οικονομίας. Όλα, πλέον, φαίνεται να εξαρτώνται από τη ρύθμιση του χρέους· αν, μάλιστα, η ρύθμιση αυτή γίνει μέχρι τα Χριστούγεννα του 2016, θα παίξει καθοριστικό ρόλο όχι μόνο σε οικονομικό αλλά και σε πολιτικό επίπεδο, στην Ελλάδα αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη.

Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θέλουν γρήγορες αποφάσεις, προκειμένου να ολοκληρωθούν άμεσα τα προαπαιτούμενα για τη δεύτερη δόση των 2,8 δισ. ευρώ (από τα οποία 1,7 δισ. ευρώ θα πάνε σε ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του δημοσίου), όπως και τα προαπαιτούμενα για τη δεύτερη αξιολόγηση, προκειμένου να υπάρξει ρύθμιση για το χρέος πριν μπει το 2017. Οι Ευρωπαίοι φοβούνται ότι οι Γερμανοί, ιδιαίτερα μετά και τα τελευταία εκλογικά αποτελέσματα σε διάφορα κρατίδια (μόλις χθες, Κυριακή, στις εκλογές του Μεκλεμβούργου - Πομερανίας, το κόμμα της Μέρκελ βγήκε τρίτο, με πρώτους τους Σοσιαλδημοκράτες και δεύτερη την ξενοφοβική ακροδεξιά AFL) ενόψει των γενικών εκλογών του Σεπτεμβρίου του 2017, δεν θα θέλουν να ακούσουν  λέξη για  το χρέος  –όχι βέβαια ότι και  τώρα… ενθουσιάζονται με το ζήτημα!

Σύμφωνα με την απόφαση του Eurogroup της 24ης Μαΐου, το ΔΝΤ θα προχωρήσει σε μελέτη βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους (DSΑ), προκειμένου να αποφασίσει την παραμονή του ή όχι στο ελληνικό πρόγραμμα. Αν, λοιπόν, δεν υπάρξει κανένα σχετικό μέτρο, το ελληνικό χρέος είναι μη βιώσιμο, και το ΔΝΤ δεν θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα. Οι Γερμανοί από τη μια θέλουν το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, από την άλλη ωστόσο δεν θέλουν μέτρα για το χρέος  –όμως και τα δύο μαζί δεν γίνονται!

Μέτρα για το χρέος, προκειμένου να γίνει βιώσιμο θέλει και η ΕΚΤ, προκειμένου να εντάξει την Ελλάδα στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» (QE). Και επειδή δεν μπορεί να περιμένει το ΔΝΤ και την ΕΕ να «λύσουν τις διαφορές τους», θα προχωρήσει σε δική του αξιολόγηση του ελληνικού χρέους. Ο Μ. Ντράγκι στην απάντησή του προς τον Δ. Παπαδημούλη ήταν σαφής. Αφού υπενθυμίζει την απόφαση της 24ης Μαΐου ότι το «Eurogroup εξετάζει το ενδεχόμενο εφαρμογής σειράς μέτρων σε βραχυπρόθεσμο και μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα, με σκοπό την επαναφορά του χρέους σε καθοδική πορεία και των ακαθάριστων χρηματοδοτικών αναγκών σε διατηρήσιμα επίπεδα», τονίζει ότι «στην παρούσα συγκυρία δεν μπορεί να προσδιοριστεί ένα ακριβές χρονοδιάγραμμα για τις ενδεχόμενες αγορές –στο πλαίσιο του προγράμματος PSPP– εμπορεύσιμων χρεογράφων που εκδίδει ή εγγυάται η Ελληνική Δημοκρατία». Το πρόγραμμα PSPP είναι το γνωστό QE, δηλαδή η ποσοτική χαλάρωση. Ουσιαστικά, ο Μ. Ντράγκι διευκρινίζει ότι χωρίς βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους δεν υπάρχει «ποσοτική χαλάρωση για την Ελλάδα». 

Τι μέλλει γενέσθαι; Είναι φανερό ότι λύση θα δοθεί μόνο σε πολιτικό επίπεδο. Αν το ΔΝΤ αποφασίσει να αποχωρήσει από το πρόγραμμα της Ελλάδας –που σήμερα, τυπικά δεν είναι– μπορεί να βρει δεκάδες δικαιολογίες: από τα εργασιακά μέχρι την καθυστέρηση των ιδιωτικοποιήσεων. Αν αποφασίσει να παραμείνει, τότε θα πρέπει να πιεστεί (πολιτικά) η Γερμανία να δεχτεί μέτρα για το χρέος. 

Τι συμφέρει τη χώρα; Εξαρτάται πώς βλέπει κάποιος τα πράγματα. Τυχόν αποχώρηση του ΔΝΤ θα δώσει επικοινωνιακά ατού στην κυβέρνηση, καθώς θα πάρει και πιο χαλαρά εργασιακά μέτρα. Δεν θα πάρει, όμως, καμιά απομείωση / ρύθμιση για το χρέος, που είναι κρίσιμος παράγοντας για την ανάπτυξη...

ΥΓ1. Σε επιστολή του προς το ολλανδικό Κοινοβούλιο, o Γ. Ντάισελμπλουμ σημειώνει ότι «από τα 10,3 δισ. ευρώ της δεύτερης δόσης εκταμιεύτηκαν 7,5 δισ. ευρώ στις 17 Ιουνίου (ως αποτέλεσμα της θετικής κρίσης των θεσμών για την εφαρμογή των προαπαιτούμενων). Το υπόλοιπο ποσό χωρίστηκε σε δύο τμήματα και συνδέθηκε με την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων (ορόσημων που συνδέονται με την εκταμίευση 1,1 δισ. ευρώ) και την αποπληρωμή των οφειλών (που συνδέονται με την εκταμίευση 1,7 δισ. ευρώ). Προκειμένου η Ελλάδα να προχωρήσει στην εκταμίευση της υποδόσης ύψους 1,1 δισ., θα πρέπει να προωθήσει μεταρρυθμίσεις στο πεδίο μεταξύ άλλων, των συντάξεων, της διοίκησης των τραπεζών, της αγοράς ενέργειας και των φορολογικών αρχών. Τα υπόλοιπα 1,7 δισ. ευρώ από την δεύτερη δόση, που διατίθενται για την αποπληρωμή των οφειλών, θα εκταμιευτούν μόνον εάν οι (ληξιπρόθεσμες) οφειλές έχουν μειωθεί επαρκώς». Τι μας λέει, αν αφαιρέσουμε τις… περικοκλάδες; Ότι τα 2,8 δισ. ευρώ που μας «οφείλουν» χωρίζονται στα δύο:  το 1,1 δισ. θα το πάρουμε αν προχωρήσουμε όλα τα προαπαιτούμενα, ενώ για το υπόλοιπο 1,7 δισ. ευρώ θα πρέπει το δημόσιο να κινηθεί και να αποπληρώσει ληξιπρόθεσμες οφειλές. Θα τρέξει το δημόσιο; Ίδωμεν!

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο