Ανδρουλάκης: Δεν έχουμε ναυάγιο, αλλά προσάραξη στα αβαθή

Ανδρουλάκης: Δεν έχουμε ναυάγιο, αλλά προσάραξη στα αβαθή

«Δεν έχουμε ναυάγιο, αλλά προσάραξη στα αβαθή» επισημαίνει ο Ευρωβουλευτής Ν. Ανδρουλάκης, για τις διεργασίες στην Κεντροαριστερά, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην «Ημερησία», ενώ σημειώνει πως η κατάσταση αυτή προέκυψε «λόγω διχογνωμίας του πληρώματος για την ορθή πορεία».

Συμπληρώνει, λέγοντας ότι: «Πέρα από το πλήρωμα υπάρχουν και οι επιβάτες, όπως και κόσμος στην ακτή που πολλαπλασιάζεται όσο πέρνα ο καιρός και περιμένει να επιβιβαστεί. Όλους αυτούς, πολύ λίγο τους ενδιαφέρουν οι λόγοι της προσάραξης. Αυτό που θέλουν είναι να κάνει την δουλειά του το πλήρωμα ώστε να μπορέσουν να ταξιδέψουν.»

Επίσης έκανε λόγο για τη διαμόρφωση ενός ιδιαιτέρως νοσηρού κλίματος, και τονίζοντας ότι πρέπει να βρεθεί λύση στο ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών, με απόλυτη διαφάνεια.

Τέλος για το ζήτημα του προσφυγικού, ο κ. Ανδρουλάκης εκτίμησε ότι η Ελληνική Κυβέρνηση αντιδρά σπασμωδικά, ενώ η κ. Μέρκελ κάνει τα «στραβά μάτια» στο πογκρόμ που διεξάγει ο κ. Ερντογάν στο εσωτερικό της χώρας του, ο οποίος εκμεταλλεύεται τους προσφυγικό για τους δικούς του γεωπολιτικούς σκοπούς.

Μετά και τα όσα αποκαλύφθηκαν τις τελευταίες ημέρες γύρω από το ζήτημα των τηλεοπτικών αδειών, πως εκτιμάται ότι μπορεί να εξελιχθεί αυτή η κατάσταση για την κυβέρνηση;

Όταν ένας επιχειρηματίας αποφασίζει να ασκήσει επιχειρηματική δραστηριότητα, πρώτος στόχος του είναι η κερδοφορία. Με τις τιμές απόκτησης των άδειων όπως αυτές διαμορφώθηκαν και με δεδομένη την σημερινή κατάσταση στη διαφημιστική αγορά, οι περισσότεροι κάτοχοι άδειων θα πρέπει να περιμένουν 100 χρόνια για να κάνουν απόσβεση. Άρα, αποσκοπούν σε κάτι άλλο όπως είναι η απόκτηση πολιτικής επιρροής. Γιατί η Κυβέρνηση δεν καθόρισε ένα χαμηλότερο αντίτιμο ώστε να μην κλείσει κανείς και να πάρουν άδεια όσοι θέλουν και το τελικό ξεκαθάρισμα να γίνει με ορούς της αγοράς; Άλλωστε με αυτό τον τρόπο θα έπαιρνε λιγότερα χρήματα από περισσότερους αντί να πάρει περισσότερα από λιγότερους.

Υπάρχει όμως και ένα άλλο ερώτημα και αφορά την μη δημοπράτηση των τοπικών και θεματικών καναλιών. Ο μοναδικός λόγος που η κυβέρνηση δεν ξεκαθαρίζει την θέση της για αυτά είναι για να κρατά σε ομηρία όσους εμπλέκονται σε αυτό τον χώρο και ιδιαίτερα τους δημοσιογράφους και να μπορεί να τους εκβιάζει. Δυστυχώς όλα αυτά δημιουργούν ένα ιδιαίτερα νοσηρό κλίμα.

Είναι επιβεβλημένο να βρεθεί λύση μέσω του δημοσίου διάλογου με την απαραίτητη διαφάνεια. Έχουμε ανάγκη από ποιοτικά μέσα ενημέρωσης και ποιοτικά προγράμματα. Είναι λάθος η αντίληψη ότι κανάλι πρέπει να πάρει όποιος έχει λεφτά. Αυτή η λογική δεν εξυπηρετεί τον στόχο της ποιοτικής ενημέρωσης. Αυτή είναι η πραγματική ανάγκη και δυστυχώς κανένας δεν μιλάει για αυτό. Κάνεις δεν λέει να γυρίσουμε στο χθεσινό καθεστώς αλλά αυτό που συμβαίνει σήμερα θα χειροτερέψει τα πράγματα.

Παρακολουθώντας τα πολιτικά δρώμενα και από τις Βρυξέλλες, πως σχολιάζουν εκεί τις εσωτερικές μας πολιτικές εξελίξεις; Θεωρούν ότι το κλίμα που έχει διαμορφωθεί στην Αθήνα μπορεί να επηρεάσει τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με τους δανειστές;

Από την αρχή της κρίσης η Ελλάδα ήταν στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής προσοχής. Σήμερα η κατάσταση έχει αλλάξει σημαντικά. Η Ελλάδα είναι πια χαμηλά στις Ευρωπαϊκές προτεραιότητες επειδή τα προβλήματα έχουν πολλαπλασιασθεί. Μπορώ να σας πω από προσωπική εμπειρία ότι όταν με ρωτάνε οι συνάδελφοι μου για την Ελλάδα συνήθως τα ερωτήματα αφορούν το προσφυγικό και όχι, την οικονομία. Η Ευρώπη προσπαθεί να διαχειρισθεί το Brexit, τις συνέπειες της προσφυγικής κρίσης και την άνοδο των ξενοφοβικών κομμάτων. Πολύ φοβάμαι ότι τα περιθώρια στενεύουν για την Ελλάδα εάν δεν υπάρχει ξεκάθαρη στρατηγική εκ μέρους της κυβέρνησης και όχι, απλά επικοινωνιακή διαχείριση.

Οι διαπραγματεύσεις για τη δεύτερη αξιολόγηση, σε συνδυασμό με τα όσα είπατε παραπάνω, μπορούν να προκαλέσουν απρόσμενες πολιτικές εξελίξεις; Εκτιμάτε ότι μπορούν να βάλουν στο σχεδιασμό του κ. Τσίπρα το ενδεχόμενο μιας νέας ρήξης με τους δανειστές και την προκήρυξη πρόωρων εκλογών;

Ο κ. Τσίπρας μίλησε σε πρόσφατη συνέντευξη για επιστροφή στις αγορές και θετικό ρυθμό ανάπτυξης το 2017. Είχαμε και τα δυο το 2014 και τα χάσαμε εξαιτίας του. Ανεξάρτητα από τις προφάσεις που θα επικαλεσθεί ο κ. Τσίπρας, ο μοναδικός λόγος που έχει για την διενέργεια προώρων εκλογών είναι απλά η απόδραση από την εξουσία με δεδομένη την συσσώρευση οικονομικών και κοινωνικών αδιεξόδων.

Οι πρόωρες εκλογές συνιστούν ομολογία ήττας, λευκή πετσέτα, και μίμηση της στρατηγικής του κ. Καραμανλή το 2009. Όμως, παρά το γεγονός ότι η διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ φόρτωσε την χώρα με επιπρόσθετα 86 Δις. χρέος και διχάζει καθημερινά την κοινωνία. Ο κ. Τσίπρας οφείλει να αναρωτηθεί εάν η τέταρτη εκλογική αναμέτρηση μέσα σε δυο χρόνια ωφελεί τον τόπο ή όχι.

Πως είδατε την παρουσία των κυρίων Τσίπρα και Μητσοτάκη, αλλά και της Φ. Γεννηματά, στη ΔΕΘ; Υπήρξαν νικητές και χαμένοι από τη φετινή «άνοδο» στη Θεσσαλονίκη;

Η αίσθηση μου είναι ότι ο θεσμός των επισκέψεων των πολίτικων αρχηγών στην ΔΕΘ έχει ξεπερασθεί από τις εξελίξεις. Πολύ λίγος κόσμος δίνει σημασία σε τέτοιες υποσχέσεις και ακόμα λιγότεροι πείθονται από τα διάφορα «Προγράμματα της Θεσσαλονίκης». Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η επίσκεψη του Πρωθυπουργού στην μεγαλύτερη και μακροβιότερη έκθεση της χώρας θα έπρεπε να είναι αφορμή για μια κριτική ανασκόπηση της κατάστασης της ελληνικής οικονομίας και όχι, μια ρητορική χωρίς δεσμεύσεις και χωρίς μετρήσιμους στόχους για το αύριο.

Όπως όλα δείχνουν ένα ακόμη εγχείρημα για τη δημιουργία ενός ενιαίου πολιτικού φορέα στο χώρο της Κεντροαριστεράς οδηγείται σε «ναυάγιο». Τι έφταιξε, κατά την άποψή σας και δεν κατάφεραν η Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Ποτάμι να συμφωνήσουν σε πλαίσιο συνεργασίας; Ήταν οι ηγετικές φιλοδοξίες κάποιων ή οι διαφορετικές προσεγγίσεις στο ζήτημα των μετεκλογικών συμμαχιών;

Τα ναυάγια προκαλούνται από φυσικές αιτίες ή ανθρώπινα λάθη. Στην προκείμενη περίπτωση δεν έχουμε ναυάγιο αλλά προσάραξη στα άβαθη που πρoέκυψε λόγω διχογνωμίας του πληρώματος για την ορθή πορεία. Πέρα από το πλήρωμα όμως υπάρχουν και οι επιβάτες, όπως και κόσμος στην ακτή που πολλαπλασιάζεται όσο πέρνα ο καιρός και περιμένει να επιβιβαστεί. Όλους αυτούς, πολύ λίγο τους ενδιαφέρουν οι λόγοι της προσάραξης. Αυτό που θέλουν είναι να κάνει την δουλειά του το πλήρωμα ώστε να μπορέσουν να ταξιδέψουν.

Είπατε πριν λίγες ημέρες ότι «το θέμα της Κεντροαριστεράς θα το επαναφέρουν άμεσα οι πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες, αλλά απαιτείται πάθος και ανιδιοτέλεια, που δυστυχώς δεν υπάρχουν». Ποιες πολιτικές συνθήκες μπορούν να ξανακαθήσουν στο «τραπέζι» τα κόμματα της Κεντροαριστεράς και ποιοι είναι αυτοί που σε αυτή την προσπάθεια λειτούργησαν με ιδιοτέλεια;

Η διαδικασία από τα πάνω προς τα κάτω υπονόμευσε εν τη γενέσει την προσπάθεια. Πρέπει να ξεκινήσουμε αντίστροφα. Πρώτα η προγραμματική συμφωνία μετά η θεσμική συγκρότηση και τέλος η εκλογή ηγεσίας.

Θεωρώ ότι πολύ σύντομα η διαδικασία θα αναθερμανθεί τα πολιτικά και κοινωνικά αδιέξοδα που διαμορφώνονται από την Κυβέρνηση θα καταστούν μη διαχειρίσιμα. Τότε, θα προκύψει η αντικειμενική ανάγκη για την συγκρότηση της δημοκρατικής παράταξης. Το αίτημα θα είναι υπερβατικό, καθολικό και δεν θα επιδέχεται αμφισβήτησης. Η χώρα θα χρειαστεί την υπεύθυνη παρουσία και τον προοδευτικό πολιτικό λόγο που χαρακτηρίζει τα κόμματα της κεντροαριστεράς για να λειτουργήσει ως αντίβαρο στην Νέα Δημοκρατία του κ. Μητσοτάκη.

Προτίθεστε να αναλάβετε κάποιες πρωτοβουλίες ώστε να επανέλθουν στο διάλογο το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι ή θεωρείται και εσείς ότι «είναι τελειωμένη υπόθεση κάθε προσπάθεια συνεννόησης με τον Στ. Θεοδωράκη» και πως θα πρέπει το ΠΑΣΟΚ να αναζητήσει αλλού συνοδοιπόρους;

Όταν συμμετέχουμε στην ίδια πολιτική ομάδα με το Ποτάμι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την ομάδα των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, όταν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο ψηφίζουμε προς την ίδια κατεύθυνση τις περισσότερες φορές δεν μπορώ να δω ποια είναι τα μεγάλα εμπόδια.

Σε κάθε περίπτωση κύριε Τσιούφο, η συγκρότηση της παράταξης δεν είναι ένα εγχείρημα το οποίο περιορίζεται στα στενά όρια των σημερινών κομμάτων. Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόροι, οι οποίοι έχοντας απογοητευθεί από τα τερατώδη ψέματα του κ. Τσίπρα αναζητούν τον λόγο της προόδου και της αλήθειας. Εμείς με τις δημόσιες τοποθετήσεις μας και τις πράξεις μας πρέπει να δώσουμε διέξοδο στον προοδευτικό κόσμο της χώρας.

Στον απόηχο της αποτυχημένης κατά κοινή ομολογία Συνόδου της Μπρατισλάβα και με δεδομένο το αποτέλεσμα του Brexit πως διαμορφώνονται οι προοπτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Σίγουρα, οι φίλοι της Ευρωπαϊκής ενοποίησης έχουμε πολλούς λόγους να είμαστε απογοητευμένοι. Το Brexit είναι μια πραγματικότητα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε όπως και οι μεγάλες γεωπολιτικές ανακατατάξεις της περιοχής. Οι συνέπειες για το Η.Β δεν θα είναι θετικές αλλά αυτό θα είναι μια διαδικασία που θα υλοποιηθεί σε βάθος χρόνου. Το ερώτημα είναι τι θα κάνουμε εμείς οι υπόλοιποι. Υπάρχουν, πρακτικά, τρεις επιλογές μπροστά μας.

Η πρώτη προέρχεται από τους ευρωσκεπτικιστές δυνάμεις και υποστηρίζει ότι η ΕΕ πρέπει να διαλυθεί.

Η δεύτερη επιλογή εκφράζει τα συντηρητικά κόμματα και προωθεί την Ευρώπη των πολλαπλών ταχυτήτων. Πριν από λίγες μέρες ο κ. Τούσκ παρουσίασε ένα σχέδιο με διακυβερνητικά χαρακτηριστικά που εκφράζει αυτή ακριβώς την άποψη σε αντιπαράθεση με τις απόψεις που εξέφρασε ο κ. Γιούνγκερ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την προηγούμενη εβδομάδα.

Η τρίτη άποψη, είναι η προοδευτική άποψη και κινείται στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και εναντία στην διαλυτική στασιμότητα. Υπογραμμίζει δηλαδή την ανάγκη για περαιτέρω ενοποίηση όλων των χώρων ταυτόχρονα. Είναι προφανές ότι ως εθνική επιλογή αλλά και ως πολιτική επιλογή μας εξυπηρετεί καλύτερα σε σχέση με τις δυο πρώτες.

Αν αυτή η μάχη χαθεί θα ξυπνήσουν οι δαίμονες του παρελθόντος που το ευρωπαϊκό εγχείρημα είχε βάλει στο περιθώριο της ιστορίας. Δυστυχώς έχουμε πολλά τέτοια παραδείγματα το τελευταίο διάστημα.

Η Ελλάδα ζητά την στήριξη της διεθνούς κοινότητας στο Προσφυγικό. Ταυτόχρονα, η Τουρκία παίζει το δικό της παιχνίδι. Τι μπορεί να γίνει τελικά;

Η Τουρκία ξεδιπλώνει την στρατηγική της με συνέπεια και σχεδιασμό. Η Ελλάδα απλά αντιδρά σπασμωδικά. Δυστυχώς, η Ευρώπη συνεχίζει να αγνοεί ότι ο κ. Ερντόγαν εκμεταλλεύεται τους πρόσφυγες για τους δικούς του σκοπούς. Ταυτόχρονα, η κα Μέρκελ κάνει τα στραβά μάτια στο πογκρόμ που διεξάγει ο κ. Ερντόγαν στο εσωτερικό της χώρας του. Συνολικά οι διωκόμενοι ως «φίλοι του PKK» ή και «Γκιουλένιστες» είναι περίπου 100.000. Μόνο οι εκπαιδευτικοί που έχουν χάσει την δουλειά τους είναι 12.000.

Σημαντικό μερίδιο ευθύνης στην κατάσταση που έχει διαμορφωθεί έχουν, βέβαια, και τα κράτη του Βίζεγκραντ στα οποία επικρατεί μια διαστρεβλωμένη αντίληψη για την έννοια της αλληλεγγύης και τις κοινές Ευρωπαϊκές αξίες. Είναι επιβεβλημένο να υπάρξουν κυρώσεις για όσες χώρες δεν δέχονται τις κοινές αποφάσεις. Οι ευρωπαϊκές αξίες δεν μπορούν να είναι α λα καρτ.

Μέχρι σήμερα ελάχιστοι πρόσφυγες έχουν μετεγκατασταθεί σε ευρωπαϊκές χώρες. Μόνο 4.140 από τις 66.000, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία. Ακόμα και σήμερα, υπάρχουν τρεις χώρες οι οποίες δεν έχουν δεχτεί κανένα πρόσφυγα στο έδαφος τους. Η χώρα μας πρέπει να πιέσει να λειτουργήσει η μετεγκατάσταση για τους πρόσφυγες και ο επαναπατρισμός για τους οικονομικούς μετανάστες που δεν μπορούν να σηκώσουν χώρες με ποσοστά ανεργίας ανάλογα της Ελλάδας. Αν αυτό δεν συμβεί η Ελλάδα και η Ιταλία θα βρεθούν άμεσα σε πολύ δύσκολη θέση.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο