Τοποθέτηση επί της υποθέσεως του του πρώην υπουργού, Μιχάλη Καρχιμάκη έκανε μέσω ανακοίνωση του το Γραφείο Τύπου του Κινήματος, κάνοντας λόγο για «στήσιμο» ενός «βρώμικου '89», σε μια περίοδο, που η Δικαιοσύνη και η ανεξαρτησία της βάλλονται από πολλούς και διάφορους παράγοντες.

Να υπενθυμίσουμε ότι ο πρώην υπουργός, Μιχάλης Καρχιμάκης παραπέμφθηκε σε δίκη για ηθική αυτουργία την οποία εισηγήθηκε στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, η εισαγγελέας Μαρία-Σοφία Βαϊτση, η οποία ζητά παράλληλα και την παραπομπή πρώην στελέχους αμερικανικών υπηρεσιών ασφαλείας, για εμπλοκή του στην υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών.

Η ανακοίνωση:

Σήμερα, έγινε γνωστό ότι, ζητείται η παραπομπή σε δίκη, του Μιχάλη Καρχιμάκη, για μια υπόθεση που, υποτίθεται ότι συνετελέσθη το 2005, αλλά καταγγέλθηκε το 2013, από υπάλληλο της ΕΥΠ, ο οποίος στη συνέχεια απελύθη από την υπηρεσία του, ως υπεύθυνος ανομιών.

Πότε έκανε ο συγκεκριμένος υπάλληλος την καταγγελία; Στο πλαίσιο της ανάκρισης για υπόθεση στην οποία ήταν κατηγορούμενος!

Τώρα, η Δικαιοσύνη, στηριζόμενη στα όσα υποστηρίζει αυτός ο επίορκος και απολυθής υπάλληλος της ΕΥΠ, καλείται μετά από σχετική εισήγηση, να αποφασίσει την παραπομπή ή όχι ενός δημοκράτη πολιτικού, πρώην βουλευτού και υπουργού.

Είναι προφανές ότι, κάποιοι επιχειρούν να στήσουν πολλά μικρά «βρώμικα '89», σε μια περίοδο, που η Δικαιοσύνη και η ανεξαρτησία της βάλλονται από πολλούς και διάφορους παράγοντες εντός και εκτός των ορίων της, σύμφωνα και με δηλώσεις ανώτατων λειτουργών της Δικαιοσύνης.

Το ερώτημα που προκύπτει αβίαστα, είναι ένα: θα αποδεχτεί η Δικαιοσύνη να εκτεθεί, παρακολουθώντας την έκθετη κυβέρνηση - με τις δεξιές συναναστροφές της, κατά προτίμηση Καραμανλικής αποχρώσεως;

Οι μέρες είναι πονηρές και το «κλίμα», κατά τον ίδιο τον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας, σύμφωνα με την πρόσφατη δήλωσή του, κάθε άλλο παρά εύκρατο - θεσμικά, πολιτικά, κοινωνικά, να προσθέσουμε εμείς.

Ας ελπίσουμε ότι, δεν θα είναι η Δικαιοσύνη, που θα έχει την ευθύνη για τον ερχομό της εποχής των παγετώνων.

Η Δημοκρατία αυτήν την ώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά μετά τη Μεταπολίτευση, έχει ανάγκη από την προάσπιση της ανεξαρτησίας των εξουσιών.