Φουντώνει η μάχη για το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ - Σκληρό παζάρι εξουσίας

Φουντώνει η μάχη για το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ - Σκληρό παζάρι εξουσίας

Ένα σκληρό «παζάρι» εξουσίας είναι σε εξέλιξη τα τελευταία 24ωρα, που αναμένεται να κορυφωθεί την Πέμπτη 13 Οκτωβρίου οπότε και αρχίζει το 2ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και κατά τη διάρκειά του. Πρωτοκλασάτα στελέχη και τάσεις συνεδριάζουν ακατάπαυστα, μακριά από τις ενοχλητικές κάμερες και δημοσιογράφους.

Το πραγματικό διακύβευμα του Συνεδρίου

Εκείνοι που παρακολουθούν, χρόνια τώρα, τα Συνέδρια των κομμάτων της Αριστεράς, εύκολα αναγνωρίζουν ότι το εν λόγω Συνέδριο χαρακτηρίζεται από μια πρωτοτυπία. Αυτό που με μια λέξη θα λέγαμε, «πρώτη φορά Αριστερά».

Με άλλα λόγια, είναι το πρώτο κομματικό συνέδριο από την Αριστερά που πραγματοποιείται ενώ το αντίστοιχο κόμμα κυβερνά. Τούτη η ιδιομορφία καθορίζει εν πολλοίς και το διακύβευμα του Συνεδρίου. Και αυτό, γιατί κοντά στα θέματα ιδεολογίας ή συσχετισμών πάνω στα οποία παραδοσιακά συγκρούονται τάσεις και ομάδες, τη φορά αυτή υπάρχουν και κάποια άλλα, πιο σοβαρά ίσως.

Όπως, το μοντέλο διακυβέρνησης, η κεντρική πολιτική της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, το πρόγραμμά του στα εκτός Μνημονίων ζητήματα. Θέματα που ήδη τίθενται στις συνεδριάσεις των στελεχών, τις κλειστές και τις πιο κλειστές…

Το συν-αποφασίζειν και ποιοι πιέζουν γι’ αυτό

Η πιο αριστερή τάση του κόμματος -αν και η ορολογία αυτή μάλλον είναι αδόκιμη, ιδίως όταν μιλά κανείς για πολιτικούς σχηματισμούς της Αριστεράς- οι «53+» αλλά και άλλες ισχυρές μονάδες του κόμματος (ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης και οι υπουργοί Νίκος Φίλης και Πάνος Σκουρλέτης, που δεν ανήκουν οργανικά στους «53+») διεκδικούν, όπως μαθαίνουμε, μια πιο σφιχτή ομάδα εξουσίας, κάτι σαν κυβερνητική επιτροπή. Εκεί θα συζητιούνται όλα και κυρίως θα αποφασίζονται, είναι το αίτημα της πλευράς αυτής του κόμματος.

Υπάρχουν άλλωστε, αφορμές κριτικής για το σημερινό κυβερνητικό σχήμα, όπως υποστηρίζουν. Ο διαγωνισμός για τις τηλεοπτικές άδειες (όχι στα οικονομικά του δεδομένα) και το νέο μιντιακό τοπίο. Ο χειρισμός του προσφυγικού ζητήματος και οι ευρω-τουρκικές συμφωνίες. Η αστυνομία και η στάση του αρμόδιου υπουργού, Νίκου Τόσκα. Όλα αυτά μαζί, αλλά και καθένα μόνο του, αποτελούν λόγο για κριτική εξ… αριστερών.

Θα εκφραστεί; Και αν ναι, από ποιους και πόσους; Και σε τι τόνους; Ερωτήματα που τύποις θα απαντηθούν το τετραήμερο 13 -16 Οκτωβρίου, στην πραγματικότητα όμως θα απαντηθούν πίσω από τις κλειστές κομματικές πόρτες, τιςημέρες πριν το Συνέδριο.

Επιπροσθέτως, γίνεται αντιληπτό ότι τα.. ξίφη δεν θα διασταυρωθούν στην ασκούμενη οικονομική πολιτική, όσο και αν ακούγεται οξύμωρο αυτό. Ο λόγος είναι γιατί ο επικεφαλής της οικονομικής πολιτικής, ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, αποτελεί την ηγετική φυσιογνωμία των «53+». Που έχει πείσει προφανώς ότι τίποτε καλύτερο δεν μπορεί να γίνει στην παρούσα φάση.

Ο απολογισμός, η σοσιαλδημοκρατία και οι τάσεις

Από εκεί και πέρα, υπάρχουν και άλλα πολιτικά επίδικα, όπως:

1.       Ο απολογισμός των 18 μηνών από την πρώτη εκλογική νίκη του Αλέξη Τσίπρα, αν με άλλα λόγια ο ΣΥΡΙΖΑ υπέστη ήττα στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές ή αν έκανε αναγκαίο συμβιβασμό (η αριστερή πτέρυγα κλίνει προς την πρώτη εκδοχή, οι άλλες δύο τάσεις («Ενωτική Κίνηση», «Πλατφόρμα 2010») προς τη δεύτερη.
2.       Το άνοιγμα του κόμματος προς τη σοσιαλδημοκρατία, προς την ευρωπαϊκή εκδοχή της κατά βάση αλλά και -γιατί όχι;- προς την ελληνική εκδοχή της, εξαιρώντας από το διάλογο το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι.
3.       Η λειτουργία των τάσεων. Πολλοί έχουν επικρίνει τη λειτουργία τους, έχοντας κατά νου κυρίως πώς λειτούργησαν επί Παναγιώτη Λαφαζάνη, δύσκολα όμως θα βρεις κάποιον να υποστηρίζει την κατάργησή τους. Μια πρωτότυπη ιδέα είχε καταθέσει τις προάλλες ο υφυπουργός Εσωτερικών Γιάννης Μπαλάφας, μέσω της κομματικής εφημερίδας, της «Αυγής»: Να μην έχουν μονιμότητα (οι τάσεις) αλλά τριετή διάρκεια ζωής, από συνέδριο σε συνέδριο.
4.    Η κοινωνική γείωση. Να (ξανα) βρει δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ την επικοινωνία του με τους πολίτες και τις τάξεις υπέρ των οποίων μοχθεί, τα κινήματα, τη νεολαία κ.α. 

Οι συσχετισμοί και οι φυλές

Παράλληλα όμως με τα επίδικα, θα φουντώσει και η μάχη των συσχετισμών μεταξύ των τριών τάσεων, πρώτα στην Κεντρική Επιτροπή και μετά και στην Πολιτική Γραμματεία. Η Κ.Ε. αριθμεί σήμερα 201 μέλη, είναι βέβαιο όμως ότι θα μειωθούν στα 151 (ή και πιο κάτω). Αν από αυτούς αφαιρέσει κανείς το 25% (βουλευτές και κυβερνητικά στελέχη), αλλά και τους επικεφαλής των Περιφερειών, τότε είναι υπό διεκδίκηση 100 θέσεις... 

Κάποιοι επιδιώκουν… συμφωνημένη από πριν, διατασική εκλογή των μελών της Κεντρικής Επιτροπής, όπως ακούγεται. Την ίδια ώρα ωστόσο, όλο και περισσότεροι σύνεδροι από τη βάση δυσανασχετούν για τα στενά όρια των τάσεων.

Επιχειρώντας τώρα την «ακτινογράφηση» του κομματικού τοπίου, η «Ενωτική Κίνηση» καλείται να αποδείξει ότι είναι μακράν η μεγαλύτερη τάση. Το βασικό της πρόβλημα (κατ’ άλλους προσόν) είναι ότι δεν είναι στην πραγματικότητα ΜΙΑ τάση, αλλά μια ομοσπονδία υπο-τάσεων. Στην τάση αυτή έχουν τις αναφορές τους ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς και ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας (και πρώην γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ) Δημήτρης Βίτσας.

Εδώ όμως συναντά κανείς κυβερνητικά στελέχη, όπως ο γ.γ. του Υπουργείου Εσωτερικών Κώστας Πουλάκης, μέλη της Πολιτικής Γραμματείας, όπως τον Νίκο Σκορίνη και τον Γιάννη Μπουρνού, τους έμπειρους στις κομματικές διαδικασίες Παναγιώτη Σκούτα και Στέλιο Παππά. Όχι ότι δεν υπάρχουν και εκείνοι που διαφοροποιούνται, ασκώντας ενίοτε κριτική στις κυβερνητικές πολιτικές, όπως ο Νάσος Ηλιόπουλος, τον οποίον κάποιοι θα έβλεπαν ως επόμενο γραμματέα.

Ένα κομμάτι της «Ενωτικής Κίνησης» είναι οι λεγόμενοι ΠΑΣΟΚογενείς (Κουρουμπλής, Κοτσακάς, Τζάκρη κ.α.). Από τους οποίους αποσπάστηκε όμως ο Χρήστος Σπίρτζης, ακολουθώντας το δικό του δρόμο, πολύ κοντά στον πυρήνα της κυβέρνησης.

Έντονο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον εμφανίζουν οι «53+»: «πληγωμένοι» από τις αποχωρήσεις, θα επιδιώξουν να βγουν από το Συνέδριο με τις λιγότερες δυνατές απώλειες. Κάποιοι με περισσότερο μετριοπαθές προφίλ, όπως ο βουλευτής Χριστόφορος Παπαδόπουλος, και άλλοι με περισσότερο αντικυβερνητικό (εντός πολλών εισαγωγικών), όπως η αντιπρόεδρος της Βουλής Τασία Χριστοδουλοπούλου και το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας Πάνος Λάμπρου.

Η πιο συνεκτική τάση είναι η «Πλατφόρμα 2010» (Παπαδημούλης, Μπαλάφας, Ζαχαριάδης, Στάικος), η οποία συν τοις άλλοις με ικανοποίηση διαπίστωσε την επανεμφάνιση της Ρένα Δούρου στις συναντήσεις της τάσης, μετά από ένα –δυο χρόνια απουσίας, η οποία δήλωσε έτσι παρούσα στις κομματικές διαδικασίες.

Η μάχη του Γραμματέα

Από τις συναντήσεις της «Πλατφόρμας 2010» υπάρχει όμως και μια …απουσία: αυτή του γραμματέα Πάνου Ρήγα, ο οποίος από την ημέρα που εξελέγη νούμερο 2 του κόμματος κράτησε τις ισορροπίες. Χωρίς να είναι από τους πρωτοκλασάτους του κόμματος, πέτυχε να κάνει πλεονέκτημα την ιδιότητα αυτή, αφού προσωπικές φιλοδοξίες για κάτι πιο πάνω δεν έχει μάλλον. Με μακρόχρονη εμπειρία στα οργανωτικά, κατόρθωσε αυτόν τον τελευταίο χρόνο που είναι γραμματέας, να βγάλει τα κυβερνητικά και τα κομματικά στελέχη από τα «σπίτια» τους.

Παρόλ’ αυτά, από κάποιες πλευρές του κυβερνώντος κόμματος κυρίως της «Ενωτικής Κίνησης»- που είναι η ισχυρότερη τάση- αναζητείται άλλος υποψήφιος με πιθανότερο τον Νίκο Σκορίνη. Εν τω μεταξύ πληροφορίες αναφέρουν ότι προτάθηκε το αξίωμα σε υπουργούς (Π. Σκουρλέτη;, Ν. Φίλη;), αλλά εκείνοι το απέρριψαν. Μένει να δούμε ως το τέλος ποιος/ οι θα είναι οι υποψήφιοι και ποιες συμμαχίες θα δημιουργηθούν γύρω από αυτούς.

Παρουσίες- απουσίες

Στο Συνέδριο αυτό, κάποιος αναμένεται να επιστρέψει. Όχι με την ιδιότητα του μέλους του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ως προσκεκλημένος –παρατηρητής. Ο Φώτης Κουβέλης. Ηγετική φυσιογνωμία του ΣΥΝ παλαιότερα, του ΣΥΡΙΖΑ στα πιο πρόσφατα χρόνια, αποχώρησε με τον τρόπο και τους λόγους που η Ιστορία κατέγραψε.

Θα υπάρχουν όμως και εκείνοι όμως που δεν θα είναι παρόντες στο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, μετά από πολλά πολλά χρόνια. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης και οι συν αυτώ (Στάθης Λεουτσάκος, Αλέκος Καλύβης, Σόφη Παπαδόγιαννη, Δημήτρης Στρατούλης κ.α.) είναι μια …πινελιά που θα λείψει: Η μάχη για μια διατύπωση στα τελικά κείμενα, η μάχη του σταυρού κ.ο.κ.

Ηχηρή επίσης η απουσία του τέως γραμματέα του κόμματος, Τάσου Κορωνάκη, αλλά και του τέως κυβερνητικού εκπροσώπου Γαβριήλ Σακελλαρίδη.

Αισθητή και η απουσία, τέλος, της Ζωής Κωνσταντοπούλου (παρότι δεν πολύ-συμμετείχε στις κομματικές διαδικασίες).

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο