Συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ: Έτρεξαν μόνοι τους και βγήκαν… δεύτεροι!

Συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ: Έτρεξαν μόνοι τους και βγήκαν… δεύτεροι!

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης δεν πρέπει να είναι πολύ ικανοποιημένη από τα αποτελέσματα του 2ου Συνεδρίου του κόμματος. 

Πρώτον, η προσυνεδριακή διαδικασία δεν σηματοδότησε το πολυθρύλητο «άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία». 2.700 σύνεδροι σημαίνουν στην καλύτερη περίπτωση 27.000 μέλη, δηλαδή λιγότερα από όσα είχε ο ΣΥΡΙΖΑ πριν τη διάσπαση. Επειδή, πλέον, δεν υπάρχει η δικαιολογία των «παλαιοαριστερών βαριδιών που εμποδίζουν τη διεύρυνση του κόμματος», τα στελέχη της ηγετικής ομάδας θα πρέπει να προβληματιστούν με μεγαλύτερη σοβαρότητα πάνω στην κρίση του κομματικού φαινομένου. Πόσο μάλλον που η μνημονιακή επιτροπεία δεν επιτρέπει διορισμούς που θα διευκόλυναν-ενδεχομένως- την εγγραφή νέων μελών. 

Δεύτερον, ούτε στο επίπεδο της πολιτικής διεύρυνσης τα αποτελέσματα υπήρξαν εντυπωσιακά. Κουβέλης, Ξενογιαννακοπούλου και Τζουμάκας δεν αποτελούν ονόματα που μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Επιπλέον, η προσχώρηση τους στον ΣΥΡΙΖΑ είχε προεξοφληθεί πολιτικά εδώ και καιρό. Πρόκειται για πρόσωπα τα οποία δεν εντυπωσιάζουν κανέναν.  

Προβληματισμός στο Μέγαρο Μαξίμου  

Τρίτον, το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για την ΚΕ θα πρέπει να προβληματίσει το Μαξίμου. Κατ’ αρχήν, δεν φαίνεται η Ενωτική Κίνηση (δηλαδή η τάση που πρόσκειται στον πρωθυπουργό) να καταλαμβάνει την απόλυτη πλειοψηφία της Κεντρικής Επιτροπής, πράγμα που ήταν και ο βασικός στόχος της.  

Τέταρτον, η τάση των 53+, που θεωρείται τρόπον τινά εσωκομματική αντιπολίτευση, πέτυχε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα ελέγχοντας τουλάχιστον το 1/4 της Κεντρικής Επιτροπής, ίσως και πάνω από 30% με ένα πιο γενναιόδωρο μέτρημα. 

Ηγετική εμφάνιση Σκουρλέτη 

Το μείζον, όμως, ζήτημα για το Μαξίμου είναι ότι στο συνέδριο αναδείχτηκε το πρόσωπο που μπορεί να συσπειρώσει τη δυσαρέσκεια για τις επιλογές της ηγεσίας. Η ηγεμονική παρουσία της ομάδας των «βασικών μετόχων» (Σκουρλέτης, Φίλης, Βούτσης) που εκτιμήθηκε ότι εκφράζουν την «ψυχή του κόμματος», και, κυρίως, η ηγετική εμφάνιση του Πάνου Σκουρλέτη, δημιουργούν νέα δεδομένα στο εσωκομματικό πεδίο. Ο Σκουρλέτης, αποποιούμενος την προεδρική ερμηνεία της μνημονιακής συμφωνίας και θέτοντας τελεσίγραφο για την ιδιωτικοποίηση του 17% της ΔΕΗ, έδωσε τη μεγάλη είδηση του συνεδρίου. 

Είναι χαρακτηριστικό ότι η τοποθέτηση του καταχειροκροτήθηκε από τους συνέδρους που θέλουν έναν πιο «αριστερό» ΣΥΡΙΖΑ –ό,τι και αν σημαίνει αυτό στο πλαίσιο του μνημονίου.Το γεγονός δε ότι εξελέγη 6ος ενώ «κοβόταν» από το προεδρικό μπλοκ, δείχνει την απήχηση του στην κομματική βάση. Στην πραγματικότητα, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας αναλαμβάνει το ρόλο που δεν μπορεί να παίξει ο Ευκλείδης Τσακαλώτος όντας βυθισμένος στο τέλμα της μνημονιακής διαπραγμάτευσης. Η δυσαρέσκεια των κομματικών στελεχών έχει πλέον σημείο αναφοράς, κάτι που δεν μπορεί να ενθουσιάζει το Μαξίμου. Θα είναι άραγε το αντίπαλο δέος του κ. Τσίπρα, ο Πάνος Σκουρλέτης, ή θα αποτελέσει όπως άλλα στελέχη στο παρελθόν το «νέο βαρίδι»;  

Τα αίτια μιας… «αποτυχίας» 

Γιατί, όμως, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης έτρεξε... μόνη της στο συνέδριο και κατάφερε να βγει δεύτερη; 

Πρώτον, γιατί η δημοσκοπική κατρακύλα του κόμματος δημιουργεί αμφιβολίες στα μέλη για την πολιτική της κυβέρνησης. Αμφιβολίες που εκφράστηκαν στο συνέδριο. 

Δεύτερον, γιατί η Ενωτική Κίνηση δεν κατάφερε να χαράξει ενιαία γραμμή στη σταυροδοσία, εν αντιθέσει με τους 53+ και την Πλατφόρμα (Μπαλάφας, Δούρου, κ.ά.). 

Τρίτον, γιατί η παρέμβαση Τσίπρα στο ζήτημα της ψηφοφορίας για το ποσοστό συμμετοχής των βουλευτών στην ΚΕ, έθιξε το αίσθημα αξιοπρέπειας πολλών εκ των συνέδρων κι ενεργοποίησε αρνητικά αντανακλαστικά. Επί της ουσίας, ο πρωθυπουργός δεν έλεγε κάτι παράλογο. Από τη στιγμή που η πλειονότητα των στελεχών πρώτης γραμμής έχουν πλέον τη βουλευτική ιδιότητα, ενδεχόμενος περιορισμός της συμμετοχής τους θα υποβάθμιζε το όργανο. 

Ωστόσο, το ότι ο Τσίπρας ζήτησε επανάληψη της ψηφοφορίας επειδή δεν του ήταν αρεστό το αποτέλεσμα, και προκάλεσε (ευλόγως) πολύ μεγάλη ενόχληση. Ενόχληση που εκφράστηκε στην ψηφοφορία. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι 53+ με το 12 - 13% των συνέδρων κατάφεραν να εκλέξουν το 25 - 30% της Κεντρικής Επιτροπής. Κάτι ανάλογο είχε γίνει με την Αριστερή Πλατφόρμα στο 1ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ. 

17%, δεύτερη κατανομή 

Το 17% φαίνεται ότι είναι ένας αριθμός που στοιχειώνει τα κόμματα της αριστεράς. Τα 1981 το 17% ήταν το σύνθημα του ΚΚΕ στις βουλευτικές εκλογές, όταν επεδίωκε να μπει στη δεύτερη κατανομή των εδρών («ΚΚΕ, αλλαγή, δεύτερη κατανομή»). Τώρα το 17% είναι το ποσοστό-μπελάς για το Μαξίμου. Από τη μια μεριά, οι δανειστές πιέζουν ασφυκτικά για την πώλησή του 17% της ΔΕΗ. Από την άλλη, αν πωληθεί, ο Σκουρλέτης παραιτείται και γίνεται ήρωας του λαού του ΣΥΡΙΖΑ –θα ξεχαστεί ότι έχει υπογράψει όλα τα μνημονιακά προαπαιτούμενα. Αν πάλι μετακινηθεί στον ανασχηματισμό, θα αποκτήσει την αίγλη αυτού που δεν υποχώρησε στις απαιτήσεις της τρόικας. Δύσκολος γρίφος… 

Οι εσωκομματικοί μπελάδες του Μαξίμου δεν σταματάνε όμως στη ΔΕΗ. Μετά το θριαμβευτικό σκορ του στην ψηφοφορίας για την ΚΕ (δεύτερος, με ελάχιστες ψήφους διαφορά από τον Τσακαλώτο), είναι βέβαιο ότι ο Φίλης θα συνεχίσει τον πόλεμο φθοράς με την Εκκλησία, κάτι που προκαλεί κλυδωνισμούς στη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τον Πάνο Καμμένο και απομακρύνει την κυβέρνηση από τα συντηρητικά ακροατήρια. Την ίδια στιγμή, ο τρίτος των «βασικών μετόχων», Νίκος Βούτσης, ανά πάσα στιγμή μπορεί να προβαίνει σε κινήσεις θεσμικού «κατενάτσιου», όπως έκανε με την τροπολογία Παππά. Βάλτε τώρα ότι ο πρωθυπουργός θα πρέπει να ακούει και καμιά σαρανταριά 53+ να τους γκρινιάζουν στην Κεντρική Επιτροπή!
Μπελαλίδικο πράγμα η διακυβέρνηση όταν τα ποσοστά σου πέφτουν…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο