«Έξω οι βάσεις του ΔΝΤ» - Δύο γραμμές στην κυβέρνηση για το Ταμείο

«Έξω οι βάσεις του ΔΝΤ» - Δύο γραμμές στην κυβέρνηση για το Ταμείο

Δύο γραμμές μέσα στην κυβέρνηση ή ένα από τα τελευταία διαπραγματευτικά της χαρτιά; Ο λόγος για τη σχέση της με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, μια σχέση που -αλήθεια είναι- έχει περάσει από τα σαράντα κύματα.

Πότε ο διεθνής οργανισμός ήταν ο καλύτερος «φίλος» της Ελλάδας στη «μάχη» που δίνει για τη μείωση του χρέους και πότε δεν το θέλουμε γιατί απηχεί βαθιά συντηρητικές επιλογές και προωθεί συνταγές που απέτυχαν σε όλο τον κόσμο. Αυτή ήταν, ιστορικά, η σχέση της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα με το ΔΝΤ, να όμως που τώρα έφτασε η ώρα των αποφάσεων.

Καθώς η αξιολόγηση βαίνει προς το τέλος της και όλοι συζητούν την επόμενη μέρα, κάθε εμπλεκόμενο μέρος (ελληνική κυβέρνηση, Βερολίνο, Φρανκφούρτη, Βρυξέλλες και ΔΝΤ) καλείται να πάρει καθαρή θέση για το τι μέλλει γενέσθαι για το ελληνικό πρόγραμμα. Καθώς δε, έχει αρχίσει να προσδιορίζεται σιγά σιγά ο βαθμός ανάμιξης του ΔΝΤ σε αυτό (το πρόγραμμα) αλλά και τα ανταλλάγματα που ζητάει, έχει αρχίσει ένα ιδιότυπο «αντάρτικο» μέσα από τις τάξεις της κυβέρνησης.

Το newpost.gr είναι σε θέση να γνωρίζει ότι σε ανύποπτο χρόνο κάποιοι οικονομολόγοι της κυβέρνησης είχαν αρχίσει να αμφισβητούν τη χρησιμότητα περαιτέρω παραμονής του ΔΝΤ στο πρόγραμμα, υπό την έννοια ότι η ατζέντα του (σε μισθούς –συντάξεις, φοροαπαλλαγές κ.α.) είναι τόσο «αιματηρή» ώστε δεν αξίζει την όποια ελάφρυνση του χρέους. Πολλώ μάλλον που έχει προηγηθεί ένας γεμάτος χρόνος αντιλαϊκών μέτρων από την πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς. Κι έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι τελευταία αυτός ο προβληματισμός («αξίζει τον κόπο να υπομείνουμε όλα αυτά για το χρέος;») έχει αρχίσει να διατυπώνεται και δημοσίως, παρότι αντιβαίνει στην ως τώρα κεντρική πολιτική γραμμή της κυβέρνησης.

Την πιο ηχηρή διαφοροποίηση έχει κάνει μέχρι στιγμής ο πρώτος τη τάξει Υπουργός, ο Πάνος Σκουρλέτης. Και τις προάλλες αλλά και χθες δήλωνε ότι «η παρουσία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου τελικά δεν βοηθάει στο να υπάρξει μια κατάληξη -και το βλέπουμε και στην υπόθεση της δεύτερης αξιολόγησης- η οποία να είναι πιο κοντά στις θέσεις της χώρας μας. Παρόλο που», έλεγε σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ –ΜΠΕ, «το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είχε μια θέση πιο κοντά στη δική μας για τα θέματα του χρέους, φαίνεται τελικά ότι η παρουσία του προϋποθέτει την υιοθέτηση τέτοιων θέσεων που θα είναι σε βάρος των συμφερόντων της χώρας, και ιδιαίτερα του κόσμου της εργασίας. Νομίζω, λοιπόν, ότι η συζήτηση μπορεί να συνεχιστεί με τους ευρωπαίους εταίρους μας και χωρίς το ΔΝΤ», ήταν η ξεκάθαρη τοποθέτηση του Υπουργού Εσωτερικών.

Επειδή μάλιστα ο προερχόμενος από τις ΗΠΑ (όπου και η έδρα του ΔΝΤ) υπουργός Οικονομίας Δ. Παπαδημητρίου δήλωνε την ίδια ώρα τα ακριβώς… αντίθετα, κάποιοι έσπευσαν να κάνουν λόγο για δύο ενδο-κυβερνητικά «στρατόπεδα». Κατά λέξη, ο νέος υπουργός Οικονομίας ανέφερε μιλώντας στο Bloomberg ότι «το ΔΝΤ έχει αλλάξει γνώμη πολλές φορές, είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζουμε αν θέλουν πραγματικά να μείνουν ή να φύγουν. Πιστεύω ότι θέλουν να μείνουν και εμείς θέλουμε να μείνουν» -δήλωση στην οποία το βάρος πέφτει στη λέξη «εμείς».

Ωστόσο! Κάποιοι άλλοι στον ΣΥΡΙΖΑ υπογράμμιζαν ταυτόχρονα το δικό τους «εμείς»: η Πολιτική Γραμματεία στη συνεδρίαση της προηγούμενης εβδομάδας έστελνε μήνυμα, «δεν πάει άλλο» με τα μέτρα που αξιώνει το ΔΝΤ. Και αν δεν είναι διαπραγματευτικό «χαρτί» η «επανάσταση» κατά του ΔΝΤ, τότε το Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ που θα συνεδριάσει σήμερα το πρωί υπό τον Α. Τσίπρα θα πρέπει να πάρει θέση και για τη διχογνωμία αυτή. 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο